چرا بعضیها راحت میبازند و دوباره شروع میکنند، اما بعضیها سالها در یک شکست میمانند؟✍نگار صالحی…
انتشار: 2026/07/30 07:10 UTCدریافت: 2026/08/06 23:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/06 23:12 UTC
چرا بعضیها راحت میبازند و دوباره شروع میکنند، اما بعضیها سالها در یک شکست میمانند؟✍نگار صالحی 🔹دو نفر را درنظر بگیرید که همزمان یک شکست را تجربه میکنند؛ یکی فردا صبح مثل هرروز سرکار میرود، دیگری مدتها از زندگی جا میماند. 🔹این توانایی برگشتن به زندگی را روانشناسان «تابآوری» اسم گذاشتهاند. اما تابآوری فقط یک ویژگی ذاتی نیست. تا حد زیادی به این بستگی دارد که ما شکست را چطور برای خودمان معنا میکنیم. 🔹کسی که زودتر از جا بلند میشود، معمولاً با خودش میگوید: «این بار اشتباه کردم.» اما کسی که در شکست میماند، خیلی زود به این نتیجه میرسد که «من آدم موفقی نیستم.» تفاوت این دو جمله زیاد است؛ یکی رفتار را قضاوت میکند، دیگری تمام شخصیت را. 🔹بعد از شکست، ذهن بعضیها دنبال راهحل میگردد؛ ذهن بعضی دیگر فقط صحنه را بارها مرور میکند. گفتوگوی بیپایانی که با «اگر...» شروع میشود و هیچوقت تمام نمیشود. هرچه این نشخوار فکری طولانیتر شود، بیرون آمدن از شکست هم سختتر میشود. 🔹آدمهای اطراف هم بیتأثیر نیستند. بعضی افراد با دلگرمی دادن و گفتن جملاتی مثل «دفعه بعد بهتر میشود» روحیه میدهند و بعضی دیگر با گفتن «دیدی گفتم نمیتوانی؟» فرد را شکستخورده ابدی باقی میگذارند. 🔹شاید به همین دلیل است که هیچکس فقط با خودِ شکست نمیشکند. چیزی که ما را زمینگیر میکند، معنایی است که به آن میدهیم. اگر هر شکست، حکم نهایی زندگی باشد، بلند شدن سخت میشود؛ اما اگر فقط یکی از فصلهای مسیر باشد، احتمال اینکه دوباره شروع کنیم، خیلی بیشتر است.🔹شاید آدمها بیشتر از خودِ شکست، از این میترسند که آن شکست، تعریفی از خودشان شود.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 6 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — مجله زنان قدرتمند
♦️وقتی کودکتان مضطرب و نگران است، چه کنیم؟
لاغری همیشه خوشحالی نمیآورد؛ گاهی بحران هویت میآورد✍️نگار صالحیگروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین🔹ماهها برای پایین آوردن عدد ترازو تلاش کردهای. رژیم گرفتهای، ورزش کردهای، از خیلی چیزها گذشتهای و بالاخره لباسهایی تنت میروند که مدتها گوشه کمد مانده بودند. اطرافیان هم تغییرت را میبینند و تعریف میکنند. اما یک روز جلوی آینه میایستی و با خودت فکر میکنی: چرا هنوز خودم را همان آدم قبلی میبینم؟ 🔹کاهش وزن میتواند ظاهر بدن را عوض کند، اما ذهن همیشه همزمان با بدن جلو نمیآید. آدم ممکن است چندین کیلو وزن کم کرده باشد و هنوز هنگام خرید لباس، عکس گرفتن یا وارد شدن به یک جمع، همان تصویر قدیمی را با خودش حمل کند. 🔹سالها بدن بخشی از تصویری بوده که از خودمان ساختهایم. خاطرات، رابطهها، نگاه دیگران و تجربههای شخصی همه در شکل گرفتن این تصویر نقش داشتهاند. وقتی بدن تغییر میکند، بازسازی این تصویر ذهنی زمان میبرد.🔹برای همین ممکن است همه بگویند «چقدر لاغر شدی» و خود فرد همچنان احساس کند چاق است، در عکسها مدام دنبال ایراد بگردد یا تصور کند دیگران قبل از هر چیز متوجه وزن او میشوند. 🔹از طرف دیگر، سالها دنبال این بودیم که وقتی لاغر شوی، خوشحال میشوی.همین وعده میتواند انتظار بزرگی بسازد. فرد وزن کم میکند و منتظر یک حس تازه میماند؛ اما رابطهای که آزارش میدهد، فشار کاری، تنهایی، اضطراب یا نارضایتی از خودش همچنان ادامه دارد.اینجاست که از خودت میپرسی: «من به چیزی که میخواستم رسیدم؛ پس چرا هنوز حالم خوب نیست؟» 🔹برای بعضی آدمها، وزن در طول سالها معنای بیشتری پیدا کرده است. بعد از کاهش وزن، نگاهها بیشتر میشوند، تعریفها شروع میشوند و حتی رفتار بعضی آدمها تغییر میکند.این توجه همیشه راحت نیست.🔹کسی که سالها از دیده شدن بدنش ناراحت بوده، ممکن است بعد از لاغری احساس کند بیشتر از گذشته زیر ذرهبین قرار گرفته است. حالا باید با بدن جدیدش آشنا شود و همزمان با ترس از دست دادن این تغییر هم کنار بیاید.🔹ترس از برگشتن وزن میتواند فشار دیگری به زندگی اضافه کند.ترازو آرامآرام از یک وسیله اندازهگیری به داور روزانه تبدیل میشود. یک عدد بالاتر میتواند کل روز را خراب کند. غذا هم از یک نیاز طبیعی و لذت روزمره فاصله میگیرد و تبدیل میشود به یک آزمون دائمی که از خودت مرتب بپرسی امروز خوب بودم یا نه؟وقتی ارزش خودت را به عدد ترازو گره بزنی، هر تغییر کوچک میتواند احساس شکست ایجاد کند.🔹کاهش وزن برای خیلیها دستاورد مهمی است؛ میتواند سلامت جسمی، انرژی و اعتمادبهنفس را بهتر کند. اما قرار نیست یک عدد روی ترازو تنهایی، اضطراب، مشکلات رابطه یا نارضایتی عمیق از خود را حل کند.🔹لاغری بدن را تغییر میدهد اما یادمان باشد که هویت آدم روی ترازو قرار ندارد.
💢بالا رفتن از پلهها برای سلامت قلب مفیدتر از تصور شماستدر حالی که بیش از یکچهارم بزرگسالان در جهان به سطح توصیهشده فعالیت بدنی نمیرسند، بالا رفتن از پله به جای استفاده از آسانسور میتواند بسیار سودمندتر از آن چیزی باشد که خیلیها تصور میکنند.پژوهشگران دانشگاه ایست آنگلیا و بیمارستان دانشگاهی نارفک و نوریچ دریافتند افرادی که به طور منظم از پله بالا میروند، ۳۹ درصد کمتر در معرض خطر مرگ بر اثر بیماریهای قلبیعروقی و ۲۴ درصد کمتر در معرض مرگ به هر علت، نسبت به کسانی هستند که کمتر از پله استفاده میکنند.
خانم ها از بلند کردن ناخن بیش از 4 میلیمتر اجتناب کنید ! ✍زیرا نه تنها مردان را می ترساند بلکه قدیمی وغیر جذاب است .همیشه در ظرافت ،زیبایی خاص ودلنشینی نهفته است
