انگیزه ها🌀

📎بریده کتاب و تحلیل📕تاریخ ایران مدرن (نشر نی) صفحه ۱۸ و ۳۶🖊نویسنده: یرواند آبراهامیانسرگرمی‌های جمعی عبارت بود از نمایش‌های ورزشی در زورخانه‌ها، شاهنامه‌خوانی، معرکه‌گیری و تماشای اعدام‌های موردی در میادین؛ از همه مهم‌تر مراسم قمه‌زنی و تعزیه‌هاست...مطابق یکی از خاطرات مربوط به سال‌های ۱۲۵۲ شمسی در مرکز ولایتی شیراز ۸۲ مورد اعدام در ملآ عام انجام گرفته. ۴۸ مورد گردن‌زنی، ۱۷ مورد طناب دار و ۲ مورد کشیدن و قطعه‌قطعه کردن جسد محکوم، ۴ مورد زنده‌به‌گور کردن، ۴۱ مورد قطع انگشت، ۳۹ مورد قطع پا، ۳۸ مورد قطع گوش.تحلیل:به باور نویسنده این کتاب، این‌طور نمایش‌های خشن عمدتن به‌منظور ترساندن مجرمان و مهم‌تر از آن، نمایش قدرت سلطنتی در سطحی وسیع بود؛ اما فقدان حضور جامعه‌شناسان صاحب‌منصب در بدنه‌ی اجرایی حکومت باعث شد که ترویج خشونت به‌صورت عام و به‌واسطه‌ی دیدن و عادی شدن صحنه‌های دلخراش توسط مردم، مغفول بماند. جایی که خشونت تبدیل به سرگرمی می‌شود یکی از نتایجش بی‌تفاوتی اجتماع نسبت به آینده و عدم سهم‌خواهی از خادمین مردم، یعنی نظام حاکم است. نکته‌ی دیگر این‌که جامعه‌ی خشن مدام و مستمر دیکتاتور تولید می‌کند و خودش علیه او و دارودسته‌اش به خشن‌ترین شکل ممکن قیام می‌کند. دیکتاتورهای این مدل اجتماع همه‌جا حضور دارند؛ از خانه و مدرسه و پلیس و دانشگاه تا ارتش و وزارتخانه‌ها و... بروید بالاتر تا به نوک هرم برسید.@ayoubireza@angizzehha