ادبیات نامناسب و غیرحرفه‌ای! چند صباحی است روزنامهٔ جوان با ادبیاتی نامناسب و غیرحرفه‌ای به برخی نو…

رسوا! نظر هر فرد در مورد هر موضوعی می‌تواند درست یا غلط باشد. با این حال، اظهارنظر در عالم انسانی، حقی طبیعی است. این حق شامل هم نظر درست و هم نظر غلط می‌شود.کسانی که مدعی‌اند اظهارنظر فقط در صورتی حق شهروندان است که نظرشان درست باشد، اولاً درکی از آزادی اظهارنظر ندارند و در حقیقت به آن معتقد نیستند و ثانیاً در نهايتِ خودخواهی و استبداد رأی به سر می‌برند چون به واقع نظرات خود را معیار درستی و غلطی در تمام امور می‌دانند!نظر درست و غلط از طریق اظهار امن و آزادِ انواع نظرات و ارائهٔ دلیل و منطق و شواهد و قرائن روشن برای اثبات یا ابطال یک نظر خاص از سوی طرفین یک بحث و گفتگو مکشوف می‌شود و هیچ مسیر منصفانهٔ دیگری برای آن وجود ندارد.به عبارت روشن‌تر، راه صحیح مقابله با یک اظهارنظر نادرست طرح بدیل درست آن نظر است و بس! بنا بر همین سخن، آنها که به محض طرح نظری مخالف نظر خود، هر چند نظری اشتباه، فوری شمشیر تهدید را از غلاف بیرون می‌کشند و یا خواهان دخالت نهادهای امنیتی و قضایی برای برخورد با فرد اظهارنظرکننده می‌شوند، فقط بزدلی و ضعف فکری و استبداد رأی و بی‌باوری خود به اصل آزادی اظهارنظر را عیان می‌سازند!در ضمن! امیرحسین ثابتی از اعضای مجلس در نامه‌ای به دادستان کل کشور خواهان برخورد شدید با دکتر علی بیگدلی استاد بازنشستهٔ دانشگاه به دلیل اظهارنظرش شده است!ادبیات این نامه مشحون از واژه‌ها و عباراتی است که محتویات رعب‌انگیز و پرونده‌سازی‌های رسوای روزنامهٔ پراودا، ارگان حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی در دوران ژوزف استالین را به یاد می‌آورد!#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad

قابل توجه! فلسفهٔ مذاکره دور کردن سایهٔ هر نوع تهدیدِ وجودی، نظامی و اقتصادی از سر کشور است نه برای اعلام "من آنم که رستم بود پهلوان!"قابل توجه برخی اعضای تیم مذاکره‌کننده!#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad

عزت و ذلت سیاسی در عصر ملت-دولت! وقتی می‌گویم ما در عصر ملت-دولت زندگی می‌کنیم، همین یک جمله، تغییرات بنیادی مفاهیم و مصادیق سیاست و اخلاق سیاسی را نسبت به دورهٔ قبل از آن به نمایش می‌گذارد. به سخن دیگر، در عصر ملت-دولت، حفظ و بقای کشور ورای تمام اصول و ارزش‌های سیاسی قرار دارد و والاترین اصل و ارزش به شمار می‌رود.بنابراین، هر عمل و اقدامی که به حفظ و بقای کشور بیانجامد، شایستهٔ عناوینی چون سرافرازی و سربلندی و عزتمندی است هر چند که ظاهرش غیر از این باشد. در مقابل، هر عمل و اقدامی که حیات و بقای کشور را به مخاطره اندازد، عین سرافکندگی و ذلت و زبونی است هر چند که تحت عناوین دیگر صورت گیرد!پس اساس، بقای کشور است و اخلاقی یا غیراخلاقی، درست یا غلط، عزت یا ذلت بودن هر عمل و تصمیم سیاسی نهایتاً با این معیار سنجیده می‌شود. حال چرا حفظ ملت-دولت تا این اندازه مهم و ضروری و اخلاقی است؟ چون در صورت نابودی یا فروپاشی آن، ده‌ها میلیون انسان تنها منبع و منشأ حقوق و زندگی و در نتیجه شأن و حیثیت انسانی خود را از دست می‌دهند!آه که من از تکرار این مطلب پیر شدم و این مفهوم برای عده‌ای جا نیفتاد! این عبارات را برای ارائه در جلسهٔ سران احزاب و فعالان سیاسی با رئیس‌جمهور در نظر گرفته بودم که در آنجا وقت نشد. #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad

کتمان‌گران! اتفاقی که در مورد بنزین در استان کرمان رخ داد، وضعیت واقعی انرژی در کشور را به نمایش می‌گذارد.قرار است کشور چگونه با "لحظهٔ حقیقت" در این باره روبرو شود؟طبق معمول با کتمان؟ امری که عیان شده دیگر چگونه قابل کتمان است؟ کتمان‌گران که در تمام چند دههٔ گذشته هرگونه هشدار نسبت به بحران‌‌های پیشِ رویِ جامعه و کشور را با انگِ بازی در زمین دشمن عملاً خفه کردند، مسئول مستقیم این وضعیت هستند! امان از کتمان‌گران، که راه علاجِ به موقع هر مرضی را می‌بندند و سبب وخامت بیماری تا نقطهٔ لاعلاج یا لزوم جراحی خونین آن می‌شوند! کتمان‌گران مصداق خراصون هستند! "قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ. الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ." (الذاریات آیات ۱۰ و ۱۱)#احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad

ایرج و فردین! تحریرهای طولانی ایرج از او پدیده‌ای در آواز ایرانی ساخت.زنده‌یاد محمدعلی فردین در اشتهار مرحوم ایرج نقش بسیار مؤثری ایفا کرد به طوری که بسیاری از عوام با دیدن فیلم‌های فارسی گمان می‌کردند که ایرج همان فردین است. در زندان گوهردشت کرج، همبندی بسیار بانمکی از اهالی دوگنبدان بود که به زندگی خود در زندان پایان داد.نام فامیلش کرمی خیرآبادی بود. او در همین باره نقل می‌کرد که یک روز راننده‌ای در مسیر خود ایرج را که در کنار جاده منتظر ماشين بوده سوار کامیون می‌کند و بعد به او می‌گوید‌؛ بگذار نوار ایرج را برایت پخش کنم تا حظ ببری!ایرج به او می‌گوید اجازه بده به جای ایرج من خودم برایت بخوانم و بعد می‌زند زیر آواز.راننده از تحریر او به وجد می‌آید و می‌گوید؛ فلانِ....ایرج! ناز نفسِ خودت! بخوان که بهتر از ایرج می‌خوانی!ایرج پس از اتمام آواز به راننده می‌گوید؛ راستش را بخواهی من خودم ایرج هستم!راننده از این سخن رو در هم می‌کشد و با اعتراض به او می‌گوید؛ تو ایرجی؟ مرا احمق گیر آورده‌ای؟ من خودم تو فیلم‌ها ایرج را ديده‌ام آدم حظ می‌کند نگاهش کند بعد تو با این قیافه....ایرج هستی؟خدا همه را بیامرزد. #احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad

دو شأن جداگانهپیامبر ما محمد که درود خدا بر او باد، دو نقش بزرگ در تاريخ ایفا کرد.نقش نخست او پیامبرانه بود. او تجربهٔ عمیق معنوی خود از وحدانیت خداوند و عالم هستی و حیات اخروی و راه سعادت بشر را به صورت یک جهان‌بینی در قالب آیاتی معطوف به حسن رفتار و اخلاق فردی و جمعی نوع انسان ارائه کرد تا برای همیشه راهنمای رهجویان باشد.نقش دوم او رهبری سیاسی یک جامعهٔ کوچک بود که از راه یک توافق توسط مردم مدینه به او واگذار شد و از شأن پیامبرانهٔ او ماهیتی جدا داشت. محمد ۱۳ سال در زادگاه خود مکه، فقط پیامبر بود و از قوم خود اذیت و آزار بسیار دید.۱۰ سال آخر زندگانی پیامبر ما علاوه بر رسالت پیامبری، رهبری سیاسی مردم یثرب بود که به مدينه یعنی شهر یا مرکزی از مدنیت و قانونمندی در برابر توحش و بی‌قانونی تغییر نامش داد.پیامبر رهبر سیاسی بسیار کاردان و واقع‌بین و توانایی بود. به مقتضای امر سیاست به وقت لازم، قرارداد بست، جنگید، صلح کرد، بخشید، سخت گرفت، عقب‌نشینی کرد و به پیش رفت.رسالت پیامبری، انسان را "بدانگونه که باید باشد" خطاب قرار می‌دهد، اما رهبری سیاسی انسان را "بدانگونه که هست" اداره می‌کند.از این رو پیام‌های پیامبرانهٔ محمد میراثی فراتاریخی و همیشگی است و رهبری سیاسی او تابع ماهیت متغیر و متحول شرایط روز است و همهٔ بغرنجی‌ها و تراژدی‌ها و انعطاف‌پذیری‌های لازمهٔ امور نسبی را با خود دارد.پیامبر ما امر سیاسی را حقیقتی از پیش مکشوف و متعین نمی‌بیند، آن را به شور می‌گذارد و از طریق مشورت با اهل مدینه تصمیم می‌گیرد. کسانی از باورمندان و یا بی‌باوران به آیین محمد توان تفکیک بین این دو نقش را ندارند و از همین رو در فهم کار سترگ او دچار بدفهمی می‌شوند.#احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad