دنیای سینما:⭕️ من زندگي را كشته ام ...!↙️ به مناسبت 10 مرداد، زاد روز محمود دولت آبادي✍️ قاسم خرمي…
انتشار: 2026/08/01 07:15 UTCدریافت: 2026/08/03 03:52 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 03:52 UTC
دنیای سینما:⭕️ من زندگي را كشته ام ...!↙️ به مناسبت 10 مرداد، زاد روز محمود دولت آبادي✍️ قاسم خرمي 💮 مدرك تحصيلي او به سيكل نمي رسد اما بي هيچ اغراقي، شهيرترين رمان نويس حال حاضر ايران است كه از 60 سال پيش تا كنون، قلم بر زمين ننهاده است تا بطور جد، انتقام خودش را از زندگي بگيرد.💮 نوشتن براي دولت آبادي، كار و شغل نيست؛ او با نوشتن و قلم زدن در صدد درمان زخمها و جراحاتي است كه احساس مي كند، از نامردي ها و نامردمي هاي ديگران بر روح و روان او جامانده است.:« تمام آسيب هايي را كه از ديگران ديده ام، از طرف هركس به ياد مي آورم و دچار نفرت مي شوم. گاه احساس مي كنم به كم و كيف هزاران نفر، در تنهايي خود زيسته ام ! » مي گويد اگر رمان «زوال كلنل» را ننوشته بودم تا الان دق كرده و مرده بودم. 💮 اين روستا زاده ی آمده از خاستگاه ابوالفضل بيهقي، براي رسيدن به مرتبه و قله اي كه اكنون بر فراز آن ايستاده است، راه دشوار و درازي را پيموده است. از مشاغل سخت یا دون پايه، كاري نبود كه دولت آبادي، پيش پاي زندگي نكرده باشد. بي دليل نيست كه مي گويد: «يك روز آرام، در زندگي نداشتم!». 💮 تمام زندگي دولت آبادي، عرصه وقوع رويدادهاي بی نقشه و اتفاقي است . به عنوان جوان درس نخوانده و بيكار وارد تهران شد و در تنهايي و غربت، براي آنكه حوصله اش سرنرود شروع كرد به خواندن كتاب ها و رمانهايي كه رنجي از او، در آنها بود. وقتي به خود آمد ديد سري ميان سربزرگ هاي ادبيات داستاني درآورده و در ردیف رهبران«كانون نويسندگان ايران» نشسته است: « اين چه مغاكي است كه من در آن فرو افتاده ام؟!»💮 مجموعه آثار دولت آبادي از نخستين داستان «ته شب» كه در سالهاي جواني در اوايل دهه 40 نوشت تا رمان «زوال كلنل» كه طي سالهاي اخير منتشر شد، بسيار متنوع و گسترده است و كمتر ايراني است كه در طول عمرش، لااقل يكي از آثار او را نخوانده باشد و يا در رنج و شادي، يكي از قهرمانان بي فرجام داستانهاي او، شريك نشده باشد. قهرمانان سوگوار و سرگرداني كه می کوشند تا تضاد خود را با محیط وجامعه و خانواده و طبقه متخاصم از طریق طغيان و يا هجرت، از دياري به دیاری دیگر، حل کنند.💮 فهم رمان هاي دولت آبادي، بدون فهم زندگي و تجربه زيسته او امكان پذير نيست. کمتر كسی جز روستازادگان نيك خو و كارجو و تحقير شده در جامعه بي رحم شهري، مي توانند حرف دولت آبادي و آن« حس دوری و غربت و جا نیفتادگی» و يا حتي دشنام هاي گاه و بيگاه او را بفهمند. تنهایی و پریشانی دهه 40، مبارزه جویی و طغیان دهه 50 و یاس و سرخوردگی دهه 60 به صور مختلف در ساخت و تکامل ذهنیت او تاثیر گذاشته و به درون آثارش راه یافته است.💮 نخستين اثر خود با نام سیاه «ته شب» را به شيوه هدايت نوشت و بدين ترتيب آثاري از غم و رنج و سياهي و تراژدي وارد خون او شد و هنوز هم جريان دارد. اگر سبك رئاليسم ادبي را از چوبك و هدايت آموخته بود اما در حوزه سياست، متاثر از انديشه هاي چپ و بوم گراياني مثل جلال آل احمد در جدال با مدرنيزم و اصلاحات ارضي و به قول خودش«بورژوازي پليد شهري» و در آرزوي بازگشت به سنت و خويشتن و روستا بود.با اين حال، دولت آبادی نویسنده سیاسی نیست. خود او می گوید: «من مرد سیاست نیستم . اما چه کنم که می بینم، می شنوم، می اندیشم و لاجرم می نویسم». 💮 در آثار دولت آبادی رگه های متنوعي از تاریخ، مردم شناسی، قوم شناسی، خراسان شناسی و حتی مذهب و ایروتیک و نیز جبر و اقتصاد جود دارد اما او به بيان ساده تر مي گويد : من آمده ام که دو موضوع را یاد آوری کنم و بروم: « یکی زندگی نامه خودم که می خواهد و می باید بیان کننده زندگانی مردمانی باشد که من و آنها با همدیگر تمام ستم ها و رنج های دوران را کشیده ایم » و دیگری« عصیان همین مردم علیه سیستم و سرنوشتی» که در نوشت آن دخیل نبوده اند. او اولی را در « روزگار سپری شده و مردم سالخورده » و دومی را در قالب اهالی «کلیدر » شرح و بسط داده است.🔻متن كامل اينجا بخوانيدt.me/donyayecinema

