🩸یه «قمقمه خون»...در دوران نوجوانی یه دستگاه پلی‌استیشن۱ داشتیم و یکی از بازی‌های مورد علاقه‌ام سرب…

🩸یه «قمقمه خون»...در دوران نوجوانی یه دستگاه پلی‌استیشن۱ داشتیم و یکی از بازی‌های مورد علاقه‌ام سرباز جهانی(مدال افتخار) بود.این بازی مراحل زیادی داشت؛ یه سرباز به تنهایی میزد به دل دشمن، باهاشون درگیر میشد و مراحل رو پشت سر میذاشت. در طول هر مرحله هم فقط تعداد محدودی تیر و آسیب رو تحمل می‌کرد و اگه از حدی می‌گذشت، کشته می‌شد. اما شانسی که وجود داشت و موفقیت در این مراحل رو امکان‌پذیر می‌کرد این بود که در هر مرحله یه سری بسته‌های دارویی یا کمک‌های اولیه(ما بهش می‌گفتیم بسته خون!) وجود داشت که هر کدومش بخشی از خونی که سرباز از دست داده بود رو جبران می‌کرد و باعث می‌شد ظرفیت تحمل چند تیر و ضربهٔ دیگه رو داشته باشه! این بسته‌های خون سایزهای مختلفی داشتند؛ بعضیاش شبیه «جعبه خون» بود، بعضیا کوچیک‌تر و بعضیا به اندازه و در قالب یک قمقمه کوچیک که فقط مقدار کمی خون و جون به سرباز می‌داد؛ شاید در حد تحمل یک تیر دیگه و به سرانجام رسوندن اون مرحله!امروز داشتم به این فکر می‌کردم که خیلی از مردم کشور ما، الان به نقطه‌ای رسیدن که واقعاً یه ضربهٔ دیگه ممکنه زمین‌گیرشون کنه:یه جملهٔ آزاردهنده می‌تونه بعضی افراد رو منفجر کنه.گره خوردن کار بعضی از افراد توی بانک و عقب افتادن دریافت وام‌شون، می‌تونه دیگه خارج از توان تحمل بعضی افراد باشه.ده دقیقهٔ دیگه زیر آفتاب راه رفتن برای کسی که می‌خواد پول تاکسی نده و ذخیره‌اش کنه، می‌تونه اعصابش رو به هم بریزه.خراب شدن یه وسیلهٔ خونه و یه هزینهٔ پیش‌بینی نشده، می‌تونه خواب رو از چشم یه نفر بگیره.مجبور شدن به برگردوندن بعضی از اقلام از سبد خرید به‌خاطر گرون شدن اجناس می‌تونه آستانهٔ تحمل بعضی افراد رو رد کنه.یه نگاه از بالا به پایین به کسی، می‌تونه باعث فوران تمام خشمی بشه که از جاهای مختلف در وجودش جمع شده و ...شرایط برای اغلب افراد جامعه بسیار سخت‌ و پیچیده‌ شده و من این رو به وضوح در اطرافیان و شبکهٔ ارتباطی تقریباً بزرگی که باهاشون در ارتباطم، می‌بینم. قطعاً برای رهایی از این وضعیت نیاز به تغییرات اساسی در کشور هست و در اون بحثی نیست.چیزی که امروز بهش فکر کردم و باعث شد در موردش بنویسم اینه که ما نمی‌تونیم به تنهایی به تمام افراد آسیب‌دیده و تحت فشار جامعه «جعبهٔ بزرگ خون» بدیم، ولی شاید گاهی بتونیم به فردی که در آستانهٔ زمین‌گیر شدنه و شاید فقط یک ضربه و فشار دیگه از پا درِش بیاره، یه «قمقمه خون» بدیم!این «قمقمه خون» می‌تونه تحسین یه نفر و یادآوری کارهای ارزشمندش باشه، می‌تونه جلو انداختن فرد پشت‌سری‌مون که عجله داره در صف نونوایی باشه، می‌تونه برخورد درست و با احترام با افرادی باشه که در محل کار باهاشون سروکار داریم، می‌تونه یه لبخند به کسی باشه که حین قدم زدن می‌بینیمش، می‌تونه خرید یه هدیه برای دختربچه همسایه باشه و ...شاید همین یه «قمقمه خون» بتونه «موقتاً» مانع این بشه که فردی یه تصمیم غلط یا پرخطر بگیره، یا رفتاری تند با اعضای خانواده‌اش داشته باشه و یا از تلاش برای تغییر در شرایط زندگیش دست بکشه...این روزها، بیشتر از هر زمان دیگه، نیازه مراقب آدم‌هایی که در آستانهٔ زمین‌گیر شدن هستند، باشیم؛ آدم‌هایی که متاسفانه تعدادشون هم کم نیست...✍🏻 سامان دیناری@akhlagh_khob ♥️♾️