«از شهید محسن حججی تا حمیدرضا رجبزاده؛»بعضی انسانها میروند تا بشر را از چنگال ظلم نجات دهند و…
انتشار: 2026/08/11 08:34 UTCدریافت: 2026/08/13 16:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 16:16 UTC
«از شهید محسن حججی تا حمیدرضا رجبزاده؛»بعضی انسانها میروند تا بشر را از چنگال ظلم نجات دهند و در این هجرت، چنان زنده میشوند که سکوتشان از هزاران فریاد بلندتر است. اما فاجعه فقط مرگ نیست؛ فاجعه، سنگ شدنِ قلبهایی است که انسانیت را به انتخابی سلیقهای تبدیل کردهاند و مرز مهربانیشان را «خودی» و «غیرخودی» بودن تعیین میکند.دنیا چه دنیای عجیبی است، اما عجیبتر از آن، ترسناکیِ انسانهایی که پیش از دیدن «انسان»، برچسبِ «دیگری» بر او میزنند تا وجدانشان از تماشای سقوط او راحتر بخوابد.چگونه میتوان از اعتقاد به «انسانیت» گفت، اما در برابر رنجِ کسانی که مثل ما فکر نمیکنند بیتفاوت ماند یا با یک «لایک»، جنایت را عادی کرد؟ جنایتی که سر بریده حججیها گواه آن شد، محصور در بیابانهایِ غبارآلودِ سوریه و عراق نیست. داعش، جغرافیا ندارد؛ داعش یک «بیماریِ قلبی» است که میتواند در پیادهروهایِ شهرها، در دفاترِ اداریِ اتوکشیده و در پشتِ صفحاتِ نمایشگرِ گوشیهایِ هوشمندِ ما کمین کرده باشد؛ داعش در لایههای پنهانِ بیتفاوتیها هم حضور دارد؛ در چشمانی که صحنههای بیرحمی را میبینند و حتی "لایک" و حمایت میکنند. داعش در دل همان افرادیست که «دینشان انسانیت است» و برای کوچکترین میسوزد اما بر «دریدن قلب انسان» سنگ میشود.زمان گذشته است، اما جنایت هنوز ادامه دارد... ✍#یادداشت_دانشجویی🆔@Basij_LUMS_eita




