📌پوتین در ایتوروپ؛ پایان ابهام درباره مالکیت جزایر کوریل 🔹سفر ولادیمیر پوتین به منطقه شرقی روسیه، ه…
انتشار: 2026/08/18 13:55 UTCدریافت: 2026/08/19 08:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 08:30 UTC
📌پوتین در ایتوروپ؛ پایان ابهام درباره مالکیت جزایر کوریل 🔹سفر ولادیمیر پوتین به منطقه شرقی روسیه، همزمان سه هدف راهبردی، سیاسی داخلی و نمادین را دنبال میکرد. او ابتدا در مرحله نهایی رزمایش ناوگان اقیانوس آرام شرکت کرد و سپس برای نخستین بار شخصاً از جزیره…📌تحولات شرق آسیا و بازتعریف نظم امنیتی منطقه🔹سفر ولادیمیر پوتین به جزیره ایتوروپ در مجمعالجزایر کوریل و کاهش حضور نظامی ایالات متحده در کره جنوبی، دو روی یک سکهاند. این دو رویداد در نگاه اول مستقل به نظر میرسند، اما در بستر ژئوپلیتیک کنونی، زنجیرهای از تحولات را نشان میدهند که محور آن، تغییر در معادلات قدرت جهانی و بازتعریف نقش آمریکا در شرق آسیا است.🔹سفر پوتین به جزیره ایتوروپ با واکنش فوری و شدید ژاپن مواجه شد. تاکاایشی سانهئه، نخستوزیر ژاپن، این جزایر را «سرزمین ذاتی» ژاپن خواند و سفر پوتین را «کاملاً غیرقابلقبول» توصیف کرد. وزارت خارجه ژاپن نیز سفیر روسیه را احضار و اعتراض شدید خود را ابلاغ کرد. در مقابل، روسیه با لحنی تند پاسخ داد. ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، اعتراض ژاپن را «بیمعنا و بیاثر» خواند و تأکید کرد که جزایر جنوبی کوریل بر اساس نتایج جنگ جهانی دوم و توافقات متفقین، متعلق به روسیه است. او همچنین ژاپن را به ترویج «نظرات تجدیدنظرطلبانه» متهم کرد.🔹این واکنشها تنها به اختلافات ارضی محدود نمیشود، بلکه ریشه در نگرانی عمیقتری دارد: تغییر رویکرد امنیتی ژاپن. توکیو در سالهای اخیر دستخوش تحول راهبردی بیسابقهای شده است. بودجه دفاعی ژاپن برای سال مالی ۲۰۲۶ از ۹ تریلیون ین (حدود ۵۸ میلیارد دلار) فراتر رفته و این کشور برنامه پنجساله تقویت نظامی به ارزش حدود ۴۳ تریلیون ین (۲۷۰ میلیارد دلار) را در دست اجرا دارد. فراتر از هزینهها، ماهیت این تحول اهمیت دارد: ژاپن در حال گسترش «قابلیتهای دفاعی دوربرد» خود، از جمله خرید موشکهای کروز تاماهاوک و توسعه موشکهای پیشرفته داخلی است. این اقدامات، تغییر چشمگیری از موضع دفاعی صرفاً تدافعی پس از جنگ جهانی دوم محسوب میشود.🔹این تحولات در متن گستردهتری از همکاری ژاپن با ناتو رخ میدهد. توکیو یکی از چهار شریک آسیایی ناتو است که همکاریهای او به دفاع سایبری، فناوریهای نوین و امنیت دریایی گسترش یافته است. وقایع اخیر، نشاندهنده رویکرد امنیتی جدیدی است که امنیت اروپا-آتلانتیک و آسیا-اقیانوسیه را جداییناپذیر میداند. به عبارت دیگر، ژاپن از مرزهای سنتی سیاست امنیتی خود فراتر رفته و به ابزاری برای حضور نظامی گستردهتر غرب در منطقه تبدیل شده است. این همان چیزی است که کرملین آن را «بازگشت ژاپن به جاده نظامیگری» میخواند و بهانهای برای توقف هرگونه حسن نیت در مذاکرات ارضی تلقی میکند.🔹در این حال، کره جنوبی نیز با چالش مشابهی روبرو شده است. فرمان ترامپ برای کاهش تمرینات نظامی مشترک با کره جنوبی، یک روز قبل از آغاز تمرینات اولچی فریدوم شیلد (۱۷ تا ۲۷ اوت) اعلام شد. ترامپ دلیل این تصمیم را هزینه بالا و ارسال «سیگنال نامناسب و خصمانه» به کره شمالی اعلام کرد و بر «رابطه عالی» خود با کیم جونگ اون تأکید کرد. تحلیلگران معتقدند که ترامپ با این اقدام پیامی آشتیجویانه به پیونگیانگ میفرستد تا مذاکرات جدیدی را آغاز کند. اما مقامات کرهای این اقدام را نشانهای از یک بحران بیسابقه در اتحاد هفتاد ساله با آمریکا ارزیابی کردهاند و به کاهش اتحاد به سطح «هزینه و معامله» اشاره کردهاند. به عنوان یک عامل تشدیدکننده، ترامپ همچنین اعلام کرده که از رئیسجمهور کره جنوبی برای همکاری در خلع سلاح هستهای ایران دعوت کرده، اما با پاسخ «نه، ممنون» مواجه شده است.🔹این دو رویداد، شکاف عمیق بین منافع ملی متحدان آسیایی آمریکا و راهبرد کلان واشنگتن را آشکار میسازد. از یک سو، آمریکا از کره جنوبی میخواهد نقش خود را از بازدارندگی در برابر کره شمالی به مقابله با چین تغییر دهد؛ خواستهای که با منافع اقتصادی و امنیتی سئول در تضاد است. از سوی دیگر، روسیه با سفر پوتین به جزایر کوریل، درست در زمان تضعیف حضور آمریکا در منطقه، پیام روشنی به ژاپن میفرستد: مسیر آشتی با روسیه باز است، مشروط بر اینکه وابستگی به آمریکا را کنار بگذارد.🔹گرفتاری نظامی-سیاسی آمریکا در خاورمیانه، منابع و توان این کشور را به شدت محدود کرده است. کاهش تمرینات نظامی با کره جنوبی، نشان از ناتوانی واشنگتن در مدیریت همزمان دو جبهه دارد. این عقبنشینی تاکتیکی، پیام روشنی به متحدان آسیایی میدهد که چتر امنیتی آمریکا دیگر به اندازه گذشته گسترده و قابلاعتماد نیست. آنچه در شرق آسیا در حال رخ دادن است، صرفاً یک تغییر تاکتیکی در روابط متحدان با آمریکا نیست، بلکه آغاز شکلگیری نظم جدیدی است که در آن ایالات متحده دیگر تأمینکننده انحصاری امنیت منطقه نیست و روسیه با ابتکارات دیپلماتیک در حال بازتعریف نقش خود به عنوان یک قدرت تأثیرگذار در منطقه است.#تحلیل🇷🇺@Center_for_Russian_Studies



