انگار که غروبهای جمعه آدم بر لبهی هستی ایستاده باشد، آنجا که با تلنگری ناچیز از حرفی کوچک، پرت م…
انتشار: 2026/08/21 16:50 UTCدریافت: 2026/08/21 19:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/21 19:25 UTC
انگار که غروبهای جمعه آدم بر لبهی هستی ایستاده باشد، آنجا که با تلنگری ناچیز از حرفی کوچک، پرت میشود در طرف تباه هستی، و تلاشی هم برای نگه داشتن خودش نمیکند. تنها خیره میشود به آسمان بالای سرش و میگذارد تاریکیش کم کم او را ببلعد.💟@dialecticofsolitude



