بعضی از روزها را باید با مشق و رنگ مهربانی اغاز کرد، صبح هایی که میتوانستم به زندگی لبخند بزنم، برا…
انتشار: 2026/08/07 07:24 UTCدریافت: 2026/08/08 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:59 UTC
بعضی از روزها را باید با مشق و رنگ مهربانی اغاز کرد، صبح هایی که میتوانستم به زندگی لبخند بزنم، برای بخشیدن، برای دوست داشتن یک عشق زیبا، و برای باوری که این زندگی زیباست.صبح من از دل همین لبخندهای ساده،با صدای مادری که صدایش به وسعت دریاست بیدار میشدم.جیک جیک گنجشک های بالای درخت الو ،مرا وادار میکرد نگاهم را پر از امید ، قدم هایم را با عشق و لبخندهایم را بی دلیل به سوی رفتن به مدرسه ای اغاز کنم که سرشار از هدف های بی انتها برای اینده ای که منتظر رسیدن من از این جاده ی زندگانی بود ،،،،،فرازی از کتاب به تنهایی قو سپیده سیاوشی