بسم الله الرحمن الرحیمبا نهایت احترام، چند نکته را از باب گفت‌وگوی علمی و خیرخواهانه عرض می‌کنم.نخس…

بسم الله الرحمن الرحیمبا نهایت احترام، چند نکته را از باب گفت‌وگوی علمی و خیرخواهانه عرض می‌کنم.نخست آنکه، بسیاری از نتایج این نوشته بر پایه «عدم وقوع» استوار شده است؛ یعنی چون در گذشته گزارشی از انجام کاری وجود ندارد، نتیجه گرفته شده که آن عمل نادرست است. در حالی که از نظر اصول فقه، صرفِ انجام نشدن یک عمل، دلیل بر حرمت یا بطلان آن نیست، مگر آنکه نصی صریح یا اجماع معتبری بر منع آن وجود داشته باشد.دوم آنکه، در این نوشته میان دو مفهوم متفاوت خلط شده است. آنچه درباره حضرت شیخ محمد عثمان نقشبندی برگزار می‌شود، جشن تولد به معنای متعارف امروزی نیست؛ بلکه مجلسی برای یادبود، تکریم و معرفی سیره، اخلاق و خدمات یک عالم ربانی و عارف الهی است. بنابراین، قیاس چنین مجالسی با جشن‌های رایج امروز، قیاسی مع‌الفارق است و نمی‌تواند مبنای یک حکم شرعی یا علمی قرار گیرد.سوم آنکه، ادعای اینکه این مجالس بیش از هر دشمنی به شخصیت حضرت شیخ و طریقت ایشان آسیب رسانده است، ادعایی بسیار بزرگ است که نیازمند دلیل قطعی است. در مسائل علمی، بزرگی یک ادعا باید با بزرگی دلیل آن متناسب باشد؛ نه با شدت تعبیر.چهارم، اگر اشکالی در محتوای این مجالس وجود دارد، باید همان اشکال با استناد به قرآن، سنت و قواعد معتبر فقهی بیان شود، نه اینکه اصل مجلس به دلیل یک نام‌گذاری یا برداشت شخصی مردود اعلام گردد. نقد علمی باید متوجه «عمل» باشد، نه مبتنی بر پیش‌فرض‌هایی که خود محل نزاع هستند.پنجم، نسبت دادن اختلاف‌ها و دو‌دستگی‌های جامعه به چنین مجالسی نیز تحلیلی یک‌جانبه است. اختلاف، زمانی به فتنه تبدیل می‌شود که تحمل دیدگاه مخالف، انصاف علمی و گفت‌وگوی محترمانه از میان برود؛ نه صرف برگزاری یک مجلس یادبود.در پایان، همه ما وظیفه داریم حرمت علما، صلحا و عرفا را حفظ کنیم و در عین حال، اگر نقدی داریم، آن را با دلیل، انصاف و ادب مطرح نماییم. همان‌گونه که دفاع از یک مجلس بدون دلیل پذیرفتنی نیست، رد آن نیز بدون دلیل شرعی و استدلال علمی، شایسته اهل علم نخواهد بود.اختلاف علمی، زمانی مایه رشد امت است که بر پایه برهان، انصاف و حسن‌ظن باشد؛ نه بر اساس تعمیم، احساس و پیش‌داوری.والله أعلم🆔 @Doos3Tan 🎯⭕️پیج اینستاگرام #دوستانhttps://instagram.com/doos3tan