آدم وقتی اخبار رو کنار هم میذاره، یه سؤال مدام توی ذهنش تکرار میشه؛ چرا اینقدر سهم ما از زندگی،…
انتشار: 2026/07/20 19:06 UTC
آدم وقتی اخبار رو کنار هم میذاره، یه سؤال مدام توی ذهنش تکرار میشه؛ چرا اینقدر سهم ما از زندگی، اضطرابه؟ یه روز نگرانی از جنگ، یه روز نگرانی از آینده، یه روز دغدغهی نون، یه روز ترس از خبر بعدی. انگار سالهاست بیشتر از اینکه زندگی کنیم، منتظر تموم شدن یک بحرانیم تا بحران بعدی از راه برسه.ما نسل عجیبی شدیم؛ نسلی که بیشتر از سنش، خستگی به دوش میکشه. نسلی که یاد گرفته با دلواپسی بخوابه و با امیدهای کوچیک بیدار بشه. نسلی که برای آرزوهاش مدام صبر کرده، برای آرامش منتظر مونده و برای روزهای بهتر، فقط امیدوار بوده.شاید سختترین بخش ماجرا این باشه که کمکم به این همه فشار عادت میکنیم؛ به خبرهای تلخ، به نگرانیهای بیپایان، به این حس که هر بار میخوایم نفسی راحت بکشیم، اتفاق تازهای از راه میرسه. اما هیچ انسانی برای این حجم از اضطراب ساخته نشده. زندگی قرار نبود مسابقهی دووم آوردن باشه. قرار بود جایی باشه برای خندیدن، برای ساختن خاطره، برای زندگی کردن؛ نه فقط زنده موندن.🆔 @chakavak_fly
