بسم رب الشهداء والصدیقینملا محمدمحسن فیض کاشانی در «الفت‌نامه‌»اش می‌گوید اسلام فرموده نماز را به ج…

بسم رب الشهداء والصدیقینملا محمدمحسن فیض کاشانی در «الفت‌نامه‌»اش می‌گوید اسلام فرموده نماز را به جماعت بخوانید تا به برکت آن، میان اهل محله الفت و مؤانستی شکل بگیرد. و هفته‌ای یک بار به نماز جمعه امر کرده تا اهل شهر با یکدیگر جمع شوند. و باز فرموده که نماز عید فطر را طوری بخوانید که همه‌ی اهل شهر و ده‌ها و روستاهای اطرافش دور هم جمع شوند و نمازشان را با هم بگزارند تا این الفت و مودت بینشان شکل بگیرد.شنبه سیزدهم تیرماه ۱۴۰۵ به این جملات فکر می‌کردم. آنجایی که در نماز عشای مصلای امام خمینی، نیمی از جمعیت را دیدم که برای رکعت سوم نماز بلند نمی‌شوند. بعد از نماز که دقت می‌کنم، چهره‌ی خیلی از آن‌ها هیچ شباهتی به ایرانی‌ها ندارد. با خودم می‌گویم گویی که این خون مبارک، پس از ریخته شدن هم جریان دارد و هنوز هم برای اسلام کار می‌کند. شاید این خون هشتاد و شش سال را در جسم سید علی حسینی خامنه‌ای سپری کرده تا به اینجا برسد. به جایی که برای اسلام، نه‌تنها مردم یک محله یا شهر یا استان یا حتی یک کشور را دور هم جمع کند، بلکه چنان الفت و وحدتی بین آزادمردان و آزادزنان جهان بسازد، که مرز حق و باطل را بیش‌ازپیش نمایان کند. این مرز روزی آن‌قدر روشن خواهد شد که دیگر هیچ عذری برای نشناختن حق و باطل پذیرفته نباشد و آن روز، روز ظهور خواهد بود.این‌چنین، می‌توان گفت خون سرخ امام امت است که مردم این زمانه را به سمت ظهور هدایت خواهد کرد. همین خون سرخ است که امتداد خودش را در رنگ پرچم‌ها و شعارهای مردم پیدا می‌کند. مردمی که به فرموده‌ی آن امام، حالا مبعوثند. انگار که بعد از امام خامنه‌ای، هر کمبود یا فقدانی که ایجاد بشود، در ابعادی بسیار وسیع‌تر جبران خواهد شد و راه خود را در روح این مردم پیدا خواهد کرد. اگر او نباشد، خداوند امتداد بعثت را به این روح جمعی می‌دهد؛ اگر سرخی خون او دیگر نمایان نباشد، پرچم‌ها و سربندهای این مردم سرخ خواهد شد؛ اگر یک هفته جایگاه رهبری زعیمی نداشته باشد، به فرموده‌ی امام سید مجتبی خامنه‌ای، مردمْ این کشور را رهبری خواهند کرد. این امتداد بزرگ است که خطای محاسباتی شیطان بزرگ را نشان می‌دهد. آن‌ها «واقعیت» را می‌بینند و فکر می‌کنند صدمه‌ای به این ملت وارد کرده‌اند؛ اما چشم‌های بصیر «حقیقت» را می‌بینند و این امتداد را که هر خون، شکاف این زمانه و آن طلوع نهایی را کوتاه‌تر می‌کند. و قلب‌هایی که به حقیقت ایمان داشته باشند، بر واقعیت صبر می‌کنند. «ماییم که بار تاریخ را به دوش گرفته‌ایم تا جهان را به سرنوشت محتوم خویش برسانیم. خون سرخ ما فلقی است که پیش از طلوع خورشید عدالت بر آسمان تقدیر نشسته است. یا فالق الاصباح! ما را در راهی که این‌چنین عاشقانه در پیش گرفته‌ایم یاری فرما.»|طلیعه| | @basijpsyedu