هیچوقت نفهمیدم چرا جواب دورت بگردم ، خدا نکنه اس؟خب یه دوری میخاد بزنه دیگهمشکلش چیه؟

یه وقتایی آدم فقط دلش می‌خواد یکی باشه که بگه:«ولش کن... لازم نیست همیشه قوی باشی، لازم نیست همه‌چی رو درست کنی، لازم نیست برای حال بدت توضیحی داشته باشی...امشب فقط خسته باش. من هستم؛ همین.»

همون حرفایی که رفیقت با فحش میزنه رو روانشناس مودبانه میگه تازه پولم ازت میگیره! 😁👌

🌹🌷*خزانه شهرداری تهران ارثیه پدری علیرضا زاکانی نیست*🇮🇷 *شهر بی‌کلانتر شود، قورباغه هم ابوعطا می‌خواند!*🔺آقای زاکانی!▫️اینکه می‌گویید «به کسی مربوط نیست چقدر بودجه صرف این کار می‌شود»، دقیقاً همان جمله‌ای است که باید به آن اعتراض کرد.▫️خزانه شهرداری تهران ارث پدری شما نیست!بودجه شهرداری پول شخصی شما هم نیست!این پول، منابع عمومی و متعلق به شهروندان است و نحوه هزینه‌کرد آن، قطعاً به مردم مربوط است.▫️اگر معتقدید هزینه‌کرد برای اربعین ضروری و درست است، بسیار خوب؛عدد آن را شفاف اعلام کنید، ردیف بودجه‌اش را نشان دهید، مصوبه قانونی آن را منتشر کنید و گزارش دقیق هزینه‌کرد را در اختیار مردم قرار دهید.▫️اما اینکه بگویید «به کسی مربوط نیست» یعنی چه؟▫️شما شهردار تهران هستید؛ نه مالک خزانه تهران!▫️ارادت به امام حسین(ع) محترم و ارزشمند است؛ اما این ارادت، مجوز بی‌حساب‌وکتاب هزینه کردن از منابع عمومی نیست.▫️اتفاقاً اگر نام امام حسین(ع) را می‌آورید، باید بیش از هر چیز مراقب حق‌الناس باشید.🔺مردمی که برای نان، اجاره‌خانه، درمان، حمل‌ونقل و ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی خود با مشکلات جدی روبه‌رو هستند، حق دارند بدانند منابع شهرداری چگونه، کجا و با چه مجوزی هزینه می‌شود.▫️امام حسین(ع) را نمی‌شود سپر پاسخ‌گویی‌گریزی کرد.▫️آقای زاکانی،شما صاحب بیت‌المال نیستید؛ امانت‌دار آن هستید.▫️بنابراین برخلاف آنچه گفته‌اید:اتفاقاً خیلی هم به ما مربوط است که از جیب مردم چقدر، کجا و چگونه هزینه می‌کنید.▫️پول مردم، حساب‌وکتاب مردم و حق پرسش مردم است.✍محسن وثوقی

خیلی جالبه که به مقایسه جالب کردم که با پول یه ماست پرچربِ امروز،۱۰ سال پیش میشد خرج خورد و خوراکِ یه ماه خونواده رو داد

‏ببخشید من هیچوقت دلیل ترافیک شدنو نفهمیدم خب اون ماشین اولیه چرا نمیره

برای شناختن یه آدم، فقط نبین با تو چطور رفتار می‌کنه؛ببین با آدم‌هایی که هیچ سودی براش ندارن چطوره.ببین وقتی عصبانیه چقدر خودش رو کنترل می‌کنه، با حیوان‌ها چطور برخورد می‌کنه، چه آدم‌هایی رو برای دوستی انتخاب کرده و درباره بقیه چطور حرف می‌زنه.خانواده‌ای که توش بزرگ شده، هدف‌هاش، اولویت‌هاش، طرز فکرش و حتی رفتارش توی موقعیت‌های ساده، همه مهمن.آدم‌ها بیشتر از حرف‌های قشنگ، خودشون رو توی همین جزئیات نشون می‌دن.گاهی چیزی که در نگاه اول «یه نکته کوچیک» به نظر میاد، بعداً تبدیل می‌شه به مهم‌ترین بخش شخصیت یک آدم.