این شال سیاه حکایت ماستکه به اذن تو، در پناه تو، آویخته و تکیه داده به شانه‌های محکم تو، در دست حوا…

این شال سیاه حکایت ماستکه به اذن تو، در پناه تو، آویخته و تکیه داده به شانه‌های محکم تو، در دست حوادث و پرت شدن‌ها و و احتمال پایین افتادن‌ها، به دستان تو که حبل‌الله متین است هنوز اثری از عزا بر الفِ گاه دال شده‌ی قامتشان بر حسین بن علی دارند.همه‌چی به اختیار توست و چه خوش خواسته‌ای برای ما ای پسر ام‌البنین! اگر افتادیم هم بگذار زیر پای زائران تو بیفتیم.اگر نخ کشیده و پاره پاره شدیم هم بگذار در هوای تو باشد، اگر با جارو جمع شدیم بگذار جاروی حرمت جمعمان کند.اصلا همان که شاعر گفت؛ دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره هزار ذره و هر ذره در هوای تو باد! حالا که آخرین غروب ماه صفر شب جمعه است، کدام وداع و کدام خداحافظی؟ سلام بر مولای تو حسین-علیه‌السلام- و به تمام روزهای هفته‌ای که امید دیدارش زنده نگهم می‌دارد که به ماه روی تو این آرزو که من دارم؛ هزار سال گر ببینمش هنوز کم‌است!