آمادۀ دیدن “بارش شهابی برساوشی” باشیددر شب‌های منتهی به ۲۱ تا ۲۳ مرداد، شاهد اوج “بارش شهابی برساوش…

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ‌🌌 این هفته آسمان شب سه نمایش تماشایی برای ما دارد!☄️ از ۲۱ تا ۲۳ مرداد می‌توان شاهد بارش شهابی برساوُشی بود؛ یکی از زیباترین بارش‌های شهابی سال که با توجه به ماه نو، می‌توان در هر ساعت بین ۵۰ تا ۶۰ شهاب را تماشا کرد. بهترین زمان برای تماشای شهاب‌های این بارش از نیمه شب تا قبل از روشنی آسمان بامدادی است.‌در واقع با طلوع صورت فلکی برساوش از افق شمال شرق و اوج گرفتن کانون بارش شهابی، بخت بالایی برای دیدار با شهاب‌های درخشان و پرسرعت برساوشی در آسمان شب خواهیم داشت.🪐 در ادامه، هم‌ترازی ۶ سیاره در آسمان صبحگاهی فرصت دیگری برای رصد آسمان است؛ رویدادی زیبا که شش سیاره مشتری، عطارد، مریخ، اورانوس، زحل و نپتون در آرایشی دیدنی در آسمان قرار می‌گیرند. برای مشاهده سیارات به سمت شرق آسمان نگاه کنید.🌌 و در آسمان‌های تاریک و دور از نور شهر، کمان درخشان راه شیری هم منظره‌ای خیره‌کننده از کهکشان خودمان را پیش چشممان قرار می‌دهد.🔭 پس اگر به آسمان و شگفتی‌های کیهان علاقه دارید، این چند شب فرصت‌های جذابی برای رصد در پیش دارید. ✨🆔 @big_bangpage—————————————#آسمان_شب#نجوم⁩⁩⁩⁩

اخترشناسان برای نخستین‌بار، توانستند با استفاده از تلسکوپ خورشیدی «دانیل کی اینوی» در هاوایی، دقیق‌ترین تصاویر تاریخ از سطح خورشید را ثبت نمایند. این تصاویر گرداب‌های عظیم پلاسما را نشان می‌دهند که میدان مغناطیسی خورشید را پیچ‌وتاب می‌دهند و منشأ شراره‌ها و فوران‌های خورشیدی هستند؛ پدیده‌هایی که می‌توانند بر ماهواره‌ها، جی‌پی‌اس و شبکه‌های برق زمین تأثیر بگذارند.این کشف به دانشمندان کمک می‌کند تا راز انتقال انرژی در خورشید را بهتر درک کنند، طوفان‌های خورشیدی را دقیق‌تر پیش‌بینی کنند و شناخت عمیق‌تری از رفتار ستاره‌ها و قوانین بنیادین فیزیک به دست آورند.خورشید ستاره‌‌ی ما با قطری حدود ۱/۴ میلیون کیلومتر است؛ آن‌قدر بزرگ که ۱/۳ میلیون زمین درون آن جا می‌شود. این ستاره‌ی ۴/۶ میلیارد ساله، هر ثانیه با همجوشی هسته‌ای انرژی تولید می‌کند و تنها ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه بعد، نور و گرمایش به زمین می‌رسد و حیات را زنده نگه می‌دارد.🆔 @big_bangpage

ایلان ماسک قصد دارد با تراشه نورالینک نابینایی را درمان کند. فناوری بلایندسایت قرار است با کاشت یک تراشه در قشر بینایی مغز، مسیر طبیعی چشم و عصب بینایی را دور بزند و مستقیماً سیگنال‌های بینایی را به مغز ارسال کند. هدف اولیه این پروژه، بازگرداندن نوعی بینایی به برخی افراد نابیناست؛ هرچند در آغاز، این بینایی احتمالاً محدود به تشخیص نور، اشکال و موانع خواهد بود و نه دید کاملاً طبیعی.اما جاه‌طلبانه‌ترین بخش این پروژه، چشم‌انداز بلندمدت آن است. به گفته ایلان ماسک، این فناوری در آینده می‌تواند وضوحی بسیار بالاتر از بینایی انسان داشته باشد و حتی امکان دیدن طول‌موج‌هایی مانند مادون‌قرمز و فرابنفش را فراهم کند؛ قابلیتی که امروز بیشتر شبیه یک ابرقدرت به نظر می‌رسد. البته این بخش هنوز در حد یک هدف آینده است و تا تحقق آن، تحقیقات و آزمایش‌های بیشتری لازم خواهد بود.🆔 @big_bangpage

فروش پکیج ستاره‌شناسیبا زیرنویس فارسی و کیفیت عالیدر فلش ۶۴ گیگقیمت: ۱٫۸۹۹٫۰۰۰ هزار تومانبرای سفارش به آیدی زیر پیام ارسال کنید:🆔 @bigbangpage

ولاتکو ودرال” فیزیکدان دانشگاه آکسفورد در مقاله‌اش توضیح می‌دهد برداشت رایج و عامه‌پسند از «اثر مشاهده‌گر» در فیزیک کوانتوم، رابطه علت و معلول را برعکس نشان می‌دهد. روایت رایج این است که ذرات کوانتومی هم‌زمان در چندین حالت مختلف وجود دارند تا زمانی که یک مشاهده‌گر به آن‌ها نگاه کند یا آن‌ها را اندازه‌گیری کند. در آن لحظه، همه حالت‌های ممکن «فرو می‌ریزند» و تنها یک حالت باقی می‌ماند. همین برداشت، زمینه‌ساز تفسیرهای شبه‌علمی زیادی شده؛ از جمله این ادعا که «ما صرفاً با مشاهده کردن، واقعیت را خلق می‌کنیم. اما ودرال می‌گوید فیزیک چنین چیزی را تأیید نمی‌کند. به گفته او، فروریزش حالت کوانتومی هیچ ارتباطی با قدرت ویژه آگاهی انسان ندارد؛ بلکه نتیجه طبیعی قوانین فیزیک است. هر نوع برهم‌کنش، حتی بدون حضور انسان، باعث می‌شود یک سامانه کوانتومی وارد یک حالت مشخص شود.‌او با تکیه بر تفسیر «جهان‌های متعدد» استدلال می‌کند که هر برهم‌کنش کوانتومی می‌تواند جهان را به شاخه‌های مختلف تقسیم کند و در هر شاخه، نسخه‌ای متفاوت از ما به زندگی خود ادامه دهد…جزئیات بیشتر:bigbangpage.com/?p=109742🆔 @big_bangpage

اخترشناسان برای نخستین‌بار موفق شدند جوّ یک «ابرزمین» سنگی و بالقوه قابل سکونت به نام LHS 1140 b را شناسایی کنند.این سیاره جرمی بیش از پنج برابر زمین و شعاعی حدود ۱/۷ برابر زمین دارد. اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد این سیاره احتمالاً ساختاری سنگی، مشابه زمین، دارد و چگالی آن نیز با وجود یک جوّ نسبتاً نازک و شاید مقداری آب سازگار است.دلیل دیگری که این سیاره اهمیت زیادی دارد، فاصله نسبتاً کم آن است. این منظومه تنها حدود ۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و به دور یک کوتوله سرخ می‌چرخد؛ ستاره‌ای که تنها یک‌پنجم جرم و اندازه خورشید را دارد و بسیار خنک‌تر از آن است.عظمت کیهان در تصور نمی‌گنجد، با فناوری فعلی سفر به منظومه‌های اطراف خورشید، امری بعید است. به راستی در کجای کیهان قرار داریم و آیا روزی می‌توانیم از این محدودیت رهایی یابیم؟!!! 🤯😨 نظرتون چیه؟جزئیات بیشتر در سایت:bigbangpage.com/?p=109793🆔 @big_bangpage