#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۳۷: پذیرفتن روایت یک‌سویه‌ی مراجع به‌عنوان واقعیت کاملمراجع ممکن ا…

#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۳۷: پذیرفتن روایت یک‌سویه‌ی مراجع به‌عنوان واقعیت کاملمراجع ممکن است درباره‌ی یک تعارض، رابطه یا رویداد، روایتی کاملاً منسجم ارائه کند: «همسرم اصلاً من را درک نمی‌کند و همیشه تقصیرها را گردن من می‌اندازد.»خطای درمانگر این است که بدون بررسی بیش‌تر، همین روایت را مبنای فرمول‌بندی قرار دهد و مثلاً نتیجه بگیرد: «پس مشکل اصلی، رفتار همسر شماست.» درحالی‌که درمانگر فقط روایت یک طرف ماجرا را در اختیار دارد.حتی ممکن است بخش‌هایی از روایت مراجع کاملاً درست باشد، اما همچنان تصویر کاملی از تعامل وجود نداشته باشد.✅ رویکرد درست:روایت مراجع را جدی بگیرید، اما آن را با واقعیت یکی ندانید. به‌جای تأیید یا رد فوری، جزئیات تعامل را بررسی کنید:- «آخرین بار که این اتفاق افتاد، دقیقاً چه پیش آمد؟»- «شما چه گفتید یا چه کاری انجام دادید؟»- «او چه پاسخی داد؟»- «بعد از آن، شما چه کردید؟»- «اگر بخواهیم همین موقعیت را از دید طرف مقابل هم نگاه کنیم، ممکن است او چه برداشتی داشته باشد؟»- «آیا در موقعیت‌های مشابه، خودتان هم رفتاری انجام می‌دهید که ممکن است به ادامه‌ی این الگو کمک کند؟»در صورت امکان، اطلاعات منابع دیگر، مشاهده‌ی مستقیم، گزارش‌های رفتاری یا داده‌های عینی نیز می‌توانند به تکمیل ارزیابی کمک کنند؛ البته با رعایت محرمانگی، رضایت آگاهانه و اصول اخلاقی.💡 نکته‌ی بالینی:همدلی با مراجع به‌معنای تأیید تمام برداشت‌های او نیست. درمانگر باید بین این سه مورد تمایز بگذارد:«مراجع این‌گونه تجربه کرده است.»≠«واقعیت دقیقاً همین است.»≠«تفسیر مراجع حتماً درست است.»در CBT، روایت مراجع نقطه‌ی شروع ارزیابی است، نه پایان آن. درمانگر حرفه‌ای نه قاضیِ طرف مقابل است و نه وکیلِ مراجع؛ وظیفه‌ی او این است که با حفظ اتحاد درمانی، تصویر دقیق‌تر و چندجانبه‌تری از الگوی مشکل به دست دهد.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday