عروسکی که در پنج سالگی خراب شد و کلی غصه اش را خوردیم، در ده سالگی دیگر اصلا مهم نیست..نمره امتحانی که در دبیرستان کم شدیم و آنقدر به خاطرش اشک ریختیم و روزگارمان را تلخ کرد در دوران دانشگاه هیچ اهمیتی ندارد و کلا فراموش شده است...آدمی که در اولین سال دانشگاه آنقدر به خاطرش غصه خوردیم و اشک ریختیمو بعد فهمیدیم ارزشش را نداشته و دنیایمان ویران شد، در سی سالگی تبدیل به غباری از یک خاطره دور دور دور شده که حتی ناراحتمان هم نمیکند.... در چهل سالگی یک کاغذ پاره بی ارزش و فراموش شده است...پس یقین داشته باش که مشکل امروزت،اینقدرها هم که فکر میکنی بزرگ نیست...این یکی هم حل می شود ...میگذرد و تمام میشود...غصه خوردن برای این یکی هم همان قدر احمقانه است که درسی سالگی برای خراب شدن عروسک پنج سالگی ات غصه بخوری! همه مشکلات،همان عروسک پنج سالگی است...شک نکن!از همین الان زندگیم را شروع میکنم