#جنگ#جنگ

حواسم نیست کی لیوان آبم پر میشه، حواسم نیست چطوری از خیابون رد میشم، حواسم نیست کی از خونه میرسم کلاس، حواسم نیست آدم‌ها دارن چی بهم میگن، اصلا حواسم نیست زندگیم چطوری داره میگذره.

یاد بگیر تو زندگیت ببخشی اما فراموش نکنی ، یاد بگیر دنبالِ انتقام گرفتن از آدمی که عادت کرده به خراب کردنِ شخصیتش و شکوندن دلِ بقیه نباشی ، یاد بگیر آدمارو درست انتخاب کنی تا بعد ها پشیمون نشی از انتخابت ، یاد بگیر انقدر قوی بشی که بعد از رفتنِ آدما از زندگیت زانوی غم بغل نگیری و بی‌ تفاوت باشی ، یاد بگیر تا میتونی مهربون باشی اما با همون آدمی که لیاقتش رو داره ، یاد بگیر خودت رو دوست داشته باشی و اولویت خودت باشی بعد بقیه ، یاد بگیر تا زمانی که شرایط کسی رو تجربه نکردی قضاوتش نکنی ، یاد بگیر دنبالِ اهدافت بری و حرفای آدمارو نشنیده بگیری.🩶♾.

ناگهان میل شدیدی به خزیدن توی تخت‌خواب، پنهان شدن از همه‌کس و همه‌چیز، و تا ابد خوابیدن، بر من غلبه کرد. (همان‌گونه که درختی که در بستر باران ریشه می‌دواند، گاهی از ریشه‌هایش فرار می‌کند).

‏مسئله‌ اینجاست که اگه کسی از چشم بیوفته هر‌ کاری کنه رنگ و بوی گذشته برنمیگرده، قلبش‌ رو هم بگذاره کف دستاش بگه خدمت شما، فایده‌ای نداره، ناراحت کننده‌ست اما فایده‌ای نداره.