به ایران کوچولو کمک میکنید ؟🥺🙏بچه ها ، دقت کنید که نیاز نیست حتما مبلغ خیلی بزرگی واریز کنید ، اگر…

این گربه کوچولو که اسمش ایرانه 19 دی پیداش کردیم که شب قبلش آسیب دیده، تا الان که دوستمون پیداش کرده بخش زیادی از هزینه‌های درمانش رو داده. مدارک پزشکیش، عکس‌های پزشکی و آسیب‌هایی که دیده در تصاویر واضحه. حالا برای فیزیوتراپیش و هزینه‌های دیگه‌ای که در ادامه روند درمان داره به کمک شما نیاز داریم، مبلغش مهم نیست هر چقدر که در توانتون هست ایران مارو زنده نگه می‌داره.کارت واریزی جهت جمع‌آوری کمک‌هاتون به ایران:6219861902882090هزینه مورد نیاز ۱۶ تومن تعیین شده.باقی عکس‌ها و جریانات این گربه کوچولو داخل این کانال هست.t.me/+p_VAOOEy1QpmNGY8%D8%A7%DB%8C%D9%86 گربه کوچولو که اسمش ایرانه 19 دی پیداش کردیم که شب قبلش آسیب دیده، تا الان که دوستمون پیداش کرده بخش زیادی از هزینه‌های درمانش رو داده. مدارک پزشکیش، عکس‌های پزشکی و آسیب‌هایی که دیده در تصاویر واضحه. حالا برای فیزیوتراپیش و هزینه‌های دیگه‌ای که در ادامه روند درمان داره به کمک شما نیاز داریم، مبلغش مهم نیست هر چقدر که در توانتون هست ایران مارو زنده نگه می‌داره.کارت واریزی جهت جمع‌آوری کمک‌هاتون به ایران:6219861902882090هزینه مورد نیاز ۱۶ تومن تعیین شده.باقی عکس‌ها و جریانات این گربه کوچولو داخل این کانال هست.t.me/+p_VAOOEy1QpmNGY8

گاهی مسئله این نیست که زن‌ها نمی‌تونن.مسئله اینه که از همون اول، بهشون یاد میدن قبل از هر کاری از خودشون بپرسن: «مردم چی میگن؟» «شوهرم راضی میشه؟» «خانواده‌م چی فکر می‌کنن؟» «زیادی بلند حرف نمی‌زنم؟» «زیادی مستقل نیستم؟»و شاید یکی از مهم‌ترین چیزهایی که باید یاد بگیریم این باشه که همیشه قرار نیست زندگی‌مون رو با معیار راحتیِ بقیه تنظیم کنیم.بعضی وقت‌ها «خودت باش» برای یک زن، خودش یک جور مبارزه‌ست.

ما زن‌ها قرار نیست برای دیده شدن، شنیده شدن یا انتخاب کردن، از کسی اجازه بگیریم.حق انتخاب، حق امنیت، حق تحصیل، حق کار، حق دوست داشتن و حق «نه» گفتن، لطف و امتیاز نیست؛ حق ماست.

t.me/safeCht_bot?start=1huSpj

آن‌قدر به دوست داشته شدن احتیاج داشت،سرانجام عاشق خود شُد .یاسمن موسوی

کتاب «دختر نیستی که بفهمی» نوشته‌ی علی سلطانی، داستانی است عریان و بی‌پرده برای ترسیم زیست‌جهان دختران نسل جدید در جامعه‌ای که هنوز با تعاریف سنتی زنانگی و محدودیت‌های عرفی دست‌وپنج نرم می‌کند. این رمان فراتر از یک داستان خطی، یک مانیفست احساسی و اجتماعی است؛ فریادی از گلوی شخصیتی که می‌خواهد در میانه‌ی قضاوت‌ها، نگاه‌های سنگین و دیوارهای نامرئی، نه فقط زنده بماند، بلکه زندگی کند و هویت مستقل خویش را بازپس گیرد.داستان حول محور دختری از نسل دهه هشتاد به نام «درچیدا» می‌چرخد؛ شخصیتی که نماد نسلی است که میان آرزوهای مدرن و فشارهای سنت گیر افتاده است. نویسنده در این اثر با مسئله ی هویت و دیده شدن درگیر است. قهرمان داستان در شهری که ظاهری آرام اما باطنی پر از تنش و قضاوت دارد، به دنبال برداشتن نقاب‌هاست. اما این مسیر هموار نیست؛ حضور شخصیتی به نام «کیوان» به عنوان نماد غیرت کنترل‌گر و محافظه‌کاری دلسوزانه اما خفه‌کننده، درام اثر را شکل می‌دهد. کیوان، نماینده‌ی بخشی از جامعه است که آزادی را تهدید می‌پندارد و خیرخواهی را با محدودیت اشتباه گرفته است.