🔻گزینۀ قتل ترامپ: فردا دیر است...هیچ تردیدی در میان نیست که ترامپ، در پی «قتلِ رهبرِ سوم انقلاب» ن…

🔻گزینۀ قتل ترامپ: فردا دیر است...هیچ تردیدی در میان نیست که ترامپ، در پی «قتلِ رهبرِ سوم انقلاب» نیز هست و جان ایشان در خطر است.مهدی جمشیدیترامپ، این شیطانِ حقیرِ آمریکایی، در آخرین سخنش چنین گفته است:I wanna give them every last chance before decapitation.یعنی «می‌خواهم قبل از گردن‌زدن، آخرین فرصت را به آن‌ها بدهم.» واژۀ (Decapitation) به معنی گردن‌زدن و بریدن سَر است. در علوم سیاسی و نظامی، راهبرد گردن‌زنی (Decapitation strategy) به معنی حذف رهبران یا رأس یک نهاد است.بنابراین، هیچ تردیدی در میان نیست که ترامپ، در پی «قتلِ رهبرِ سوم انقلاب» نیز هست و جان ایشان در خطر است. حتّی اگر ترامپ، چنین سخنی نمی‌گفت، باز هم احتمال چنین اقدامی، بسیار زیاد بود؛ چنان‌که دربارۀ رهبرِ شهید، وی در ابتدا فقط «تهدید» کرد و پس از آن، ملایم‌تر شد و از معامله گفت، اما در نهایت، قصد جان ایشان را کرد و «شهادتِ عظیم» را رقم زد. به دلیل آشکارشدن پاره‌ای از مسائل مناقشه‌برانگیز در لایۀ درونیِ حاکمیّت، ترامپ دریافته که بیش از همه، شخص رهبر سومِ انقلاب است که اصرار بر مقاومت و جهاد دارد، اما بسیاری از دیگران، مایل به معامله و مذاکره و کوتاه‌آمدن شده‌اند. ازاین‌رو، بدیهی است که او خواهد کوشید تا با حذف رهبرِ سوم - که همانند رهبر دوم، در چهارچوب منطقِ «بیعت نمی‌کنم» می‌اندیشد - راه را برای تسلیم‌کردن و بلعیدن ایران هموار سازد.مردمانِ مؤمنِ مبعوث! اگر در مقام حفاظت از ولیّ سوم، غفلت بورزیم و در انتظار حادثه بنشینیم، هیچ پاسخی در برابر مؤاخذۀ الهی نخواهیم داشت. به‌قطع، دعا و توکّل و توسّل، گره‌گشاست، اما از اهل بعثت، توقع قیام و حرکت و جنبش و خیزش است. تا هنگامی‌که پنجرۀ سیاستِ انفعالی و معامله‌صفت، باز باشد و ترامپ احساس کند که رهبر سوم در نظر خویش، تنهاست، خطر بسی جدّی و بی‌جبران است.ازاین‌رو:اوّلاً، باید به «حضور خیابانی» ادامه داد و برخلاف القای موذیانۀ لیبرال‌های رسمی و غیررسمی، جنگ را تمام‌شده قلمداد نکرد. چنانچه خیابان رقیق و کم‌رنگ شود، سیاست انفعالی با شتاب بیشتر، به حرکت درخواهد آمد و انگارۀ معامله را بر انگارۀ مقاومت، غالب خواهد گردانید.ثانیاً، باید از کارگزارانِ مذاکره‌اندیش، «تحقّق شروط» را طلبید و اگر تفاهم‌نامه، پایان یافته است، باید از آنها خواست که پس از طی این بیراهه و اعراض از سخن ولیّ، «عذر» بخواهند.ثالثاً، باید بر مسیر «مقاومت» و «جهاد»، اصرار ورزید و از حاکمیّت خواست که به‌طور کامل و مطلق، تسلیم و تابعِ «نظر ولیّ» باشد و بس. در جمهوری اسلامی، هیچ شخص و شورایی نباید بر نظر خود در برابر ولیّ‌فقیه، اصرار بورزد و در عمل، فصل‌الخطاب‌بودن موضع و سخن ایشان را انکار کند. اکنون فقط «یک گزینه» در میان است و آن، چیزی جز مقاومت و جهاد نیست. خیابان باید با صراحت، این امر را بطلبد و فریاد بزند.رابعاً، باید به‌واسطۀ طلبِ «انتقام»، ابتکار عمل را در جنگ به دست گرفت و بر قتل ترامپ، تأکید ورزید و قدمی عقب‌نشینی نکرد. چه‌بسا با قتل ترامپ، خوف و هراس بر دل دشمن افکنده شود و جنگ نیز برای همیشه پایان یابد.خامساً، باید از میدان خواست که این‌بار، با همۀ توان به عرصه وارد شود و کار دشمن را یکسره کند و ضربۀ قطعی و نهایی را بر پیکر او بنشاند و بی‌ هیچ ملاحظه‌ای، برای انقلاب در برابر دشمن، «بازدارندگیِ اطمینان‌بخش» ایجاد کند. مواجهات متناظر، مؤثّر نمی‌افتد و طمع تهدید و تهاجم را از دشمن نمی‌زداید و به چرخۀ کنونی ادامه می‌دهد. باید آن ضربۀ قاطع و تمام‌کننده را وارد آورد و ثبات و امنیّت و آرامش را بازگرداند!