نمایش فیلم "بهار، تابستان، پاییز، زمستان، و بهار" در سینماتک پروینگزارش برگزاری اولین هفتهٔ «سینمات…

نمایش فیلم "بهار، تابستان، پاییز، زمستان، و بهار" در سینماتک پروینگزارش برگزاری اولین هفتهٔ «سینماتک پروین»اشکان مرادعلی‌نیا در هفته‌ای که گذشت (یکشنبه ۲۸ تیرماه)، اولین جلسه از سلسله‌نشست‌های «سینماتک پروین» برگزار شد. هدف از این ایونت فرهنگی آن است که هر هفته به پیشنهاد یکی از اهالی فرهنگ و هنر، فیلمی روی پردهٔ بزرگ به نمایش درآید و پس از آن، گفتگویی عمیق پیرامون اثر شکل بگیرد؛ تا تماشاگران هر یک از دریچهٔ نگاه خود به تحلیل اثر بپردازند و با شکل‌گیری دیالوگ میان افراد شرکت کننده، این تجربه سینمایی به صورت جمعی محقق شود.در اولین هفته، فیلم «بهار، تابستان، پاییز، زمستان... و بهار» اثر کیم کی‌دوک به پیشنهاد آقای شهاب گلچین، از عکاسان و فیلمسازان مطرح گیلانی، نمایش داده شد. در ابتدای برنامه، طی نمایش اسلایدهایی، معرفی ابتدایی از مختصات فیلم (شامل سال ساخت، نام کارگردان، افتخارات اثر و...) ارائه شد. سپس نگاهی مختصر به زندگی و جایگاه ویژهٔ کیم کی‌دوک در مطالعات سینمایی و مدیوم سینما انداخته شد و به سبک تصویری او اشاره گردید. البته در این معرفی اولیه سعی شد مطالب به شکلی ارائه شود که باعث ایجاد سوگیری در ذهن مخاطب پیش از نمایش فیلم نشود؛ و بیشتر شامل اطلاعات شناسنامه‌ای از اثر و بیان اهداف یکشنبه‌های سینماتک پروین باشد.پس از پایان نمایش فیلم، بخش گفتگو آغاز شد. آقای شهاب گلچین از علاقهٔ خود به این فیلم‌ساز و دلیل پیشنهاد سینمای او گفت و اثر را از منظر زیبایی‌شناسی عکاسی بررسی کرد. وی همچنین دو فیلم مهم دیگر از کیم کی‌دوک، یعنی «سه آهن» (۳-Iron) و «آیرانگ» (Arirang / این است آریرانگ) را برای شناخت بهتر این سینماگر پیشنهاد داد که فیلم دوم را یک تجربهٔ خاص و تک‌نفره از کیم کی‌دوک در سینما معرفی نمود و اضافه کرد کیم کی‌دوک در این فیلم مستند به تنهایی نقش تمامی عوامل را ایفا کرده و نام فیلم برگفته از یک شعر فولکلور کره‌ای است.در ادامه، بهزاد عشقی، منتقد سینما، که در جمع حضور داشت، از نگاه خود به تحلیل فیلم پرداخت و تصاویر آن را بسیار دیدنی توصیف کرد. او با نقل‌قولی از کارل مارکس دربارهٔ اینکه «انسان پس از برابری طبقاتی به چه مرحله‌ای می‌رسد و آن مرحله، مواجهه با خودِ آدمی است»، این مفهوم را با مسئلهٔ وجود گناه در چرخهٔ نشان‌داده‌شده در فیلم مرتبط دانست. همچنین بهزاد عشقی از تجربه تماشای دوباره این فیلم روی پرده بزرگ گفت و روی این موضوع که دیدن قاب‌های فیلم روی پرده بزرگ تجربه‌ای متفاوت‌تر و لذت‌بخش‌تر از تماشای فیلم روی تلوزیون یا لپ.تاپ دانست.سپس هر یک از شرکت‌کنندگان نظرات خود را پیرامون اثر ارائه کردند و دیالوگ‌ها و رفت‌وبرگشت‌های جذابی میان حاضران و مهمان جلسه شکل گرفت. آنچه آقای گلچین بر آن تأکید داشت این بود که لزوماً نمی‌توانیم خط فکری خود را به‌عنوان دلیلی برای منطق سینمایی بیان کنیم؛ بلکه بهتر است ارتباط شهودی خود را با فیلم حفظ کنیم. او فیلم را عین چرخهٔ زندگی توصیف کرد و به شباهت‌ها و تفاوت‌های مدیوم سینما و عکاسی پرداخت.در بخش پایانی و پس از بیان نظرات حاضران، اسلایدهایی با محوریت آیین‌های بودایی و فرهنگ شرقی ارائه شد تا المان‌ها و نمادهای موجود در فیلم شفاف‌تر شوند عناوینی مانند: چرخه سامسارا، مفهوم کارما و... . در این بخش، با استناد به مقالات مختلف سینمایی، نمادشناسی عناصر فیلم تبیین گردید و بدین ترتیب، اولین جلسهٔ «سینماتک پروین» به کار خود پایان داد.