شب که می‌شود دلت بیشتر هوای آدم‌هایی را می‌کند که روزها فرصت دلتنگی‌شان را نداشتی.شب،وقت مرور خاطره…

یه وقتایی دیگه نه می‌تونی بخندی،نه گریه کنی…نه دل ببندی، نه چیزی حس کنی.فقط یه جور خستگی می‌مونه،خستگی از قوی بودن…از ادای خوب بودن درآوردن…از زنده بودن بدون زندگی کردن…

نگید من محبتم رو زبونم نیست تو رفتارمه! اگر بلد نیستید یاد بگیرید! آدمیزاد «باید» بشنوه که دوست داشتنیه، زیباست و عزیزه...!