اگر پدر و مادری به فرزندشان آسیب‌های ماندگار رسانده باشند، و فرزند به جای بروز خشم خود، همچنان احتر…

‌شمار چیزهایی که احتمالا ما را نگران و مضطرب می‌کند به نسبت چیزهایی که برایمان صددرصد رخ می‌دهند بسیار بیشتر است؛ما غالباً آن‌قدر که در خیال رنج می‌کشیم در واقعیت رنج نمی‌کشیم.سنکا🌿 @Calmlife

عزیزانسرورانیه نصحیت، پیشنهاد، وصیت یا هر چیزی که دوست دارید اسمشو بذارید برای پدر و مادرهای عزیز.فک و فامیلتون رو به بچه هاتون تحمیل نکنیداز برادر و خواهرتون گرفته تا بقیه. مخصوصا آدم های که کلی به خودتون هم صدمات روحی زدند! از پدر و مادر گرفته تا بقیه...این لطف شاهکاریه... شاید الان متوجه نشید که چه بزرگواری کردید. اگر میل به ارتباط با آدم های زندگی شما نداشتند سعی کنید بپذیرید، مهم‌ تر از دایی و عمو و این چیزها میتونه دوست های خوبی باشه که پیدا میکنه، نگران اجتماعی بودنش نشید. لطفا دقت کنید حرف من به معنای بی احترامی نیست، خیر. در نهایت احترام بچه شما میتونه بگه میلی به ارتباط با فامیل تو ندارم ( حتی دایی، عمو و...) مادر عزیزم یا پدر عزیزم. اما اگر اصرار کردید، اینو بدونید در آینده چیزهای تلخی در انتظار ارتباط شما و بچه تون خواهد بود. شک نکنید. بچه هاتون شما رو همیشه مقصر بخشی از زندگی شون میدونن و سعی میکنن هرچه بیشتر ازتون دور بشند...بهنام محمدی 🌿 @Calmlife

نامه کافکا برای پدرش...🌿 @Calmlife

چرا سعادت یعنی تبدیل بیماری به محصول و عمل ارزشمند؟فروید می‌گفت: اگه انسان بتونه از طریق انجام کار ارزشمند، یا تولید محصولات ارزشمند، با اختلالاتِ روانی خودش سازش کنه، به همون سلامتِ روانی ‌می‌رسه، که بعد از ده سال روان‌کاوی‌شدن به اون می‌رسه.حالا سوال، همه‌ی بیماری‌ها می‌تونن به عمل و محصول ختم بشن؟نه. تراپی، شرط عقلانی می‌خواد. یک آقایی بود که می‌گفت «من شب‌ها لامپ‌ها رو روشن می‌ذارم و می‌خوابم.» گفتم «چرا؟» گفت «یک باز شب بود خواب بودم، دزد اومد خونه‌مون، از اون شب به بعد لامپ‌های اتاق خواب رو روشن می‌ذارم. خانمم اولاش اذیت می‌شد ولی بعدش عادت کرد.» – یه سوال از شما: اگه همسر این آقا، به هر دلیلی نمی‌تونست این وضعیت رو تحمل کنه، چه اتفاقی می‌افتاد؟ به احتمال زیاد طلاق می‌گرفتن، بنابراین اگه همسر این آقا، یک خانم کم‌ تحمل دیگه‌ای بود، این آقا باید تراپی می‌شد.من به این می‌گم بیماریِ بد.بیماری‌های خوب چی؟اگه یک شاعر درد عمیقی نداشته باشه، نمی‌تونه شعر خوب بنویسه. اگه یک بوکسور، پر از خشم و نفرت مضاعف نباشه، بوکسور موفقی نمی‌شه. اگه یک جاسوس یا تحلیل‌گر سیاسی، پارانوئید نباشه، نمی‌تونه دقیق کار کنه. طعم‌های حقیقی زندگی، به بیماری‌های انسان گِرِه خورده، و از قضا ارزشمندترین اعمال و محصولات، از بیماری‌ها (تروماها) بیرون میان. 🌿 @Calmlife

ما معمولاً فکر می‌کنیم چیزی را می‌خواهیم چون از به‌دست آوردنش لذت می‌بریم.اما مغز همیشه این‌طور کار نمی‌کند.گاهی آنچه ما را به سمت چیزی می‌کشاند، خودِ لذت نیست؛ انتظارِ لذت استصدای یک پیامباز کردن اینستاگرامچک کردن تلگرامدیدن یک اعلانیا حتی فکر کردن به چیزی که دوستش داریم.مغز دائماً پیش‌بینی می‌کند که «چیزی در راه است» و همین انتظار می‌تواند رفتار ما را هدایت کند.چند تا از خواسته‌های ما واقعاً خواسته‌ی خود ما هستند، و چند تای آن‌ها فقط نتیجه‌ی سال‌ها شرطی شدن مغز برای انتظارِ پاداش‌اند؟🌿 @Calmlife

ممکن است که لباس و زبان و رسوم و آداب و معتقدات مردم عوض شود ولی حماقت آنها عوض نخواهد شد و در تمام اعصار می‌توان به وسیله‌ی گفته‌ها و نوشته‌های دروغ مردم را فریفت. زیرا همان‌طور که مگس، عسل را دوست دارد، مردم هم دروغ و ریا و وعده‌های پوچ را که هرگز عملی نخواهد شد دوست می‌دارند.سینوهه 🌿 @Calmlife