✅ مدیریت نمایشی، درمان مشکلات شهرستان نیست!✍️ فریبرز تقی زاده خبرنگار🔻جناب آقای فرماندار محترم شهرس…

✅ مدیریت نمایشی، درمان مشکلات شهرستان نیست!✍️ فریبرز تقی زاده خبرنگار🔻جناب آقای فرماندار محترم شهرستان پارس آباد،برخورد با دست‌ فروشان و ایجاد مزاحمت برای مردمی که برای بقای خود تلاش می‌کنند نه تنها راهکار نیست،بلکه نقطه اوج (مدیریت نمایشی و ضعیف‌کشی) در این شهرستان است.وقتی شما به جای روبرو شدن با غول‌های نادیده گرفته شده،به سراغ بساط یک فرد بی‌ اراده می‌روید،در واقع دارید از مسئولیت‌های اصلی خود فرار می‌کنید.آیا فکر می‌کنید با جمع کردن دست‌ فروشان، مشکلات شهرستان حل می‌شود؟ خیر! شما فقط دارید نشانه های فقر را از دید خودتان پنهان می‌کنید تا بتوانید با گزارش‌های کاغذی، خود را موفق نشان دهید. اما حقیقت این است که شما با این کار در حال هدر دادن وقت و انرژی دولتی در مسیرهای اشتباه هستید.مشکلات اصلی شهرستان منتظر (نمایش) شما نیستند، منتظر (راهکار) شما هستند!به جای تمرکز بر روی ظاهر خیابان‌ها نگاهی به درون زندگی مردم بیندازید.مردم این شهرستان با بحران‌های واقعی دست و پنجه نرم می‌کنند که هر روز عمیق‌تر می‌شود بحران زیرساخت و خدمات، وقتی در سطح ابتدایی نیازها،مانند وضعیت ناکارآمد و بحرانی پمپ‌ بنزین‌های سطح شهر پارس آباد با مشکل مواجه است،چگونه می‌توان از نظم شهری صحبت کرد؟ امنیتِ معیشت روزانه، وقتی مردم حتی برای تهیه یک تکه نان، با مشکل نانوایی‌ها سطح شهر و کمبود آرد  یا قیمت‌های غیرمنطقی روبرو هستند، برخورد با یک دست‌فروش چه معنایی دارد؟بحران بیکاری،بزرگترین معضل ما، نبود فرصت‌ های شغلی و رکود اقتصادی است.وقتی جوانان ما بیکار می‌ مانند و راهی برای گذران زندگی ندارند، دست‌ فروشی آن‌ ها (ناهنجاری) نیست،بلکه نتیجه‌ی مستقیم ناکارآمدی مدیریت است.جناب فرماندار،مدیریت یک شهرستان، هنر برخورد کردن نیست،هنر ساختن است. مدیریت یعنی تبدیل کردن بیکاران به نیروی کار، یعنی رفع گلوگاه‌های اقتصادی، یعنی حل مشکل پمپ‌ بنزین ، نانوایی، عدم نظارت در بانک ها و مشکل های دیگر شهرستان،یعنی فراهم کردن بستری که در آن، هیچ انسانی مجبور نباشد برای لقمه‌ی نان، با ضرب و شتم مدیریت نمایشی شما روبرو شود.اگر توان حل این چالش‌های ریشه‌ای را ندارید، حداقل با اقدامات نمایشی و ضعیف‌کشی زمان مردم و منابع کشور و شهرستان را تلف نکنید. ما به یک (مدیر اجرایی و واقعی) نیاز داریم، نه به یک (بازیگر صحنه)، . . .