بخشی از گفتگویی منتشر نشده با دکتر امیر اسماعیل سندوزی در سال ۱۴۰۳■استاد این روزها را چطور میگذران…
انتشار: 2026/07/26 06:37 UTCدریافت: 2026/08/15 02:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:11 UTC
بخشی از گفتگویی منتشر نشده با دکتر امیر اسماعیل سندوزی در سال ۱۴۰۳■استاد این روزها را چطور میگذرانید؟ در حال حاضر مشغله های شما چیست؟مازنده به آنیم که آرام نگیریمموجیم که آسودگی ما عدم ماستخوشبختانه پدر با سواد سوشیال دموکراتی سیاسی داشتم که اما دور از تعصب سیاسی بود. نکشتندش ولی تبعیدش کردند از آذر بایجان به مشهد. تا شهریور بیست در مشهد بودیم و بعد حمله متفقین به ایران و تبعید رضا شاه ماهم آمدیم به تهران. در حوالی میدان سپه، مرکز سیاسی تهران، منزل کردیم و همه با هم خانواده ای سیاسی شدیم. از سیزده سالگی پدرم سعی کرد مرا مسوول بار آورد. از آن زمان تا به امروز مشغول و مسوول کار و زندگیم. هنوز هم در ۹۶ سالگی فعالم. من در نوجوانی باور داشتم که باید سخت تلاش و ذخیره کنم تا در ۶۰ و ۷۰ سالگی نیاز به کار نداشته باشم. در نتیجه به کارهای دلخواهم بپردازم. هرگز در انگلستان یا آمریکا برای معاش کار نکردم و هنوز هم می بینید دارم می خوانم، می سازم و می نویسم. مشغولیت من در آمریکا در این چند دهه با برنز مجسمه سازی کردن، نقاشی، طراحی، کلاژ کار کردن و نوشتن و سرپرستی یک خانواده فرهنگی است. چهار جلد داستان شما برای چاپ دارید. ۹ کتاب چاپ شده موجود است. فشرده بنویسم:نرمش، پیاده روی روزانه سه تا چهار کیلومتر، مطالعه منظم و سیستماتیک برای کسب اطلاعات عمومی و سیاسی، که همیشه سیاسی بوده و تصورم این است که باید باشم، تنظیم یاد داشت ها و نوشته های انبار شده این چند دهه در آمریکا، مکاتبه و دیدار با دوستان جوان امیدوار و جوانان قدیمی که زنده اند و می نالند!به طور کلی زندگی را زیبا و پر معنا می بینم. راست و استوار گام بر می دارم و با نبیره هایم، کودکان نوه هایم که تازه به دنیا آمده اند زیستی سر افراز دارم و شما را دوست می دارم و باورم این است که ۱۰۶ سال عمر خواهم کرد.@dentalhistory👈




