پست‌های تلگرام @bandari20

بانو پروا، خواننده موسیقی ایرانی، پس از تحمل یک دوره بیماری در خارج از ایران درگذشت. او در سال‌های اخیر در اتریش اقامت داشتپروا با نام اصلی معصومه شاه‌پروری، متولد ۱۵ خرداد ۱۳۲۸ در تهران بود و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۸ با اجرای برنامه در کاخ جوانان آغاز کرد. او بعدها با تلویزیون آموزشی ایران همکاری کرد و در سال ۱۳۵۴ به استخدام رادیو تلویزیون ملی ایران درآمد.پروا در سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود با شماری از آهنگسازان و ترانه‌سرایان شناخته‌شده، از جمله بزرگ لشکری، حسین صمدی، انوشیروان روحانی، محمدعلی بهمنی، کریم فکور، تورج نگهبان و حسین منزوی همکاری داشتصدای او فقط یک صدا نبود؛ تکه‌ای از تاریخِ احساسات ما بود. از همان جنسِ ملودی‌هایی که وقتی پخش می‌شدند، خانه برای چند لحظه ساکت می‌شد و دل‌ها آرام‌تر می‌زدند.پروا با هر نت، چیزی از جنسِ زندگی را به ما هدیه می‌داد؛ انگار می‌توانست غم را نرم کند، شادی را روشن‌تر کند و خاطره را دوباره زنده نگه دارد.صدایش مثل پنجره‌ای بود رو به روزهایی که هنوز ساده بودیم، هنوز باور داشتیم که ترانه می‌تواند مرهم باشد، می‌تواند دستمان را بگیرد و ببردمان به جایی که هیچ‌کس پیر نمی‌شود و هیچ خاطره‌ای فراموش نمی‌گردد.یادش گرامی❤

*سلامتی متولدان 10,20,30,40,50,60 مقدار کوتاه وقت بزارید و بخونیدلذت ببرید**وقتى جوان‌هاى امروز از ما مى‌پرسند:**شما چطور می‌توانستید زندگی کنید قبلا؟!**بدون تکنولوژی**بدون اینترنت**بدون کامپیوتر**بدون تلفن همراه**بدون ایمیل**بدون شبکه‌های مجازی؟!*🤔*بايد پاسخ بدهيم:**همان طور که نسل شما امروز می‌تواند**بدون دلسوزی**بدون خجالت**بدون احترام**بدون عشق واقعی**بدون فروتنی* *زندگی کند.*😞*ما بعد از مدرسه مشق‌هايمان را می‌نوشتیم و تا آخر شب مشغول بازی بودیم؛ بازی واقعی!**ما با دوستان واقعی* *بازی می‌کردیم نه دوستان مجازی* *ما خودمان با* *دست‌هايمان بازی‌هایی مثل یویو و بادبادک و فرفره می‌ساختیم* *ما تلفن همراه و دی وی دی و پلی استیشن و کامپیوتر شخصی و اینترنت نداشتیم* *ولی دوستان واقع داشتیم که وقتى با يک نفرشان همراه مى‌شديم، در روزهایِ بارانی با هم زير یک چتر به مدرسه می‌رفتیم و در روزهاى گرم کیم دوقلويمان را با هم نصف می‌کردیم.*💕*نسل ما در مغازه‌هايش با خط درشت ننوشته بود: «لطفا فقط با کارت‌خوان خرید کنید»!**سر هر کوچه یک بقّالی بود که یک دفتر نسیه داشت برای آنهايى که دستشان تنگ بود و بالای سرش درشت نوشته بود: «پول نداری صلوات بفرست»!*👌🏼*زمان ما تخت‌خواب مُد نبود ولى خوابیدن تویِ رخت‌خواب‌های گُل گُلی و در بهارخواب، ایوان و پشتِ بام، از هر خوابی شیرین‌تر بود!*🌸🌸*ما موبایل نداشتیم ولی در عوض، درِ خانۀ همسایه و فامیل باز بود تا هر وقت به هرجا که می‌خواستیم، تلفن کنيم و احوال بپرسيم و خبر بگيريم!*☎️☎️*خانواده‌هايمان به علت ترافیک سنگین و ...* *دیر به مهمانی‌ها نمی‌رسیدند**زودتر می‌رفتند تا با کمک هم سبزی پاک کنند و برنج را آبکش کنند و ...*🥒🥒*ما لایک کردن بلد نبودیم ولی در عوض، نسلِ ما نسل مهربانی و دلجویی بود ...*✌️✌️*ما بلاک کردن نمی‌دانستیم چیست؛ نسلِ ما نسل دل‌هاى بی‌کینه بود؛ در مرام ما قهر و کینه جايى نداشت ...*🤍🤍🤍💚🤍🤍🤍ما نسلی بودیم که اگر کسانی با هم قهر میکردندیگران مرام و معرفت بخرج میدادن بساط آشتی‌کنان براه مینداختن وآنها راآشتی میدادن ما نسلی بودیم که برای دیگران وقت می‌گذاشتيم 🌼🌼🌼🌼🌼*در زمان ما کسی پیتزا برايمان نمی‌آورد دمِ در؛ اما طعمِ نون و کبابی را که بابايمان لای یک روزنامه از بازار می‌خرید و برايمان مى‌آورد، با هزار تا پیتزا عوض نمی‌کنيم!**در نسل ما فست فود معنی نداشت ولى نون و پنير و سبزى يا لقمۀ کوکو و کتلت يا حداکثر ساندویچ تخم مرغ و خيارشور و گوجه فرنگى با کانادایِ شیشه‌ای لذتی داشت که هنوز هم مزه‌اش زير دندانمان است ...**ما نسلی بودیم که در مراممان کمتر نامردی و آدم‌فروشی بود ...*🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷*ما سِتِ تولد نداشتیم ولى در عوض، جشن‌هاى سنّتيمان پر بود از کاغذکشی‌های رنگارنگ و دل‌هاى واقعا شاد و لب‌هاى واقعا خندان ...*😁😆*ما عروسی را به جای هتل و تالار و سالن در خانۀ همسایه و در حیاط چراغانی برگزار می‌کردیم و خيلى هم خوش مى‌گذشت ...*🥳🥳*ما نذری‌هايمان را در ظروف یک‌بارمصرف نمی‌دادیم* *تویِ چینی گل سرخی پخش می‌کردیم و همسایه‌مان هم توى ظرفِ خالی‌اش نقل و نبات مى‌ريخت*🍬🍬*ما چراغ مطالعه نداشتیم ولى در عوض، مشق‌هايمان را زیر نور چراغ گردسوز و در کنار علاءالدینی که همیشه رويش یک کتری همراه با قورى چایی خوش‌عطر بود، می‌نوشتیم ...*💐💐*ما مبل روکش شده نداشتیم ولى پُشتی و پتویِ ملافه سفید دورتا دور اتاق بود تا هر وقت مهمان سر رسيد، احساس راحتی کند!*🎪🏕️⛺🛖🏠🏘️🏚️*ما اگر کاسۀ گل مرغی سر طاقچه را در شیطنت‌ها و بازی‌هایِ کودکانه می‌شکستیم، خانم جون دعوامون نمی‌کرد؛ تازه برامون اسفند دود می‌کرد، تخم مرغ می‌شکست و می‌گفت قضا بلا بوده، خدا رو شکر که به کاسه گرفت و خودت چیزیت نشد!*🔴🟠*ما هزار جور پزشک متخصص و داروخانه نداشتیم؛ چایی نبات و عرق نعنای بی بی جون دوایِ هر دردی بود ...*🥃🧋🍯🍺🫖☕🍵*ما از ذوقِ یک پاک‌کُنِ عطری، یک مداد سوسمارنشان، یک جعبۀ مداد رنگی، و یک دفترچۀ نقاشی تا صبح خوابمان نمی‌بُرد!*🥰*ما نسلی منحصر به فرد بودیم؛ چون آخرین نسلی بودیم که مطيع پدر و مادر بودیم و اولین نسلى که مطيع فرزندانمان شديم ...*😓*تاریخ ديگر مثل ما را نخواهد دید🌹 *تقدیم به دوستان هم سن و سالمروزهایتان مملوازنشاط وشادی* 👏👏👏 🤔🤔🫨🫨