یک قرن با آخر هفته؛ از فورد تا دورکاری / فروپاشی مرزهای کار و تعطیلی در عصر دیجیتال🔹تعطیلات آخر هفت…
انتشار: 2026/08/26 10:03 UTCدریافت: 2026/08/26 10:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/26 10:30 UTC
یک قرن با آخر هفته؛ از فورد تا دورکاری / فروپاشی مرزهای کار و تعطیلی در عصر دیجیتال🔹تعطیلات آخر هفته دو روزه از سال ۱۹۲۶ با اقدام هنری فورد و سپس پذیرش رسمی آن در آمریکا (۱۹۳۸) و بریتانیا شکل گرفت.🔹پیش از آن، صنعتیشدن رابطه انسان با زمان را دگرگون کرده بود و زمان آزاد به ارزشی اقتصادی در جامعه مصرفمحور تبدیل شد.🔹تجربه شوروی در سالهای ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۰—که با تعطیلی چرخشی افراد باعث انزوای خانوادگی و افت روحیه شد—نشان داد ارزش اصلی آخر هفته در «همزمانی فراغت» و بودن در کنار خانواده و جامعه است.🔹امروزه با گسترش دورکاری، تلفنهای هوشمند و ارتباطات دائمی، مرزهای سنتی کار و تعطیلی کمرنگ شده است؛ کار به تعطیلات نفوذ کرده و فعالیتهای شخصی وارد روزهای کاری شدهاند.🔹این تحولات، در کنار نابرابری میان دورکاران و صاحبان مشاغل حضوری، توجه به هفتههای کاری کوتاهتر و چهارروزه را افزایش داده است (مانند کاهش میانگین ساعت کار در هلند و نتایج مثبت طرح آزمایشی بریتانیا). 🔹با وجود فناوریهای دیجیتال و تغییر شکل روابط، آخر هفته پس از یک قرن همچنان فضایی حیاتی برای رهایی از فشار کاری و تجربه زندگی شخصی باقی مانده است.🔹به طور خلاصه، «نسخه جدید» وضعیتی است که در آن تعادل کار و زندگی دیگر با تفکیک خشک و سنتی «۵ روز کار کامل / ۲ روز تعطیلی مطلق» سنجیده نمیشود، بلکه با الگوهای منعطفتر، هفتههای کاری کوتاهتر و مرزهای شناور میان شغل و زندگی روزمره تعریف میشود.🔗متن کامل✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇@den_ir

