سینما پارادیـزو

▪️در سال‌های پیش از درگذشتش، پدر سَم الیوت به او گفته بود که شانس رسیدن او به پردهٔ بزرگ سینما غیرواقع‌بینانه است. سم الیوت گفت: «او آن ضرب‌المثل معروف را تحویلم داد که: "احتمال اینکه تو در هالیوود شغلی داشته باشی، به اندازهٔ شانسِ دوامِ یک گوله برفی در جهنم است." پدرم آدم واقع‌بینی بود.» پدرش با اینکه خودش هرگز از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشده بود، بیش از هر چیز دیگری همین مدرک را برای تنها پسرش می‌خواست. اما سم الیوت حرف‌های پدرش را بد تعبیر نکرد. او گفت: «پدرم فردی بسیار سخت‌کوش بود. او وجدان کاری و انضباطی داشت که من هم الگو و روش کارم را براساس آن شکل دادم، و هر روز بابت این موضوع از او سپاسگزارم.»— Happy 82nd birthday, Sam Elliott!🎥 @CinemaParadisooo▪️در سال‌های پیش از درگذشتش، پدر سَم الیوت به او گفته بود که شانس رسیدن او به پردهٔ بزرگ سینما غیرواقع‌بینانه است. سم الیوت گفت: «او آن ضرب‌المثل معروف را تحویلم داد که: "احتمال اینکه تو در هالیوود شغلی داشته باشی، به اندازهٔ شانسِ دوامِ یک گوله برفی در جهنم است." پدرم آدم واقع‌بینی بود.» پدرش با اینکه خودش هرگز از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشده بود، بیش از هر چیز دیگری همین مدرک را برای تنها پسرش می‌خواست. اما سم الیوت حرف‌های پدرش را بد تعبیر نکرد. او گفت: «پدرم فردی بسیار سخت‌کوش بود. او وجدان کاری و انضباطی داشت که من هم الگو و روش کارم را براساس آن شکل دادم، و هر روز بابت این موضوع از او سپاسگزارم.»— Happy 82nd birthday, Sam Elliott!🎥 @CinemaParadisooo

از افلاطون تا ماکیاولی، از سقوط امپراتوری‌ها تا نبرد پنهان بر سر ذهن و قدرت؛ اینجا جایی‌ست برای دیدن جهان فراتر از روایت‌ رسانه‌ها.برای دنبال کردن سیاست بی‌طرف، تاریخ، ایدئولوژی‌ها و فلسفه به ما بپیوندید.➡️ @people_aware 👈 لینک کانال#️⃣ #ad

▪️اینگمار برگمانـــ این‌که مجبور نیستی چهره‌ات را به کسی نشان دهی، یک لذت است. این‌که بتوانی تب، جنون و هیستریِ خودت را تماماً در تنهایی تجربه کنی.▫️Hour of the Wolf (1968)▫️Dir. Ingmar Bergman🎥 @CinemaParadisooo

▪️وقتی فیلم ضدمسیح ساختهٔ لارس فون‌تریه در جشنواره فیلم کن برای اولین بار به نمایش درآمد، از سوی هیئت داوران اکومنیک (کلیسایی) به آن یک «ضد-جایزه» اعطا شد. این فیلم به عنوان: «زن‌ستیزترین فیلم از سوی خودخوانده‌ترین کارگردان بزرگ جهان» توصیف شد.هیئت داوران اکومنیک هر ساله جایزه‌ای را به فیلمی در کن اهدا می‌کند که ارزش‌های معنوی را پاس می‌دارد. آن‌ها به قدری از برخی صحنه‌های ضدمسیح شوکه شده بودند که احساس کردند باید یک «ضد-جایزه» ویژه به آن اعطا کنند. رادو میهایلانو، فیلم‌ساز رومانیایی که ریاست این هیئت داوران را بر عهده داشت، گفت که فون‌تریه با این فیلم خود پیشنهاد می‌کند که «زن باید روی تلِ هیزم سوزانده شود تا مرد بالاخره بتواند روی پای خود بایستد.»فون‌تریه در کنفرانس مطبوعاتی معروف خود، در پاسخ به انتقادات و پرسش‌های خبرنگاران دربارهٔ دلایل ساخت این فیلم گفت: «من بهترین کارگردان جهان هستم!» و اضافه کرد که این فیلم را برای مخاطب نساخته، بلکه پروژه‌ای درمانی برای خروج خودش از یک دوره افسردگی شدید بوده است.🎥 @CinemaParadisooo

‍ ‍ ▪️لارس فون‌تریهـــ در گفتگو با استیگ بیورکمن ــ از کتاب فون‌تریه دربارهٔ فون‌تریهـــ من کار کردن با ایده‌های افراطی را ترجیح می‌دهم و می‌خواستم فیلمی دربارهٔ "نیکی و خیرخواهی" بسازم. وقتی کوچک بودم، کتاب کودکی داشتم به نام Guldhjerte [قلب‌طلا] که خاطرات بسیار شفاف و خوشایندی از آن داشتم. کتابی مصور بود دربارهٔ دختر کوچکی که با چند تکه نان و چیزهای دیگر در جیب‌هایش وارد جنگل می‌شود. اما در پایان کتاب، وقتی از جنگل عبور کرده، آنجا برهنه و بدون هیچ دارایی دیگری ایستاده است. و آخرین سطر کتاب این بود: "قلب‌طلا گفت: ولی حداقل من حالم خوبه." به نظر می‌رسید این جمله نهایت افراط‌گرایی نقش یک شهید را بیان می‌کند. من کتاب را چند بار خواندم، با وجود اینکه پدرم فکر می‌کرد مزخرف است. داستان «شکستن امواج» احتمالاً از همان‌جا می‌آید. "قلب‌طلا" همان شخصیت "بس" (Bess) در فیلم است. همچنین می‌خواستم فیلمی با تم و درون‌مایهٔ مذهبی بسازم؛ فیلمی دربارهٔ معجزات. و در عین حال، می‌خواستم فیلمی کاملاً ناتورالیستی بسازم.داستان فیلم در طول سال‌ها تغییرات زیادی کرد. در ابتدا می‌خواستم فیلم را در ساحل غربی یوتلند، سپس در نروژ، بعد در اوستندهٔ بلژیک، سپس در ایرلند و در نهایت در اسکاتلند فیلم‌برداری کنم. احتمالاً اتفاقی نیست که بخش زیادی از فیلم در جزیرهٔ اسکای می‌گذرد؛ جایی که بسیاری از نقاشان و نویسندگان دورهٔ رومانتیک بریتانیا در قرن نوزدهم به آنجا می‌رفتند. من سال‌ها روی فیلم‌نامهٔ «شکستن امواج» کار کردم. کمی شبیه درایر شده بودم؛ بخش‌هایی را حذف می‌کردم، آن را فشرده‌تر و صیقل‌یافته‌تر می‌ساختم. اما بعد، درست قبل از اینکه فیلم‌برداری را شروع کنیم، اشتیاقم را برای این اثر از دست دادم. ساخت فیلم آن‌قدر طول کشیده بود که از آن خسته شده بودم و دیگر ذهنم از آن عبور کرده بود.▫️Breaking the Waves (1996)▫️Dir. Lars von Trier🎥 @CinemaParadisooo🎥 @CinemaParadisooo

▪️یوسف اسحاق‌پورـــ کتاب سینمای فریدون رهنما ـــ بیماری تاریخ؛ فریدون رهنما: پسر ایران از مادرش بی‌اطلاع است ــ ترجمه محمدرضا شیخیـــ پسر ایران از مادرش بی‌اطلاع است سرگذشت شکست نیست، بلکه موفقیتی است مثال‌زدنی که برای به نتیجه رسیدن، مستلزم هیچ سازشی نیست؛ حتی اگر رنج و سختی، تنهایی شدیدی را تحمیل کند؛ تنهایی‌ای که بازتابی ندارد، مگر در سخنان صنعتگری پیر و ندای دورِ محبوبه‌ای بیگانه. گویی از انعکاس صدای آنها، در این‌جا نیز گذشته و دیگری پذیرفته شده‌اند و «داشته» را متجلی کرده‌اند. فریدون رهنما در صحبت از باور خود به سینما به من می‌گفت:باید ایستادگی کرد، علی‌رغم همه‌چیز، حتی به بهای زندگی.فقط به چنین بهایی است که سینما و زندگی معنای خودشان را عیان می‌کنند.— The last photo of Fereydoun Rahnema (23 May 1930 — 7 August 1975)🎥 @CinemaParadisooo

▪️ژولیا کریستِواـــ آیا زیبایی می‌تواند غم‌انگیز باشد؟آیا زیبایی از گذرا بودن و در نتیجه از سوگواری جدایی‌ناپذیر است؟یا اینکه شیء زیبا چیزی است که خستگی‌ناپذیرانه پس از ویرانی‌ها و جنگ‌ها بازمی‌گردد تا گواهی دهد که پس از مرگ، بقایی وجود دارد، که جاودانگی ممکن است؟▫️Hiroshima Mon Amour (1959)— Dir. Alain Resnais▫️La Double Vie de Véronique (1991)— Dir. Krzysztof Kieślowski🎥 @CinemaParadisooo

▪️ریوسوکی هاماگوچیـــ در سینمای معاصر، زیاد نمی‌بینیم که آدم‌ها در یک نمای بلند در حال گفت‌وگو باشند. در تعطیلات (۱۹۳۸)، کیوکر این کار را به زیبایی و چنان بی‌تکلف انجام می‌دهد که فراموش می‌کنی داری یک نمای بلند را تماشا می‌کنی. داستان نیز روایتش دشوار است؛ کری گرانت قرار است با خواهر کاترین هپبورن ازدواج کند، اما بعد تصمیم می‌گیرد با خود هپبورن ازدواج کند، که بی‌رحمانه است! چطور مخاطب را با هپبورن هم‌دل می‌کنی؟ حرکات آکروباتیکِ هپبورن و گرانت با بدن‌هایشان مهم است. در جایی، هپبورن روی شانه‌های گرانت نشسته، و آنها نوعی چرخشِ هماهنگ انجام می‌دهند که به تو می‌فهماند چقدر برای هم ساخته شده‌اند.▫️Holiday (1938)▫️Dir. George Cukor🎥 @CinemaParadisooo

‍ ‍ ‍ ▪️ریوسوکی هاماگوچیـــ در ژاپن، فیلم‌های داگلاس سِرک تا اواسط دهۀ ۲۰۰۰ در دسترس نبودند. «هرچه خدا می‌خواهد» (۱۹۵۵) یکی از اولین‌هایی بود که توانستم به دست بیاورم. کارِ راسل متی، فیلمبردار، شگفت‌انگیز است. نحوۀ غرق شدنِ فضاهای داخلی در رنگ‌های گرم، در حالی که فضاهای بیرونی خنک و آبی هستند، این تقابلِ زیبا را خلق می‌کند. در اولین مشاجرۀ بین جین وایمن و راک هادسن، هر دو نزدیک شومینه ایستاده‌اند و به آرامی به سمت پنجره حرکت می‌کنند، آن سویِ پنجره کولاک است. این تغییر از طیفِ رنگیِ عاشقانه به طیفی بسیار خشن‌تر، به ما از آینده‌ای دشوار می‌گوید که در انتظارشان است. سپس، در پایان فیلم، پنجره بسته می‌شود و نورِ آبی به بیرون راه داده نمی‌شود، که نشان می‌دهد آیندۀ فراتر از فیلم، در واقع، آینده‌ای شاد است. من نه تنها از فیلم‌های سرک، بلکه از مصاحبه‌هایش نیز الهام گرفته‌ام؛ در یک گفت‌وگو، او از این حرف می‌زند که چرا قهرمانِ فیلم باید هم دوست‌داشتنی باشد و هم تحقیرشده. دوربین، برای سرک، نوعی اشعۀ ایکس است که روحِ شخصیت را درک می‌کند. ممکن است کلیشه‌ای به نظر برسد، اما احساس می‌کنم که این واقعاً با تجربیاتِ فیلم‌سازیِ من هم‌خوانی دارد.▫️All That Heaven Allows (1955)▫️Dir. Douglas 🎥 @CinemaParadisooo🎥 @CinemaParadisooo

▪️میلان کوندراـــ سرگیجه ترس از افتادن نیست، بلکه میل به پریدن است.▫️Vertigo (1958)▫️Dir. Alfred Hitchcock🎥 @CinemaParadisooo

• مدرسه تخصصی فیلمنامه‌نویسی فلانور •• کمپ سه‌‌روزهٔ «فیلمنامه در سینمای ناداستان»• محمدرضا فرزاد • این کمپ به مدت سه جلسه در روزهای ۲۶، ۲۷ و ۲۸ام مرداد برگزار می‌شود. • هنرجویان خارج از تهران، می‌توانند در این دوره به صورت آنلاین شرکت کنند.برای اطلاعات بیشتر و ثبت نام دوره، به شماره‌ی ۰۹۳۵۴۸۶۸۷۰۸ در تلگرام و یا در دایرکت اینستاگرام پیام دهید.Instagram: flanuerscircle Telegram: @flanuersartcircle

‍ ‍ ▪️میلان کوندراـــ مقاله «رمان و اروپا» ــ کتاب «چند گفتار درباره توتالیتاریسم» ــ ترجمه عباس میلانیـــ کافی است «هستی و زمان» [هایدگر] را باز کنید و خواهید دید همۀ مایه‌های اگزیستانسیالیستی‌یی که هایدگر به کشف و اثبات و مطالعه‌شان پرداخته، در طول چهار قرن تاریخ رُمان‌نویسی، مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. رمان جنبه‌های مختلف هستی را یک به یک کشف کرد: با سروانتس و هم‌عصرانش به مطالعۀ سرشت ماجراجویی پرداخت؛ با ریچاردسون کار بررسی «آنچه در درون اتفاق می‌افتد» را آغاز کرد و چهره از راز زندگی عاطفی برداشت؛ با بالزاک این واقعیت را دریافت که انسان ریشه در تاریخ دارد؛ با فلوبر به سرزمین ناشناختۀ زندگی روزمره گام گذاشت؛ با تولستوی نقش عنصر غیرعقلانی در رفتار و تصمیمات بشری را طرف توجه قرار داد. زمان را اندازه گرفت، با پروست فیضان [فراوانی تا حد لبریز شدن] گذشته، با جویس فیضان حال را شناخت. با توماس مان نقش اساطیر دیرینۀ انسان را در رفتار ما مورد کاوش قرار داد و به بسیاری مطالعات دیگر از همین دست همت گماشت. از آغاز عصر جدید، رُمان بی هیچ پیرایه و پروایی انسان را دنبال کرده است. در همان زمان «شور شناخت»، که هوسرل آن را جوهر معنوی اروپا می‌داند، بر رمان چیره شد و وادارش کرد تا هستی مشخص انسان را به دقت مطالعه کند و انسان را در برابر خطر «فراموشی هستی» پاس دارد. من با نکته‌ای که هرمان براخ بارها و به سرسختی تکرار می‌کرد، موافقم که تنها علت وجودی رمان کشف آن چیزهایی است که تنها رمان قادر به کشت آنهاست. رمانی که بخش ناشناخته‌ای از وجود را کشف نکند غیراخلاقی‌ست. تنها حکمت اخلاقی رمان، شناخت است.🎥 @CinemaParadisooo🎥 @CinemaParadisooo

▪️پل شریدر ـــ در مصاحبه با سایت اند ساوند (۲۰۲۳)ـــ به یاد دارم وقتی اولین بار داستان عامه‌پسند (۱۹۹۴) را در جشنواره فیلم نیویورک دیدم، فوراً توجه مرا جلب کرد. در میان نمایش فیلم، به همسرم رو کردم و گفتم: «هرچه تاکنون ساخته‌ام، اکنون منسوخ شده است.» دریافتم که گرایش به طنز تلخ از جنبش اگزیستانسیالیستی پیشی گرفته است. «اگزیستانسیال» اکنون در گیومه قرار گرفته بود. این فیلمی بسیار مهم در تاریخ سینماست. جالب خواهد بود اگر دوباره آن را ببینم و ببینم چقدر خوب دوام آورده، حالا که خودش موضوع تقلیدهای بی‌پایان شده است.🎥 @CinemaParadisooo

▪️"اولین بار که دستت را گرفتم، کنار یک راه‌آهن بود، داشتیم می‌رفتیم سینما. دست دراز کردم، از کفِ دستِ خیس شده‌ام خجالت می‌کشیدم. حالا دوباره دستت را گرفته‌ام، فقط جایِ دیگری است، زمانی دیگر، سنی دیگر ‌…"▫️Yi Yi (2000)▫️Dir. Edward Yang🎥 @CinemaParadisooo

▪️اسلاوی ژیژکـــ بدرود خوشگل من بزرگ‌ترین تصویرِ سینمایی از زنِ به‌مثابه سیمپتوم (نشانه)یِ یک مرد است ـــ یعنی زن به‌عنوان تجسمِ خیانتِ مرد به آرزوهای خودش.ولما تنها در نتیجه‌یِ وجودِ خودِ مرد معنا پیدا می‌کند؛ به‌عنوان تجسمِ بُعدِ غیراخلاقیِ او.— Charlotte Rampling being Velma and Robert Mitchum being Marlowe in 'Farewell, My Lovely' by Dick Richards (1975)🎥 @CinemaParadisooo

▪️فریدریش نیچهـــ در باب فواید و مضار تاریخ برای زندگی ــ ترجمه مراد فرهادپور🎥 @CinemaParadisooo

▪️فریدریش نیچهـــ تأملات نابهنگام ــ «در باب فواید و مضار تاریخ برای زندگی»ـــ به گاوها بنگرید. هیچ آگاهی از دیروز و امروز ندارند؛ جست‌و‌خیز می‌كنند، استراحت می‌كنند، نشخوار می‌كنند و هضم می‌كنند، و باز هم جست و خیز می‌كنند... چیزی كه آنها دارند ـــ حیاتی بدون درد و ملال ـــ دقیقا چیزی است كه ما نیز می‌خواهیم داشته باشیم؛ اما ما آن را نمی‌پذیریم چون نمی‌خواهیم خود را تا حد حیوانات تنزل بدهیم. می‌توانیم از یكی از آنها بپرسیم: «چرا ایستاده‌ای و به من خیره شده‌ای ـــ چرا از خوشبختی‌ات برای من سخن نمی‌گویی؟» حیوان می‌خواهد به ما پاسخ بدهد و بگوید: «دلیلش این است كه همواره فراموش می‌كنم چه می‌خواستم بگویم» ـــ اما همین پاسخ هم فورا از یادش می‌رود. به سكوت فرو می‌رود و حرف خود را فرو می‌خورد... و ما را حیرت‌زده به حال خود وا می‌گذارد.▫️24 Frames (2017)▫️Dir. Abbas Kiarostami🎥 @CinemaParadisooo

▪️"A cat is never on the side of power."▫️Chris Marker— 29 July 1921 – 29 July 2012🎥 @CinemaParadisooo

••••سینمای ملودراماز احساس تا ایدئولوژیدوشنبه ۱۲ مرداد:مازیار اسلامیبر باد نوشته، داگلاس سِرکدوشنبه ۱۹ مرداد:اردوان تراکمهبرخورد کوتاه، دیوید لیندوشنبه ۲ شهریور:نوید پورمحمدرضاتقلید زندگی، داگلاس سِرکدوشنبه ۹ شهریور:کیانوش اخباریسانشوی مباشر، کنجی میزوگوچیدوشنبه ۱۶ شهریور:سارا توکلی بیناشب، میکل آنجلو آنتونیونیدوشنبه ۲۳ شهریور:مازیار اسلامیتحقیر، ژان لوک-گداریکشنبه ۲۹ شهریور:صالح نجفیاشک‌های تلخ پترا فُن کانتدوشنبه ۶ مهر:سارا توکلی بینابی آفتاب، کریس مارکردوشنبه ۱۳ مهر:مازیار اسلامیهمه‌چیز دربارۀ مادرم، پدرو آلمودواردوشنبه ۲۰ مهر:نوید پور محمدرضا و پرنیان روشندور از بهشت، تاد هِینزدوشنبه ۲۷ مهر:اردوان تراکمه و کیانوش اخباریدر ستایش عشق، ژان-لوک گداریکشنبه ۳ آبان:صالح نجفیگزارش، عباس کیارستمیشهریه دوره: ۵ تومان 🌱٪۱۵ تخفیف هنرآموزان برگ و دانشجویانشهریه تک‌جلسه: ۴۵۰ تومان 🌱@barginst_admin#موسسه_فرهنگی_هنری_برگ0218810313609907529807• instagram.com/barg_institute‏• t.me/barg_institute%E2%80%A2 youtube.com/@BargInstitute

▪️فرانسیس فورد کاپولاـــ مردم درباره تأثیرپذیری خیلی عجیب‌اند. به فیلمی نگاه می‌کنند، چیزی می‌بینند که آشکارا به فیلم قبلی مرتبط است، و می‌گویند: «آها! این از آگراندیسمان گرفته شده!» این کار هزاران سال است که ادامه دارد. آنها نمی‌روند هرمان هسه را بخوانند و بگویند: «آه، این توماس مان است! ببین تأثیرات را!» البته آنتونیونی روی من تأثیر گذاشت. من آن فیلم را دوست دارم و فیلم‌های دیگرش را حتی بیشتر. امیدوارم که از او دزدی کرده باشم. دزدی از کسانی که تحسینشان می‌کنی ـــ سنت دیرینه‌ای دارد. به نظرم بخشی از هنر است.▫️The Conversation (1974)▫️Dir. Francis Ford Coppola🎥 @CinemaParadisooo

▪️ارنست اینگمار برگمانـــ ۱۴ جولای ۱۹۱۸ — ۳۰ جولای ۲۰۰۷ـــ وقتی پیوسته بی‌انگیزه‌ای، به شکلی بیمارگونه، به زیر سوال بردنِ هستی‌ات روی می‌آوری؛ همه چیز تبدیل می‌شود به پرسش‌هایی شبه‌روشنفکرانه که اصلاً حوصله‌ی پاسخ‌دادن به آنها را نداری. این فرایندِ تمام‌عیار، به پوست و پیکرت بدل می‌شود و نه فقط بر تو اثر می‌گذارد، بلکه تو را تعریف می‌کند. پس خودت را چون سایه‌ای می‌بینی که شایسته‌ی هیچ علاقه‌ای نیست، شایسته‌ی کنجکاوی درباره‌ی جهان نیست – عمیقاً نالایق در تمام معناها، و در همان حضورِ خود، به شدت غایب.▪️میکل‌آنجلو آنتونیونیـــ ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۲ — ۳۰ جولای ۲۰۰۷فکر می‌کنم مردم زیاد حرف می‌زنند؛ حقیقت همین است. من همین‌طور. به کلمات باور ندارم. مردم از کلمات زیادی استفاده می‌کنند و معمولاً هم اشتباه. مطمئنم در آینده‌ای دور، مردم خیلی کمتر حرف خواهند زد، و به شکلی ضروری‌تر. اگر مردم خیلی کمتر حرف بزنند، خوشحال‌تر خواهند بود. از من نپرسید چرا.— On this day, 19 years ago, we lost two of the greatest filmmakers of all time – Ingmar Bergman & Michelangelo Antonioni.🎥 @CinemaParadisooo

بعضی فیلم‌ها بعد از تمام شدن تازه شروع می‌شوند.اگر از آن آدم‌هایی هستی که بعد از پایان یک فیلم هنوز به شخصیت‌ها، دیالوگ‌ها و پایانش فکر می‌کنی، این برنامه برای توست.در پرنا هر هفته یک فیلم را روی پرده سینما تماشا می‌کنیم و بعد، در یک گفت‌وگوی دوستانه و آزاد، درباره‌اش حرف می‌زنیم. نه کلاس نقد فیلم است و نه لازم است چیزی از سینما بدانی؛ فقط کافی است دوست داشته باشی فیلم‌ها را عمیق‌تر تجربه کنی و نگاه آدم‌های دیگر را هم بشنوی.این هفته Minari را می‌بینیم؛ فیلمی از استودیوی A24، نامزد ۶ جایزه اسکار و برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن. روایتی صمیمی و تأثیرگذار از خانواده‌ای که میان رؤیا، شکست، امید و معنای خانه، در جست‌وجوی ساختن زندگی تازه‌ای هستند.اگر دلت می‌خواهد یک عصر متفاوت را کنار آدم‌های هم‌سلیقه بگذرانی، خوشحال می‌شویم کنارمان باشی.📅 پنج‌شنبه🕔 ۱۷ تا ۲۰📍 تهران، میرزای شیرازی🎟 ظرفیت سالن فقط ۲۵ نفر است.برای رزرو بلیت، همین حالا به@taraneh_parnaپیام بده.@parna_clubبعضی فیلم‌ها بعد از تمام شدن تازه شروع می‌شوند.اگر از آن آدم‌هایی هستی که بعد از پایان یک فیلم هنوز به شخصیت‌ها، دیالوگ‌ها و پایانش فکر می‌کنی، این برنامه برای توست.در پرنا هر هفته یک فیلم را روی پرده سینما تماشا می‌کنیم و بعد، در یک گفت‌وگوی دوستانه و آزاد، درباره‌اش حرف می‌زنیم. نه کلاس نقد فیلم است و نه لازم است چیزی از سینما بدانی؛ فقط کافی است دوست داشته باشی فیلم‌ها را عمیق‌تر تجربه کنی و نگاه آدم‌های دیگر را هم بشنوی.این هفته Minari را می‌بینیم؛ فیلمی از استودیوی A24، نامزد ۶ جایزه اسکار و برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن. روایتی صمیمی و تأثیرگذار از خانواده‌ای که میان رؤیا، شکست، امید و معنای خانه، در جست‌وجوی ساختن زندگی تازه‌ای هستند.اگر دلت می‌خواهد یک عصر متفاوت را کنار آدم‌های هم‌سلیقه بگذرانی، خوشحال می‌شویم کنارمان باشی.📅 پنج‌شنبه🕔 ۱۷ تا ۲۰📍 تهران، میرزای شیرازی🎟 ظرفیت سالن فقط ۲۵ نفر است.برای رزرو بلیت، همین حالا به@taraneh_parnaپیام بده.@parna_club

▪️پل شریدرـــ چون فیلم‌نوآر قبل از هر چیز یک سبک بود، چون تعارض‌های خود را به جای تماتیک، به‌صورت بصری حل می‌کرد، چون از هویت خود آگاه بود، توانست برای مسائل جامعه‌شناختی راه‌حل‌های هنری بیافریند. و به همین دلایل، فیلم‌هایی مثل بوسه مرگبار (١٩۵٨)، بوسه خداحافظی فردا (١٩۵٠) و دیوانه تفنگ (١٩۵٠) می‌توانند آثاری هنری باشند، به گونه‌ای که فیلم‌های گانگستری مثل صورت زخمی (١٩٣٢)، دشمن مردم (١٩٣١) و سزار کوچک (١٩٣١) هرگز نمی‌توانند.▫️Kiss me deadly (1958)▫️Dir. Robert Aldrich🎥 @CinemaParadisooo

▪️جیم جارموش ـــ مصاحبه با کرایتریون (۲۰۲۶)ـــ همیشه شیفتۀ واقعی داستان‌ها و کتاب‌های جنایی بوده‌ام. از فیلم‌های جنایی بسیار خوشم می‌آید، بی‌شک فیلم‌نوآر یکی از ژانرهای محبوب من است. فیلم‌های جنایی‌ای که در لس‌آنجلس می‌گذرند، برای من به‌ویژه پُرطراوت‌اند. به نظرم لس‌آنجلس چشم‌اندازی بسیار جذاب برای فیلم‌های جنایی دارد.خواب بزرگ (۱۹۴۶)، غرامت مضاعف (۱۹۴۴)، بوسه‌ مرگبار (۱۹۵۵)، تا دهۀ ۵۰. پس از اوایل دهۀ ۵۰، محلۀ چینی‌ها (۱۹۷۴) قطعاً یک فیلم جناییِ عالی لس‌آنجلسی است. برای زندگی و مرگ در لس‌آنجلس (۱۹۸۵) را خیلی دوست دارم. دلم نمی‌خواهد که مردم به فیلم‌های جناییِ پس از دههٔ ۴۰ و اوایل ۵۰، فیلم‌نوآر بگویند، چون به نظرم آن ژانری کاملاً مشخص است.به نظر من، بزرگ‌ترین فیلم جناییِ لس‌آنجلسی تمام دوران، شلیک به هدف (۱۹۶۷) ساخته جان بورمن است.▫️Point Blank (1967) ▫️Dir. John Boorman🎥 @CinemaParadisooo

کارگاه «ازدحام یادداشت‌های روزانه پشتِ درِ ادبیات داستانی»🔻همراه با احسان عبدی‌پور🔻شنبه ۲۴ مرداد تا چهارشنبه ۲۸ مرداد🔻همراه با احسان عبدی‌پور🔻۵ جلسه🔻ساعت ۱۷ تا ۲۰ حضوری و آنلایندر این دوره سعی می‌کنیم معماری یک بنای ساده‌ی داستانی را در زمین روزنوشت‌ها و خودنگاری‌ها اجرا کنیم. برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر با شماره‌ی 09926229077 تماس بگیرید یا دایرکت پیام دهید.کارگاه «ازدحام یادداشت‌های روزانه پشتِ درِ ادبیات داستانی»🔻همراه با احسان عبدی‌پور🔻شنبه ۲۴ مرداد تا چهارشنبه ۲۸ مرداد🔻همراه با احسان عبدی‌پور🔻۵ جلسه🔻ساعت ۱۷ تا ۲۰ حضوری و آنلایندر این دوره سعی می‌کنیم معماری یک بنای ساده‌ی داستانی را در زمین روزنوشت‌ها و خودنگاری‌ها اجرا کنیم. برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر با شماره‌ی 09926229077 تماس بگیرید یا دایرکت پیام دهید.

▪️اولیور لاشهـــ صراط درباره از دست دادن است. زندگی کردن یعنی از دست دادن. این پیچیدگیِ زندگی است. سلامتت را از دست می‌دهی، دارایی‌هایت را، آدم‌ها را. فیلم همچنین می‌گوید که وقتی خدا دوستت دارد، در هم می‌شکندت. زندگی شخصیت‌های صراط را وادار می‌کند به درون خود بنگرند و آنچه را زندگی پیش پایشان می‌گذارد بپذیرند. امیدواریم فیلم آینه‌ای باشد که تو را به پرسش از خود وادارد: دربارهٔ راهت، دربارهٔ رابطه‌ات با زندگی و مرگ. این آیینِ گذار شخصیت‌هاست، بله، اما برای تماشاگر هم آیینی گذار است.▫️Sirāt (2025)▫️Dir. Oliver Laxe🎥 @CinemaParadisooo

▪️گاس ون سنتـــ از یک نقطه به بعد، مهم نیست در چه مدیومی کار می‌کنی. فقط به حرکت رو به جلو ادامه می‌دهی. اما وقتی شروع می‌کنی، این را نمی‌دانی. به [ویلیام] باروز نگاه کنید ـــ پنجاه سالش بود که به نتیجه رسید. بهتر نیست به عنوان یک ستاره‌ی راک بمیری تا اینکه ارسن ولزِ دومی باشی ـــ کسی که در ۲۵ سالگی در اوج بود و بقیه عمرش سعی کرد به آن برسد؟ارسن ولز شعبده‌بازِ آماتوری بود. همیشه این را قابل‌توجه می‌دانستم. فکر می‌کنم به‌عنوان تهیه‌کننده/کارگردان تئاتر، نمایشی جادویی اجرا می‌کرد که به عرصه‌ی درام راه یافت. به همین ترتیب، فیلم‌هایش را همچون یک شعبده‌بازِ ماهر مدیریت می‌کرد. چیزها را طور دیگری جلوه می‌داد، در حالی که آنچه داشت همان نبود که نشان می‌داد. تمام روایت‌گری براساس همین است. همه‌اش به آن مردی مربوط می‌شود که دور آتش داستان می‌گوید. استنلی کوبریک می‌گوید کسانی که فیلم‌های بد می‌سازند نقدهای بد می‌گیرند و از صنعت رانده می‌شوند، اما اگر یک غارنشین داستان بدی می‌گفت، احتمالاً سنگسار می‌شد. او همان آدم است، یک سرگرم‌کننده.▫️Drugstore Cowboy (1989)▫️Dir. Gus Van Sant🎥 @CinemaParadisooo

▪️گاس ون سنتـــ به نوعی، شرطی شده‌ایم که فکر کنیم پول دادن برای بلیت سینما یعنی باید چیزی را ببینیم که می‌فهمیم. در مورد هنر هم همین طور است. مردم می‌خواهند که یک تابلو چیزی را نشان دهد.▫️Elephant (2003)▫️Dir. Gus Van Sant🎥 @CinemaParadisooo

▪️آلبر کامو ـــ نامه به ماریا کاسارس (١٩۴٩)ـــ بله، تو زندگی منی، عزیزترین جانم، لذتِ ناب من، طوفانِ زیبای من، و همان آرامشی که در انتظارم است. بگذار عشقم را فریاد کنم و نامت را بر زبان بیاورم. با نشانه‌هایی بزرگ از ساحلی به ساحل دیگر، این تمام کاری است که از دستمان برمی‌آید. اما این نشانه‌های کسانی است که هیچ نیرویی نمی‌تواند از هم جدایشان کند؛ کسانی که خودِ دریا به هم می‌رساندشان. آه، عزیزم، لحظۀ بازگشت... تمام وجودت را می‌بوسم، دوستت دارم، چشم به راهت هستم. به زودی می‌بینمت، زیباروی من. باز هم می‌بوسمت.▫️A Song of Love (1950)▫️Dir. Jean Genet🎥 @CinemaParadisooo

▪️عباس کیارستمیـــ مصاحبه با دنیس لیم ــ نیویورک تایمز (۲۳ مه ۲۰۱۲)ـــ اگر فیلمی در آمریکا بسازم و بگویند شبیه جان فورد است، تازه می‌توانم جواب بدهم. اما راستش من هم از روسلینی تأثیر گرفته‌ام و هم از اوزو، و آنها حتی پیش از آنکه فیلمساز شوم، دو تا از کارگردانان محبوب من بودند. گمان می‌کنم کاملاً طبیعی است که وقتی به سرزمین اوزو می‌روی، اوزو را در آغوش بگیری، و همین‌طور دربارهٔ روسلینی.🎥 @CinemaParadisooo

▪️دعوتید به یک تاریخ‌پژوهی روایی بر سینما!🎙 ما در پادکست ادیسه سینمایی، پرونده‌ای را آغاز کرده‌ایم تحت عنوان «تاریخ سینما» و بر آنیم تا در بستری روایی و گفتگومحور، لایه‌های تاریخی و سیر هنر هفتم را بکاویم. در جدیدترین و سومین اپیزود از این پرونده‌ی ویژه، از گسترش بین‌المللی صنعت سینما و رونق نیکلودئون‌ها در آمریکا گفته‌ایم؛ چیزی که تولدی بود برای آنچه بعدها هالیوود استودیویی از دل آن زاده شد.📻 لینک شنیدن اپیزود🔗 لینک شنیدن اپیزود اول (اختراع و سال‌های آغازین سینما) و اپیزود دوم (پاندمی سینما)#️⃣ #ad

▪️شانتال آکرمنـــ وقتی بیشتر مردم به سینما می‌روند، نهایت تعریف از نظرشان این است که بگویند: "متوجه گذر زمان نشدیم!" اما در فیلم‌های من، تو گذر زمان را می‌بینی. و حس می‌کنی که می‌گذرد. همچنین درمی‌یابی که این همان زمانی است که به سوی مرگ می‌رود.— Chantal Akerman on set of Histoires d'Amérique, 1989.🎥 @CinemaParadisooo

▪️بلا تارـــ به ژاپن رفتم. این اولین سفرم به شرق دور بود و یک پروفسور سال‌خورده مرا به یک موزه برد. نقاشی‌ای بود با دو نقطه سفید و دو نقطه سیاه. پروفسور ژاپنی به من گفت: "مطمئنم از آنجا که از فرهنگ غربی می‌آیی، برای تو تاریخ همان دو نقطه سیاه است." سپس من گفتم: "بله." او گفت: "نه، برای ما نقطه‌های سفید تاریخ هستند." و آن‌وقت من به فکر فرو رفتم. تاریخ چیست؟ و وقتی به آن می‌اندیشی، چرا ما در سینما، برای مثال، زمان را نادیده می‌گیریم؟🎥 @CinemaParadisooo

از نمایشنامه تا اجرا برای نوجوانبا✨مونا احمدی✨🪄برای اطلاعات بیشتر به سایت ما به آدرسwww.jadooartschool.irمراجعه کنیدو برای مشاوره و ثبت‌نام با جادو تماس بگیرید:☎️ 021-28422818🪄:@jadooartschool🔮ارتباط با ادمین:@Jadooadmin#️⃣ #ad

▪️رابین ویلیامزـــ فکر می‌کنم غمگین‌ترین آدم‌ها، بیشتر از همه سعی می‌کنند دیگران را خوشحال کنند... چون می‌دانند حسِ بی‌ارزش بودن یعنی چه، و نمی‌خواهند هیچ‌کس دیگری چنین حسی را تجربه کند.▫️Robin Williams— July 21, 1951 – August 11, 2014🎥 @CinemaParadisooo

▪️تئودور آدورنو ـــ مینیما مورالیا (اخلاق صغیر)ـــ امروز رد پای انسانیت را تنها در فردی که در حال فروپاشی است می‌توان سراغ گرفت.— I’m fine!🎥 @CinemaParadisooo

✨ خلاقیت و تخیل برای نوجوانبا✨ستاره پسیانی✨🔻این دوره ویژه‌ی نوجوانان ۱۲ تا ۱۶ سال و به‌صورت حضوری برگزار می‌شود. ✨در پایان این کارگاه تعدادی از هنرجویان برای اجرای تئاتر انتخاب خواهند شد. 😍🪄برای اطلاعات بیشتر به سایت ما به آدرسwww.jadooartschool.irمراجعه کنیدو برای مشاوره و ثبت‌نام با جادو تماس بگیرید:☎️ 021-28422818🪄کانال جادو:@jadooartschool 🔮ارتباط با ادمین:@Jadooadmin#️⃣ #ad

‍ ‍ ▪️اریک رومرـــ اگر فقط به من بستگی داشت، به جای اینکه مردم را به فیلم‌هایم جذب کنم، سعی می‌کردم آنها را دور کنم. به آنها می‌گفتم فیلم‌ها از آنچه هستند دشوارترند، چون دوست ندارم مردم را فریب بدهم، دوست دارم فیلم‌هایم را به کسانی نشان دهم که می‌توانند قدرشان را بدانند.تعداد تماشاگران برایم اهمیت ندارد. با این حال، درست است که فیلم یک سرمایه‌گذاری تجاری است و باید هزینه‌هایش را برگرداند. اما چون فیلم‌هایم هزینه‌ی زیادی ندارند، فکر نمی‌کنم به مخاطب بسیار زیادی نیاز داشته باشم، و همیشه فکر کرده‌ام که باید در سالن‌هایی نه‌چندان بزرگ نمایش داده شوند. شخصیت صمیمی فیلم‌هایم با سالن یا مخاطبی که بیش از حد بزرگ باشد، همخوانی ندارد. و فکر نمی‌کنم برای واکنش جمعی یا گروهی مناسب باشند. بهتر است تماشاگر احساس کند که واکنشی کاملاً شخصی به فیلم دارد.هر واکنشی باید منحصربه‌فرد، شخصی و متفاوت باشد. به نظرم فیلم وقتی بهتر لذت برده می‌شود که تماشاگران خیلی به هم نزدیک ننشینند، سالن خیلی شلوغ نباشد، و همدیگر را نشناسند. آنگاه هرکس واکنشی متفاوت دارد. این بهتر از سالنی است که واکنشی یکدست دارد. دوست ندارم یکی از فیلم‌هایم را در جمع تماشا کنم و اگر همه در یک نقطه بخندند، ناراحت می‌شوم، چون فیلمم با آن هدف ساخته نشده بود. چیزی ننوشتم تا همه همزمان بخندند. اشکالی ندارد اگر کسی لبخند بزند، اما نباید دقیقاً در همان نقطه‌ی فیلم اتفاق بیفتد. شاید به این دلیل است که فیلم‌هایم بیشتر شبیه خواندن هستند تا تماشای یک نمایش؛ بیشتر ساخته شده‌اند که مانند کتاب خوانده شوند تا مانند چیزی روی صحنه دیده شوند. پس دیدن یک واکنش جمعی مرا ناراحت می‌کند.🎥 @CinemaParadisooo🎥 @CinemaParadisooo

▪️ساموئل بكتـــ آنگاه که خسته شدی، آنگاه که از پای در آمدی، مهم نیست. باز مقاومت کن، باز بجنگ و شکست بخور. این بار، شکست بهتری خواهی خورد.— The art of losing.🎥 @CinemaParadisooo

🪄جادوی کلاسفیلم‌نامه‌نویسی مقدماتیبا✨آرمان خوانساریان✨🪄برای اطلاعات بیشتر به سایت ما به آدرسwww.jadooartschool.irمراجعه کنیدو برای مشاوره و ثبت‌نام با جادو تماس بگیرید:☎️ 021-28422818🪄کانال جادو: @jadooartschool🔮ارتباط با ادمین:@Jadooadmin#️⃣ #ad

▪️پیر پائولو پازولینیـــ بعدازظهرهایی را که به فوتبال بازی کردن می‌گذراندم ـــ هفت یا هشت ساعت بی‌وقفه بازی می‌کردیم ـــ بی‌تردید بهترین ساعت‌های زندگی‌ام بودند. تقریباً دلم می‌خواهد گریه کنم، هر بار که به آن فکر می‌کنم.— Bernardo Bertolucci vs. Pier Paolo Pasolini . Photograph by Deborah Beer, 1975.🎥 @CinemaParadisooo

درود. وقت‌بخیر. کانال سینماتک به‌طور کامل مسدود شد. آرشیو فیلم‌ها به منظور جلوگیری از کپی‌رایت دوباره، در یک‌ کانال خصوصی قرار می‌گیرد و آرشیو مطالب، مقالات، ویدئوها، کتاب‌ها و گفتمان‌های شخصی به همین کانال منتقل می‌شود و فعالیت ادامه می‌یابد.اگر تمایل داشتید، لطفاً این پیغام را بازنشر کنید. اگر هم تمایل نداشید، باقی بقایتان. با تشکر از همراهی همیشگی شما. آیدی‌ کانال جدید و اصلی: @Ciinemathequee لینک کانال فیلم‌ها: t.me/+MwZBkkCKZbZkOTg8

▪️فرانسوا تروفو ـــ نامه به ژان-لوک گدار ــ ژوئن ١٩٧٣ـــ من هم مانند آنچه در خاطرات یک کشیش روستا آمده است می‌گویم: «اگر من نیز چون تو وفای به عهد نکرده بودم، ترجیح می‌دادم به خاطر عشق زنی باشد و نه از برای آنچه تو آن را تحول روشنفکرانه می‌نامی.— Jean-Luc Godard and François Truffaut photographed by Léon Herschtritt, 1965🎥 @CinemaParadisooo