هوش مصنوعی؛ نخستین رسانه شناخت‌گستر اگر تاریخ فناوری را بر مبنای آنچه انسان به بیرون از خود واگذار…

دال‌طال ( درسگفتارها ) pinned a photo

انشالله شنبه؛https://skyroom.online/ch/isu/candc

• گفتمان علوم‌انسانی، نگاهی متفاوت به مسائل و پدیده‌های جامعه دارد؛ نگاهی که ریشه در تحلیل، تأمل و شناخت عمیق از لایه‌های پنهان زندگی اجتماعی دارد. اما وقتی این گفتمان در میدان عمل غایب می‌شود، خلأیی به‌جا می‌ماند که به‌سرعت پر خواهد شد؛ نه با تحلیل، بلکه با گفتمان‌هایی که فاقد دانش و پشتوانه‌ی علمی لازم‌اند. • این گفتمان‌های جایگزین، به‌جای فهم عمیق مسائل، یا آن‌ها را به بازیچه‌ای برای مصرف روزمره بدل می‌کنند یا در سطحی‌ترین لایه‌ی ممکن باقی می‌گذارندش؛ بی‌آنکه از عمق و پیچیدگی واقعیت اجتماعی چیزی درک کنند.داوود طالقانی، پژوهشگر فرهنگ و ارتباطات، در این باره سخن می‌گوید. • نِگاشت | @negasht_info •

📻 پادکست کنج🎧 کنجی برای شنیدن داستان‌های اشخاص، مکان‌ها و رویدادهایی در دل تاریخقسمت بیست‌ودوم: شاه اسماعیل؛ شعر، شمشیر، جنوندر این قسمت سری به کنج زندگی شاه اسماعیل صفوی، مؤسس و پایه‌گذار حکومت یکپارچۀ صفویه در سال‌های پرفرازونشیب تاریخ ایران زده می‌شود تا در خلال بررسی ادعاها و نبرد‌های حماسی او، به مسائلی همچون تحولات تصوف و عرفان پس از حمله مغول، تبدیل طریقت صفوی به یک جریان قدرتمند سیاسی-نظامی و جستجوی مرشد کامل پرداخته شود؛ در کنار آن، همچنین نقش نیروهای قزلباش در قیام و به قدرت رسیدن او، رسمیت یافتن مذهب تشیع دوازده‌امامی و یکپارچه‌سازی جغرافیایی ایران در این قسمت بررسی خواهد شد.نویسنده و راوی: محمد رزمگهتهیه‌کننده: تکین قشنگی🔷️ پادکست کنج را دنبال کنید.کست باکس:https://castbox.fm/vi/978501766شنوتو:https://shenoto.com/album/podcast/1874911/اپیزود-بیست‌ودوم-شاه-اسماعیل؛-شعر،-شمشیر،-جنونتلگرام:https://t.me/konjpadcasttاینستاگرام:https://www.instagram.com/podcastkonj?igsh=ang4NWZkaGs4dnEw#پادکست#پادکست_کنج#شاه_اسماعیل#صفویه#قزلباش

زیبایی شناسی الگوریتماگر روزگاری پرسش اصلی زیبایی‌شناسی این بود که «چه چیزی زیباست؟»، امروز پرسش مهم‌تری پیش روی ما قرار دارد: چه سازوکاری تعیین می‌کند چه چیزی فرصت دیده شدن پیدا کند؟در جهان پلتفرم‌ها، رابطه سنتی میان اثر هنری و مخاطب دگرگون شده است. میان این دو، بازیگر سومی قرار گرفته که مسیر مواجهه ما با آثار را سازمان‌دهی می‌کند: الگوریتم. الگوریتم جای هنرمند یا مخاطب را نمی‌گیرد، اما میدان توجه را شکل می‌دهد؛ تعیین می‌کند کدام آثار بارها دیده شوند و کدام آثار در انبوه محتوا ناپدید بمانند. مسئله امروز انتخاب میان امکان‌هایی است که از پیش برای ما انتخاب شده‌اند.پدیده‌های ترند مانند موج جهانی تصاویر الهام‌گرفته از استودیو جیبلی نیز نشان داد که الگوریتم الزاماً سلیقه را خلق نمی‌کند، اما می‌تواند سرعت گسترش و تثبیت یک زبان بصری را چند برابر کند.🪄علی طالقانیمطالعه متن کامل یادداشت:https://cyberpajooh.com/a6v8@cyber_pajooh

• شبکه‌های اجتماعی امروز به سکویی برای شهرت‌های آنی و «ترندسازی» بدل شده‌اند؛ موجی که سایه سنگینش بر عرصه علوم انسانی هم افتاده است. در این میان با دو گروه مواجهیم: نخست اندیشمندان واقعی که کنج عزلت گزیده‌اند، از جامعه فاصله گرفته‌اند و بی‌صدا مسیر دانش را می‌پویند. و دوم اندیشمندنمایانی که با سوار شدن بر موج فضای مجازی، خود را به عنوان ویترین و نماد علوم انسانی امروز معرفی می‌کنند. اما نقد اصلی وارد بر کیست؟ شاید پیکان نقد بیش از همه متوجه همان اندیشمندانی باشد که با انزوا و سکوت خود، میدان کنش‌گری را برای افراد بی‌تخصص خالی کرده‌اند.• در رابطه با همین امر، داوود طالقانی پژوهشگر فرهنگ و ارتباطات صحبت می‌کند. • نِگاشت | @negasht_info •