حکایت بازرگان دنیادوست؛ از گلستان سعدی (به زبان امروزی)🔹یک بازرگان ثروتمند را میشناختم که صد و پ…
انتشار: 2026/08/01 14:41 UTCدریافت: 2026/08/08 00:14 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:14 UTC
حکایت بازرگان دنیادوست؛ از گلستان سعدی (به زبان امروزی)🔹یک بازرگان ثروتمند را میشناختم که صد و پنجاه شتر بار و چهل بنده خدمتکار داشت. شبی در جزیره کیش، مرا به چادر خود دعوت کرد.تمام شب از روی بیقراری و شوقِ ثروتاندوزی سخن میگفت. میگفت: «این بارم را به ترکستان میبرم، آن بارم را به هندوستان. این قباله، سندِ زمین فلانی است و فلان شخص ضامن این کالا شده است.»گاهی میگفت: «دلم هوای اسکندریه را کرده؛ هوای آنجا بسیار خوب است.»اما لحظهای بعد نظرش عوض میشد و میگفت: «نه! دریاهای غرب طوفانی است. ای سعدی! هنوز یک سفر دیگر در پیش دارم. اگر آن سفر را انجام دهم، باقی عمرم را در گوشهای آرام مینشینم.»از او پرسیدم: «آن سفر کدام است؟»گفت: «گوگرد پارسی را به چین میبرم، چون شنیدهام آنجا قیمت زیادی دارد. سپس از چین، کاسه چینی را به روم میبرم؛ دیبای رومی را به هند؛ فولاد هندی را به حلب؛ آبگینه حلبی را به یمن؛ و برد یمانی را به پارس میآورم. بعد از آن، تجارت را کنار میگذارم و در مغازهای مینشینم و دیگر آسوده زندگی میکنم.»آنقدر از این آرزوها و برنامههای پایانناپذیر سخن گفت که خسته شد و دیگر نتوانست ادامه دهد.سپس گفت: «ای سعدی! تو هم از آنچه دیدهای یا شنیدهای، برایم حکایتی بگو.»سعدی در پاسخ گفت:«انسان حریص و دنیادوست، یا باید به قناعت و رضایت برسد، یا سرانجام با مرگ، آرزوهایش پایان مییابد.»@DeyrBook
پستهای تلگرام — دیر بوک
#تیکه آخِر، مردم میپندارند که گفتن «اَنَا الْحَقّ»، دعویِ بزرگی است؛ گفتن «اَنَا الْعَبْد»، دعویِ بزرگتر است. «اَنَا الْحَقّ» تواضعِ عظیم است، زیرا اینکه میگوید «من عَبدِ خدایم»، دو هستی را اثبات میکند: یکی خود را و یکی خدا را. امّا آنکه «اَنَا الْحَقّ» میگوید، خود را عَدَم کرد، به باد داد. میگوید که: «اَنَا الْحَقّ»، یعنی من نیستم، همه اوست؛ جز خدا را هستی نیست. من به کلی عَدَمِ مَحضام و هیچام. تواضع در این بیشتر است.📖 فیه ما فیه✍ #مولانا@DeyrBook
#شاعرانه آه ، تا کی ز سفر باز نیایی ، بازآاشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآشده نزدیک که هجران تو، مارا بکشدگر همان بر سر خونریزی مایی ، بازآکردهای عهد که بازآیی و ما را بکشیوقت آنست که لطفی بنمایی، بازآرفتی و باز نمیآیی و من بی تو به جانجان من اینهمه بی رحم چرایی، بازآوحشی از جرم همین کز سر آن کو رفتیگرچه مستوجب صد گونه جفایی، بازآ👤 #وحشی_بافقی@DeyrBook
#معرفی_کتاب کتاب : تفکر نامطمئن چطور در شرایط عدم قطعیت تصمیمات هوشمندانه تری بگیریم#آنی_دوکترجمه #فاطمه_امیدی📚 @Deyrbook
#تیکهترس خرافه را میپروراند. اشخاص ضعیف و حریص از روی بد بختی از عبادت استفاده میکنند و اشکهای زنانه میریزند تا از خداوند درخواست کمک کنند. تجمل و تشریفات در دین قرار داده شده اند تا ذهن انسان را با تعصبات مسدود کنند و برای عقل جایی نمیماند که حتی اندکی شک کند. فراموش نکنید که عقل بازیچه الهیات نیست📓 رساله الهی سیاسی👤 #باروخ_اسپینوزا@DeyrBook
علت تفاوت نژاد در انسان ...@DeyrBook
#شاعرانهبه مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینمبیا کز چَشمِ بیمارت هزاران دَرد برچینمالا ای همنشینِ دل که یارانت بِرَفت از یادمرا روزی مباد آن دَم که بی یادِ تو بنشینمجهان پیر است و بیبنیاد از این فرهادکُش فریادکه کرد افسون و نیرنگش ملول از جانِ شیرینمز تابِ آتش دوری، شدم غرقِ عرق چون گُلبیار ای بادِ شبگیری نسیمی زان عرقچینمجهانِ فانی و باقی فدایِ شاهد و ساقیکه سلطانیِّ عالَم را طُفیلِ عشق میبینماگر بر جایِ من غیری گزیند دوست، حاکم اوستحرامم باد اگر من جان به جایِ دوست بُگزینمصَباحَ الخیر زد بلبل، کجایی ساقیا؟ برخیزکه غوغا میکند در سر خیالِ خوابِ دوشینمشبِ رحلت هم از بستر رَوَم در قصرِ حورُالعیناگر در وقتِ جان دادن تو باشی شمعِ بالینمحدیثِ آرزومندی که در این نامه ثبت افتادهمانا بیغلط باشد، که حافظ داد تلقینم #حافظ@DeyrBook