انجمن علمی ارتباطات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران…

✔️ وارونگی قواعد روزمره یا آشکار شدن ظرفیت‌های فراموش‌شده !☑️ در راهپیمایی‌اربعین همه‌چیز متفاوت است؛ و منطق آن با بسیاری از قواعد معمول زندگی روزمره فرق دارد.☑️ در مراسم اربعین، ویژگی‌های فردی و  تشریفات معمول  روزمره، کم‌رنگ یا حذف می‌شوند.☑️ در اربعین، زائران بر اساس باور و تجربه زیسته خود حرکت می‌کنند؛ شایعات، اخبار منفی، هیاهوی فضای مجازی و نگرانی‌های امنیتی ، نمی‌تواند مسیرشان را تغییر دهد.☑️ براساس شواهد انبوه می‌توان گفت؛ اربعین فقط یک پیاده‌روی یا یک مراسم عادی نیست؛ بلکه بزرگ‌ترین آزمایشگاه زنده ارتباطات انسانی، فن‌آوری‍‍ اجتماعی ، تمدن‌سازی و افزایش سرمایه اجتماعی است.☑️ در اربعین با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که جامعه‌شناسان آن را «همبستگی جمعی»، مردم‌شناسان «کمونیتوس یا کمونیتاس»‌ و‌ روان‌شناسان آن را  «قدرت معنا» می‌دانند و من آن را از منظر  ارتباطات،  «ابررسانه زنده» می‌نامم؛ جایی که هر زائر یک رسانه، هر موکب یک کانون ارتباطی و کل این مسیر، شبکه‌ای عظیم برای تولید و بازتولید معناست.☑️ به گمان من، اربعین، وارونگی موقت قواعد زندگی روزمره نیست؛ بلکه آشکار شدن ظرفیت‌های فراموش‌شده مردم  برای همدلی، ایثار، اعتماد و ساختن #جامعه_معنابنیان است.instagram.com/reel/Dbp3b6rM7t8/?igsh=NHVp… #اربعین#دکتراکبرنصراللهی👇اینستاگرام | ایکس | تلگرام🅰 @dr_akbarnasrollahi

دکتر نصراللهی در مراسم بزرگداشت دکتر میرفخرایی:تکریم استادان فقید، پاسداشت علم، هویت دانشگاه و آینده کشور است👇👇instagram.com/p/DbOe9TRjPrv/?igsh=bGlkcTB…

💢 چالش تشییع!🖤 وداع عاشقانه مردم با قائد عظیم‌الشأن و رهبر شهید، پایان یک مسیر نیست؛ آغاز مرحله‌ای تازه در تداوم مسیر رهبری و بازنگری در نظریه‌ها و روایت‌گری است.👥 آنچه امروز در خیابان‌ها دیدم، صرفاً یک آیین تشییع و وداع نبود؛ بلکه یک «متن اجتماعی» بود که میلیون‌ها نفر آن را هم‌زمان نوشته‌اند؛ متنی که واژگان آن را عشق، وفاداری، هویت، ایمان، مسئولیت‌پذیری، همبستگی و تاب‌آوری دینی و ملی تشکیل می‌داد.🔰 به‌عنوان معلم علوم ارتباطات و رسانه، معتقدم این رخداد، پرسشی بنیادین را پیش روی پژوهشگران قرار می‌دهد:چگونه در شرایطی که طی سال‌های اخیر بسیاری از نظریه‌پردازان غربی، اندیشکده‌ها، رسانه‌های بین‌المللی و منتقدان جمهوری اسلامی، از تعمیق شکاف‌های اجتماعی، کاهش انسجام ملی و حتی فروپاشی قریب‌الوقوع نظام سخن می‌گفتند، امروز شاهد شکل‌گیری چنین سطحی از همبستگی و همدلی ملی هستیم؟این پرسش، پیش از آنکه سیاسی باشد، یک مسئله علمی است.🔹به باور من، چارچوب‌های نظری رایج، دست‌کم در وضعیت کنونی، برای تبیین جامع این رخداد کفایت نمی‌کنند. همچنین هیچ بازنمایی رسانه‌ای، هر اندازه حرفه‌ای و گسترده، قادر نیست تمامی لایه‌های معنایی این صحنه را منتقل و عمق ایمان، احساس تعلق، سرمایه عاطفی، وفاداری، امید، اشک، ایثار و تاب‌آوری نهفته در دل یک ملت را به‌طور کامل بازنمایی کند.🇮🇷 این پدیده را باید حاصل برهم‌کنش پیچیده و هم‌افزای هویت ملی، باورهای دینی، نوع مدیریت رهبر ش//هید، تجربه‌های مشترک تاریخی و تاب‌آوری ملی دانست؛ مجموعه‌ای از متغیرها که تنها در کنار یکدیگر، امکان فهم این رخداد را فراهم می‌کنند.⭕️و پرسشی خطاب به کسانی که این حضور را صرفاً «سازمان‌دهی‌شده» می‌دانند:در ادبیات علوم اجتماعی، علوم سیاسی و علوم ارتباطات، کدام نظریه یا سازوکار شناخته‌شده می‌تواند توضیح دهد که چگونه میلیون‌ها انسان، پس از پشت سر گذاشتن دو جنگ تحمیلی متوالی و تحمل فشارهای گسترده، با چنین انگیزه، نظم، صبوری، احساس تعلق و وفاداری، به‌صورت داوطلبانه در کنار یکدیگر حضور می‌یابند؟💡 شاید یکی از مهم‌ترین درس‌های امروز برای دانشگاهیان این باشد که گاهی واقعیت‌های اجتماعی، از ظرفیت تبیینی نظریه‌های موجود فراتر می‌روند و این نظریه‌ها هستند که باید در پرتو واقعیت‌های نو، مورد بازاندیشی، تکمیل و بازسازی قرار گیرند.instagram.com/reel/DadUxrSMJf4/?igsh=MXE0… | یوتیوب | تلگرام🅰 @dr_akbarnasrollahi