تو زندگیم یکیو دارم وقتی باهاش حرف میزنم حالم خوب میشه وقتی صداشو‌ میشنوم آروم میشم وقتی میبینمش ان…

واضح است که دوستت دارم وگرنه در این سرزمین مغموم و خسته چگونه می‌توانستم دوام بیاورم؟

من فهمیدم کسی که واقعا دوست داره، رنجت براش کوچیک نیست و مهم‌تر از همه، سعی می‌کنه حتی یه لحظه هم باعث رنجت نشه...

وقتی داری واسش توضیح میدی از چی ناراحتی و کجا اذیتت کرده یهو به خودت میای و میگی، به کی میگم؟ وقتی صد بار گفتم و نفهمیده.

زندگی همین جوریش هم سخته، دلم نمیخواد دور و بر آدمایی باشم که برام سخت‌ترش میکنن.