تردستی چپهای کمونیستی!"پنهان کردنِ آن دشمن دیگر" !!هجوم کمونیستهای روسی به ایران و اشغال کوتاهمد…
انتشار: 2026/08/13 15:00 UTCدریافت: 2026/08/14 09:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 09:45 UTC
تردستی چپهای کمونیستی!"پنهان کردنِ آن دشمن دیگر" !!هجوم کمونیستهای روسی به ایران و اشغال کوتاهمدت بخشهای شمالی و سپس "تهاجم بلندمدت" در قالب صدور انقلاب کمونیستی؛ منجر به ایجاد و تقویت فرهنگ سیاسی انقلابیِ مختص به خود شد.هر چند، فرهنگ سیاسی هر دوره همچنان که مولود گذشته و زمان حال خود است؛ اما اگر با همان شکل و محتوا، ادامه یابد به یقین بر روند تحولاتِ آینده نیز تأثیرِ شگرفی میگذارد بویژه اگر بیرقیب باشد تأثیر آن بر تحولات حال و آینده، نیز انحصاری خواهد بود. در فرهنگ سیاسیِ برآمده از اندیشههای سیاسی و ادبیات سیاسیِ چپ انقلابیِ ستیزه جو: ۱_ همچنان که دشمنی با همه(بجز خودیها) نقش پُررنگی داشت؛ "دشمنشناسی" هم یکی از شاخصههای چنین فرهنگ سیاسی بود. دشمنی، بدون دشمن نمیتوانست بُروز یابد و ادامه راه دهد. ۲_ به تأسی از اندیشهی مرکزی کمونیستی با مرکزیت دفتر سیاسی حزب کمونیست شوروی(پولیتبورو) دشمن شماره یک تمامی خلقهای جهان، امپریالیسم بود؛ اما در تعیین مصداقها هرچند اختلافاتی در میان گروههای مختلفِ کمونیستی در ایران دیده میشد، ولی با مرکزیت حزب توده، دشمن اصلی "خلقهای ایران" نیز آمریکا معرفی شد، نه مثلاً انگلیس یا دیگران.۳_ با اشارهی بیش از حد به نقش آمریکا در رویداد ۲۸ امرداد ۱۳۳۲، چپها هرچند آن واقعه را به عنوان تأییدی بر درستی تشخیص و تعیین خود در معرفی دشمن اصلی میآوردند؛ اما با مهارتی خاص، "دو امر را پنهان" میداشتند و میدارند.۴_ یکی، پیرویِ محض در این زمینه از شوروی سوسیالیستی، که سالها بود آمریکا را مظهر امپریالیسم و آن را دشمن شماره یک معرفی میکرد.۵_ دیگری، "پنهان کردن آن دشمن دیگر"؛ دشمنی نه نوپا و نسبتاً تازهواردی چون آمریکا و نه دشمنی حتی قدیمی چون انگلیس، بلکه "دشمن تاریخی"! ۶_ دشمنی، را که چپها با "تردستی سیاسی و ایدئولوژیکیِ" خود، آن را پنهان کردند تا شاید به پستویِ ذهن ایرانیان رانده شود همان دشمنٍ کینهجو، اشغالگرِ استعماری مداخلهجوی تاریخی، یعنی "شوروی–روسیه" بود!!۷_ آنها حکومت شوروی را نه تنها دشمن ایران نمیدانستند؛ بلکه حکومت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را، دوست و مدافع خلقهای ایران نیز میدانستند! ۸_ تردستیای که چندین دهه ادامه داشته و به این روزهای ما نیز رسیده است تا نپرداختن به روسیه، همچنان اولویت آن نیروهای چپ باشد؛ که از این طریق، ایمن بماند آن "دشمن پنهان داشته" از ضربِ انتقادات و مخالفتهای صریح مردم ایران. ۹_ نمونه عینیِ این روزهای چنین نگاهی و چنین تردستیای، را میتوان در سکوت چپهای کمونیستی در همین ماجرای واگذاری سهم ایران در دریای کاسپین توسط حکومت برآمده از انقلاب پنجاهوهفت(جمهوری اسلامی)، دید !! سکوتی چنین مطلق، که خود، حاصل و ادامهی همان تردستی پنهان کردن روسیه، بعنوان دشمن است! نکته اما، در این است: در دوران معاصر، با همه نفرتی که ایرانیان از انگلیس دارند؛ تنفر آنان اما از روسیه پیشتر و بیشتر است. سرزمینهای کُهن عزیز اشغال شده شمال ایران و مداخلات و خیانتهای بیشمار، وقایعی نیستند که بشود آنها را فراموش کرد.نبشته: اسفنداد ایرانیاد۲۵۸۵/۵/۲۲_ برابر با (۱۴۰۵خورشیدی)✅ @azadi_iran2577#رضاشاه_روحت_شاد#بازگشت_به_مشروطه#جاويدشاه_پاينده_وطن#جاويد_رضاشاه_دوم#نور_بر_تاريكي_پيروز_است#ايران_معبد_ماست#اعتراضات_سراسري#ما_ملت_كبيريم_ايران_رو_پس_ميگيريم#نبردباتاريكي#انقلاب_شيروخورشيد