‏یه بخش بزرگی از بلوغ روانی با پذیرش این موضوعه که هیچ‌کس نمیاد نجاتت بده.و یه بخش قشنگ‌ترش اینه که…

همیشه تودر جایی از من خواهی بود؛شاید در یادم،شاید در قلبمو شاید در هر قدمی که بردارم...#فروغ_فرخزاد@deklamedelو شب به خیر..

‍ کتاب📚قلعه مالویل✍️ روبرل مرلمترجم  محمد قاضی🎙 زهره رضاییصفحه ۵۴۹_۵۴۶بنظر میرسد در این دنیا، مرگ دیگر اتفاقی استثنایی نیست؛ تبدیل به بخشی از زندگی عادی شده است.

یک روزهایی خیلی ضعیفم، خیلی خسته، خیلی آسیب‌پذیر، خیلی غمگین...کاش این‌ روزها هیچ‌کس را نبینم، با هیچ‌کس حرفی نزنم و به هیچ‌کس پناه نبرم...کاش همیشه زود برخیزم، زود خودم را جمع کنم و زود سرم را بالا بگیرم. کاش هیچ‌کس مرا در آن‌حال که دیوارهای دفاعی‌ام فرو ریخته و تمام سربازهای مدافعم را از دست داده‌ام، نبیند!#نرگس_صرافیان_طوفان@deklamedel

‌در زندگیِ آدم اشتباهفرشته‌ هم که باشی،می‌گوید از صدای بال‌هایتخسته شدم...- سیامک تقی زاده@deklanedel

بدترین نوع کوری، کور شدن ذوقه.که وقتی از بین میره دیگه هیچ جوره برنمی‌گرده.@deklamedelو شب به خیر..

آدم‌ها خیلی راحت می‌گن: «به دلت نگیر...»اما از کجا می‌دونن دل تو چقدر تحمل داره؟ از کجا می‌دونن چیزی که برای یکی ساده‌ست، برای تو شاید درست از وسط قلبت رد بشه؟هر دلی مرز خودش رو داره؛ چیزی که برای یک نفر بی‌اهمیته، ممکنه برای یکی دیگه تا مدت‌ها دردش باقی بمونه.@deklamedel