🔰 صنعت فولاد در آستانه یک تغییر پارادایم✍️ شهرام ملکینیا عالممدیر روابط عمومی شرکت آتیه فولاد خاور…
انتشار: 2026/07/29 10:26 UTCدریافت: 2026/08/02 01:37 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 01:37 UTC
🔰 صنعت فولاد در آستانه یک تغییر پارادایم✍️ شهرام ملکینیا عالممدیر روابط عمومی شرکت آتیه فولاد خاورمیانه🔹روز یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵، تهران میزبان یکی از مهمترین رویدادهای تخصصی صنعت فولاد کشور بود. چهارمین سمینار تحلیلی اندیشکده فولاد و صنایع معدنی ایران با عنوان «پایداری تولید در صنعت فولاد با محوریت چالش انرژی» در هتل پارسیان آزادی برگزار شد؛ نشستی که با حضور مدیران ارشد صنعت، سیاستگذاران، کارشناسان و فعالان زنجیره فولاد، به بررسی یکی از مهمترین چالشهای پیش روی صنعت فولاد، یعنی تغییر جایگاه انرژی در ساختار اقتصادی تولید پرداخت. همزمان، بولتن تحلیلی این اندیشکده با عنوان «افزایش سهم انرژی در بهای تمامشده صنعت فولاد» تصویری مستند از تحولات اخیر این حوزه ارائه کرد؛ تحلیلی که نشان میدهد انرژی دیگر صرفاً یک نهاده تولید نیست، بلکه به مهمترین ریسک راهبردی صنعت فولاد ایران تبدیل شده است. 🔹بررسی اطلاعات مالی شرکتهای فولادی و معدنی نشان میدهد رشد هزینه برق و گاز، با فاصلهای قابل توجه از سایر اجزای بهای تمامشده پیشی گرفته است. این افزایش صرفاً ناشی از اصلاح تعرفهها نیست، بلکه مجموعهای از عوامل همچون محدودیتهای تأمین برق در فصل گرم، کمبود گاز در زمستان، خرید برق از بازار آزاد، افزایش هزینههای انتقال و کاهش دسترسی پایدار به شبکه انرژی، ساختار هزینه صنعت فولاد را دستخوش تغییر کرده است. 🔹با این حال، مهمترین پیام این گزارش [اندیشکده فولاد و صنایع معدنی ایران] در ارقام هزینه انرژی خلاصه نمیشود. بخش قابل توجهی از آثار بحران انرژی اساساً در صورتهای مالی قابل مشاهده نیست. توقف خطوط تولید، کاهش ضریب بهرهبرداری، افزایش هزینههای سربار، راهاندازی مجدد تجهیزات، کاهش تولید و افت سودآوری، هزینههایی هستند که مستقیماً ناشی از ناپایداری تأمین انرژیاند. به همین دلیل، امروز انرژی بیش از آنکه یک ریسک هزینه باشد، به یک ریسک تولید تبدیل شده است؛ تغییری که آینده سرمایهگذاری و توسعه صنعت فولاد را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. 🔹یکی از مهمترین محورهای مطرحشده در همایش اندیشکده فولاد، تغییر معیارهای ارزیابی شرکتهای فولادی بود. در گذشته ظرفیت اسمی، حجم تولید، دسترسی به مواد اولیه و سهم بازار، مهمترین شاخصهای تحلیل شرکتها محسوب میشد؛ اما اکنون شاخصهایی مانند شدت مصرف انرژی، امنیت تأمین برق و گاز، بهرهوری تجهیزات، برخورداری از نیروگاههای اختصاصی و توان مدیریت ریسک انرژی، به مؤلفههای تعیینکننده ارزشگذاری و رقابت تبدیل شدهاند. این تغییر، بیانگر آغاز یک پارادایم جدید در صنعت فولاد ایران است. 🔹در چنین شرایطی، مفهوم «پایداری تولید» نیز تعریفی متفاوت پیدا میکند. پایداری دیگر تنها به استمرار فعالیت خطوط تولید محدود نیست، بلکه به توان بنگاهها در مدیریت منابع انرژی، سرمایهگذاری در زیرساختهای تأمین پایدار، افزایش بهرهوری و کاهش شدت مصرف انرژی وابسته است. شرکتهایی که زودتر خود را با این شرایط تطبیق دهند، انعطافپذیری بیشتری در برابر شوکهای قیمتی و محدودیتهای تأمین انرژی خواهند داشت.🔹از منظر سیاستگذاری نیز، این تحولات حامل یک پیام روشن است. کاهش مزیت تاریخی انرژی، به معنای کاهش تدریجی فاصله رقابتی ایران با تولیدکنندگان منطقه و جهان خواهد بود؛ موضوعی که در صورت تداوم، میتواند حاشیه سود، سرمایهگذاریهای جدید و سهم ایران در بازارهای صادراتی را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، توسعه نیروگاههای اختصاصی، تنوعبخشی به منابع انرژی، بهینهسازی مصرف، اصلاح سیاستهای تأمین انرژی صنایع و سرمایهگذاری در فناوریهای کممصرف، دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه ضرورتی راهبردی برای حفظ جایگاه صنعت فولاد کشور به شمار میآید.🔹مهمترین دستاورد این همایش، تغییر نگاه به مفهوم انرژی بود. اگر در گذشته انرژی یک مزیت رقابتی محسوب میشد، امروز باید آن را یکی از اصلیترین شاخصهای حکمرانی صنعتی، مدیریت ریسک و توسعه پایدار دانست. آینده صنعت فولاد، بیش از آنکه به توسعه ظرفیتهای جدید وابسته باشد، به کیفیت مدیریت انرژی، بهرهوری و تابآوری واحدهای تولیدی وابسته خواهد بود.🔹اگر بخواهم تمام آنچه در این همایش آموختم را در یک جمله خلاصه کنم، باید بگویم: رقابت آینده صنعت فولاد، دیگر رقابت بر سر تولید بیشتر یا انرژی ارزان نیست؛ بلکه رقابت بر سر توانایی مدیریت هوشمند انرژی، افزایش بهرهوری و تضمین پایداری تولید است. این همان پیامی بود که چهارمین سمینار تحلیلی اندیشکده فولاد و صنایع معدنی ایران، با زبانی علمی و مبتنی بر آمار، به صنعت فولاد کشور منتقل کرد.chilanonline.com/2026/07/28/75598/@chilan…




