💎 👇یک روایت، بیش از ۸۴ هزار بازدید@bayan_dastanehonar «سفره‌آرایی در مسابقه رادیویی روستایی» بخشی ا…

‍ 💎👇 گبه‌بافی در روستا @bayan_dastanehonarصدای دف، وقتی روی تار و پودها می‌خورد تا آن‌ها را محکم کند، حس خوبی داشت. دست‌بافته‌های زنان هنرمند روستاها، در هر اندازه و نوعی که باشند، همیشه زیبا و ارزشمندند.در روستای چوزه، در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، ۱۳ نفر از خانم‌های پرتلاش، در مکانی سرپوشیده پشت دارهای بزرگی که به دیوار تکیه داده شده بود، نشسته بودند و با دقت و ظرافت، نخ‌ها را گره‌درگره می‌بافتند تا اثری زیبا خلق کنند.در روستای چوزه، این بافندگان دست به کار بافت گبه شده بودند؛ دست‌بافته‌ای که اگرچه نخ‌های رنگارنگ قالی و گلیم را ندارد، اما زیبایی تک‌نقش‌های جان‌گرفته روی آن، که برگرفته از طبیعت است، در نوع خود جالب و دیدنی است.آن‌ها هر روز از ساعت ۸ صبح تا ۵ بعدازظهر گبه می‌بافند تا این هنر بتواند جایگاهی برای خود در روستا پیدا کند.خانم مرتضایی علاوه بر گبه‌بافی، در خانه کارگاه خیاطی دارد و به دوخت شلوار مشغول است. او پارچه‌های برش‌خورده را از یک تولیدی دریافت می‌کند و با کمک ۶ نفر از خانم‌ها آن‌ها را می‌دوزد.در این محل گبه‌بافی، خانمی هم مرتب نخ‌ها را دور وسیله‌ای چوبی به نام «چرخ‌وفلک» می‌پیچید و سپس آن‌ها را گوله می‌کرد تا بافندگان راحت‌تر کار کنند.گبه‌بافان روستای چوزه، هنر قالی‌بافی را از مادربزرگ‌های خود فرا گرفته‌اند و عده‌ای نیز در روستا آموزش دیده‌اند.#همسفر_روستاروایت: محمدمهدی توکل💎 بیان و دستان هنرتلگرام @bayan_dastanehonar ایتاeitaa.com/bayan_dastanehonarروبیکا:rubika.ir/hamsafarerosta🆔 آی‌دی:@Monabategerehاینستاگرام:instagram.com/tavakkol40/%DA%A9%D8%A7%D9%… منبت گره:t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZkسایت:handicrafts365.com#استان_قزوین

سلام آقای توکلی،تشکر بابت تمام زحماتی که متقبل میشید برا اینکه همه ما رو با نقاط و خصوصاً رسم ورسوم ونوع محصولات روستاهای زیبای کشورمون آشنا میکنید،همیشه بی صبرانه منتظر برنامه‌های زیبای شما هستیم.

‍ 👇💎 انتخاب نام‌های محلی گروه‌های مسابقه@bayan_dastanehonarدر وسط روستا، بخش کوچکی از یک دستگاه قدیمی را زیر خاک دیدم. نزدیک‌تر که شدم، متوجه شدم موتور یک آسیاب قدیمی است که پس از سال‌ها زیر خاک مدفون شده است.به گفته آقای بختیاری، روستای چوزه در بخش ضیاءآباد شهرستان تاکستان، در سال ۱۳۴۰ سه آسیاب آبی داشته است که آب هر آسیاب از یک نهر تأمین می‌شده. این آسیاب‌ها فاصله کمی از یکدیگر داشته‌اند؛ یکی آسیاب اروجی، دیگری بختیاری و سومی در روستای نزدیک، به نام آتشی، بوده است.در مسابقه «روستایی شو»، نام یکی از گروه‌ها را دیرمان، به معنای آسیاب، انتخاب کردیم. نام‌های محلی گروه‌های دیگر نیز قالا قاپیسی، اُرتا قالا و یوخاری قالا بود.پیش از آغاز مسابقه، یکی از بانوان هنرمند روستا با قلم نی، عنوان «مسابقه روستایی شو» را خوشنویسی کرد.آقای بختیاری از کم‌آبی روستا هم گفت: «الان در روستا خانوارها ، آب برای خوردن نداریم و هر دو روز، فقط یک ساعت آب در لوله‌ها جریان دارد.»روستای چوزه در فاصله ۱۰۰ کیلومتری قزوین قرار دارد #Chozeh #همسفر_روستاروایت: محمدمهدی توکل💎 بیان و دستان هنرتلگرام @bayan_dastanehonar ایتاeitaa.com/bayan_dastanehonarروبیکا:rubika.ir/hamsafarerosta🆔 آی‌دی:@Monabategerehاینستاگرام:instagram.com/tavakkol40/%DA%A9%D8%A7%D9%… منبت گره:t.me/+dtRQrZdV3zcwMDZkسایت:handicrafts365.com#استان_قزوین