آیا احیای تفاهمنامه اسلامآباد به نفع ایران است؟روزنامه اعتماد نوشت:🔹تفاهمنامه اسلامآباد در شرایطی دشوار، مسیر توقف رویارویی نظامی و حرکت به سوی مذاکره را گشود.🔹در متن آن، اصولی همچون احترام متقابل، خودداری از تهدید و استفاده از زور، آغاز مذاکرات برای توافق نهایی، تسهیل صادرات نفت ایران، آزادسازی داراییهای مسدود شده و حلوفصل مسائل هستهای پیشبینی شده بود.🔹دو طرف پذیرفته بودند که اختلافات خود را در چارچوب مذاکره دنبال کنند؛ دستاوردی مهم برای منافع ملی ایران.🔹تفاهم اسلامآباد گزینه سومی را پیش روی ایران قرار داد: مقاومت همراه با دیپلماسی و بازدارندگی همراه با مذاکره.🔹اما مهلت ۶۰ روزه به پایان رسید و گزارشها از اختلاف عمیق بر سر اجرای تعهدات و توقف مذاکرات حکایت دارد.🔹پرسش اصلی این است که آیا میتوان از این تجربه برای ساختن یک قرارداد مستحکم استفاده کرد؟🔹ایران و آمریکا باید بر پایه تفاهم اولیه به میز مذاکره بازگردند و آن را به قراردادی شرافتمندانه تبدیل کنند.🔹قرارداد آینده باید از نقاط ضعف تفاهمنامه قبلی درس بگیرد؛ تعهدات متقابل و مرحلهبندی شده، قابل راستیآزمایی و دارای سازوکار مشخص برای روزی که یکی از طرفین وسوسه خروج شود.🔹ارزش تفاهم اسلامآباد در این است که نشان داد حتی در اوج بحران نیز میتوان از جنگ به مذاکره بازگشت.🔹صلح پایدار از مدیریت عقلانی اختلافات آغاز میشود.