گویی اکنون مهر در دل مرده استعشق همچون گل بسی پژمرده است یا که دل در سینه ی همچون قفس در تب و تاب ز…

گویی اکنون مهر در دل مرده استعشق همچون گل بسی پژمرده است یا که دل در سینه ی همچون قفس در تب و تاب زمان افسرده است (آلپار سولدوز)روز پیش کلیپی دلخراش و مشمئز کننده از حیوان آزاری توسط افراد غیر بومی ساکن کمیجان در فضای مجازی دست به دست گردید که موجب ناراحتی و رنجش خاطر مردم با فرهنگ کمیجان گردید .حیوان آزاری از نظر آموزه های دینی و مذهبی و فرهنگی مورد نکوهش قرار گرفته است .در متون منظوم و منثور در فرهنگ و ادبیات ایرانیان به ویژه ترکان و از جمله در بین مردم مهرورز و فرهنگ پرور کمیجان که خاستگاه و محل نشو نمای قوم بزچلوی بیات از دیرباز حس حیوان دوستی مورد توجه قرار گرفته و این فرهنگ همچنان در بین اهالی شهری و روستایی کمیجان ساری و جاری میباشد و حرکت نسنجیده و نکوهیده و بسیار زشت تنی چند از افراد غیر بومی نمیتواند کلیت فرهنگ غنی و پربار مردم شریف و فرهنگ مدار کمیجان را خدشه دار نماید .تاریخ و فرهنگ قوم بزچلو مملو از مراسمات و آیین هایی میباشد که به حیوانات حرمت قائل میباشد(چون حیوان دارای ادراک و شعور بوده و دارای احساسات و عواطف میباشد).مصداقا به دو نمونه اشاره میکنم :مراسم آیین شکرگزاری سوت آشی (که بنام مردم شریف کمیجان به ثبت ملی رسیده است):مردم کمیجان در اخرین جمعه اردیبهشت (وقتی ورک گل میدهد)بخاطر فراوانی باران و سرسبزی بیابان و استفاده حیوانات از علوفه کل روستا(مالک و خوش نشین)شیر تولیدی را به محل قنات و یا چشمه و یا امام زاده روستا میاورند و با شیر و بلغور گندم آشی تهیه میکنند و کل روستا خانوادگی برای صرف آش بر سر سفره مینشینند ولی آش پخش نمیشود مگر اینکه سهم پرندگان به پشت بام مسجد و سهم ماهیها به مظهر قنات یا چشمه ریخته شود و بعد از صرف آش با انجام بازیهای محلی و موسیقی محلی روز پر نشاطی را سپری میکنند ۲_مراسم تیکانلیک :وقتی کشاورز گندم خود را میچیند اخر زمین مقداری را نمیچیند تا اینکه جمع میشوند و دعایی و صلواتی میخوانند و سپس باقیمانده گندم را میچینند و با خوشحالی و شادی در هوا پخش میکنند و میگویند این هم سهم پرندگان و مورچه ها .به دو نمونه از عشق ورزیدن مردم کمیجان به حیوانات اشاره میکنم :در قدیم که بارندگی برف زیاد بود بعضا در زمستانهای سخت اهوها به روستا پناه میاوردند و خیلیها از جمله مرحومان حاج محمود سلطانی و حاج صادق رشیدی این اهوها را میگرفتند و در زمستان بین گوسفندان نگه میداشتند و در بهار بعد از تزئین و آویزان کردن قوتازبه گردن ، انها را در کوه رهاسازی میکردند .در فرهنگ قوم بزچلو که پانصد سال قبل در کمیجان سکنی گزیدند حیوانات جایگاه خاصی داشتند :قوچ نماد قدرت،گاو نماد برکت ،گرگ و روبه نماد خوش شانسی ،اسب نماد نجابت ،سگ نماد وفا ،نگهداری خروس نماد دوری از بلایا وووتاریخ و فرهنگ بزچلو مملو ازاین صفحات زرین میباشد که ما به ان افتخار میکنیم و به نیاکان و فرهنگمان عشق میورزیم .باتوجه به اینکه در ماده ۶۷۹مجازات اسلامی برخورد شدید با حیوان آزاری پیش بینی شده است ،امید است قوانین سختگیرانه و جرم انگاری برای این افراد وضع گردد.در حالیکه مسلم است که این افراد دارای اختلال شخصیتی بوده وباید تحت درمان قرار گیرند ،ولی امید است سازمانهای مردم نهاد(سمن ها)و کنشگران فعال حوزه حقوق حیوانات بتوانند گامهای بزرگ و موثری در زمینه آموزش رفتارهای درست و هنجارمند در خصوص کاهش چشمگیر حیوان آزاری بردارند.غلامرضا کمیجانیمدیر عامل موسسه آرمان بهادران بزچلو@Bizimbozchalu