#روانشناسی #یونگ میگفت:«هیچ چیز از نظر روانشناختی، به اندازهی زندگیِ نازیستهی والدین، بر فرزند…
انتشار: 2026/08/14 19:39 UTCدریافت: 2026/08/15 05:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 05:12 UTC
#روانشناسی #یونگ میگفت:«هیچ چیز از نظر روانشناختی، به اندازهی زندگیِ نازیستهی والدین، بر فرزندان تأثیر نمیگذارد.»زندگیِ نازیسته فقط رؤیاهایی نیست که والدین به آنها نرسیدهاند؛گاهی ترسهایی است که به خاطرشان انتخاب نکردند،حرفهایی که هرگز نگفتند،مرزهایی که هرگز نگذاشتند،رابطههایی که از ترسِ تنهایی در آن ماندند،و خودِ واقعیای که سالها پشتِ نقشها و بایدها پنهان کردند.و کودک، بدون آنکه بداند،در فضای همین «نازیستهها» بزرگ میشود.گاهی رؤیای ناتمامِ مادر را دنبال میکند،گاهی ترسِ پدر را به جای باور خودش مینشاند،گاهی یاد میگیرد سکوت کند چون مادر همیشه سکوت کرده،یا بیش از اندازه تلاش کند چون پدر همیشه احساس کرده کافی نیست.گاهی حتی بر خلاف والدینش زندگی میکند؛اما باز هم زندگیاش در واکنش به آنها شکل گرفته است.این همان جایی است که زنجیره میتواند ادامه پیدا کند:کودکی که زخمی شده،بزرگ میشود؛و اگر زخمهایش را نبیند،ممکن است همان ترس، همان سکوت،همان خشم یا همان الگو راناخواسته به رابطهها و نسل بعد منتقل کند.گاهی شفای یک نسل،با تصمیم آگاهانهی یک نفر آغاز میشود.


