نوشتن از پانزده سال خبرنگاری برای من فقط مرور شغل و حرفه نیست، مرور یک زندگی است که لای تقویمها و…
انتشار: 2026/08/08 16:01 UTCدریافت: 2026/08/09 06:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 06:45 UTC
نوشتن از پانزده سال خبرنگاری برای من فقط مرور شغل و حرفه نیست، مرور یک زندگی است که لای تقویمها و تیتر اخبار گذشت. از سال نود که قدم در این راه گذاشتم و شروع کردم به قلم زدن، همه چیز خیلی واقعیتر از امروز بود؛ آن روزها هنوز سایه هوش مصنوعی روی واژهها نیفتاده بود و اعتبار هر روایت، به حضور بیواسطه در میدان بود. امروز شاید هر کسی بتواند با چند کلیک، زیباترین جملات را بسازد و پشت کلماتِ عاریهای، سخنوری بینقص به نظر برسد، اما من یاد گرفتهام که مردم عمق وجود آدمها را خوب میفهمند. زمان که بگذرد، دیگر نمیشود پشت حرفهای قشنگ پنهان شد؛ «اصالت» و «خودِ واقعی بودن» تنها راه ماندگاری است، نه فقط در این حرفه، که در قلب و روح آدمها.این مسیر پر از روایتهای دشوار را من هیچوقت تنها نرفتهام. تلخیها و سختیهای کار، همیشه با همسرم که به عنوان تصویربردار شانه به شانه من ایستاد، به شیرینی تماشا بدل شد. تمام این سالها، دختر کوچکم هم از همان روزهای نوزادی همراه ما بود و در میان همین گزارشها و سفرها، بیصدا قد کشید.روز خبرنگار برای من یادآور همین همراهیهای ناب خانوادگی و تلاش برای واقعی ماندن در دنیای نقابها و هیاهوی مجازی است؛ روزی برای لبخند زدن به تمام سختیهایی که به عشق شنیده شدن صدای مردم و ثبت حقیقت، به جان خریدیم.



