واحد فن‌آورافرامانا برگزار می‌کند:ششمین دوره‌ی کارگاه نوشتن برای صحنهبا حضور و تدریس بهزاد صدیقینما…

یاد باد آن روزها هفدهم مردادماه گذشته، این عکس خاطره‌انگیز را ناتالی چوبینه، دوست دیرینه و دوران دانش‌گاه و هم‌کلاسی تئاتری، در فضای مجازی برایم ارسال کرد به مناسبت زادروز و تولد پدرش، (#محمد_متوسلانی، بازی‌گر سینما و تلویزیون، کارگردان سینما و فیلم‌نامه‌نویس) که هجدهم مردادماه امسال نو‌دویک‌ساله شد. در این تصویر سه کارگردان سینما و فیلم‌نامه‌نویس (#بهرام_بیضایی، محمد متوسلانی و #داریوش_فرهنگ) و یک نویسنده و شاعر و پژوهش‌گر ادبی (#محمدعلی_سپانلو) در منزل استاد متوسلانی به مناسبت تولدش دور هم بودند. هم‌چنان‌که در عکس می‌بینید همه‌گی نسبت به حالا بسیار جوان بودند و آن ‌روزها در آغاز میان‌سالی. هر سه غبراق و شاد در روزگاری که هنوز یک دهه از دوران انقلاب نگذشته بود، می‌نوشتند و خلق می‌کردند و فعال بودند.‌ از ناتالی پرسیدم عکس مربوط به چه سالی است دقیقن؟ گفت: "تاریخ دقیقش رو نمی‌دونم ولی مربوط به حدود سال‌های ۶۴ یا ۶۵ می‌شه." در واقع کمی از سال‌های دوره‌ی دانش‌جویی ما یعنی سال‌۶۹ به بعد که دوستی‌مان در کلاس‌های تئاتر استاد #حمید_سمندریان شکل گرفته بود و تجربه‌ی نخستین شکل‌گیری گروه تئاتری را به توصیه‌ی استاد طی می‌کردیم، گذشته بود. در صحبت‌های گاه و بی‌گاهی که با ناتالی هم‌راه با دوستان دیگر گروه‌ تئاتر کوچک‌مان داشتیم، از مراوده‌های هنرمندان و سینما به منزل‌شان در خیابان خاقانی یا خانه‌ی ویلایی‌شان در دربند، از تجربه‌های هم‌کاری‌های سینمایی پدرش می‌گفت و متوجه می‌شدیم که هر چهار نفر حاضر در این عکس دوستی‌های دیرینه و رفت‌وآمدهای خانواده‌گی و کاری نزدیکی باهم‌ دارند؛ و او (ناتالی) به هر سه مهمان حاضر در این عکس، عمو خطاب می‌کرده: عمو سپان، عمو بهرام و عمو فرهنگ. به سبب همین رفت‌وآمدها من نیز از تجربیات و دانش و هنر مادرش، زنده‌یاد دکتر میهن بهرامی بهره می‌بردم که این دوستی و مراوده با مادرش حتا تا بعد از مهاجرت ناتالی از ایران و تا پایان عمر پربار مادرش، این هنرمند داستان‌نویس، نقاش، فیلم‌نامه‌نویس، مترجم، منتقد و پژوهش‌گر سینما و تئاتر و ادبیات ادامه داشت. حالا که به این عکس نگاه می‌کنم می‌بینم چه‌قدر جای استاد بیضایی و عمو سپان در این دنیا خالی و سبز است و یاد دکتر میهن‌بانوی عزیز می‌افتم که چه دست‌پخت عالی داشت و هرگز مهمان نوازی‌اش از یاد نمی‌رود؛ این را البته فقط من نمی‌گویم، بل‌که همه‌ی آن‌هایی که با این خانواده‌ی هنرمند دوستی و مراوده داشتند، تایید و تصدیق می‌کنند. جای میهن‌بانوی عزیز سبز که نزدیک به یک دهه است روی در نقاب خاک کشیده و دیگر در کنارمان نیست. و یاد این هنرمندان از دنیا رفته‌ی در این عکس گرامی و عمر استاد محمد متوسلانی و داریوش فرهنگ طولانی. پ.ن: عکس این تصویر رو ناتالی عزیز برداشته. بیست‌ویکم مردادِ هزاروچهارصدوپنج تهرونِ  دورانِ آتش‌بس#بهزاد_صدیقی#ناتالی_چوبینه #میهن_بهرامی #نویسنده#فیلم‌نامه‌نویس #داستان‌نویس#پژوهش‌گر#منتقد

یاد باد آن روزها!از راست محمدعلی سپانلو، محمد متوسلانی، داریوش فرهنگ و بهرام بیضاییدر زادروز استاد محمد متوسلانی (۱۸ مردادماه ۱۳۶۴ یا ۱۳۶۵). عکس رو ناتالی چوبینه (متوسلانی) برداشته.بیست‌ویکم مردادماه هزاروچهارصدوپنج خورشیدی@aframanaa

معرفی پنج نمایش‌نامه‌ی کودک و نوجوان نوشته‌ی بهزاد صدیقی در نشریه روی صحنه @aframanaaمعرفی پنج نمایش‌نامه‌ی کودک و نوجوان نوشته‌ی بهزاد صدیقی در نشریه روی صحنه @aframanaa

رونمایی از پوستر نمایش می‌خوام باهات حرف بزنم هم‌زمان با پیش‌فروش بلیت این نمایش نویسنده، طراح و کارگردان: سینا علی‌پورتهیه کننده: پناه ملک‌نژادمجری طرح: موسسه‌ی سینماتئاتر همای سعادتبازی‌گر: #سینا_علی‌پورمشاوران اجرا: پاربی زاریانس - حنانه جعفری‌نژاددست‌یار کارگردان: رامین صبوریآهنگ‌ساز: صابر جعفریطراح صحنه: حمیدرضا منجرطراح نور: پاربی زاریانس - سینا علی‌پورطراح لباس: سینا علی‌پوراجرا: از ۱۴ مردادماه ۱۴۰۵ / ساعت ۲۰ / تماشاخانه‌ی همای سعادتتهیه و فروش بلیت: سایت تیوالwww.tiwall.com/p/harfbezanam@aframanaa #واحد_فن‌آور_افرامانا

ibna.ir/x6Jjk@aframanaa

صفحه‌های آهنی را که برداشتند، خون‌ها را شستند و باز آب ریختند. بعد، آفتاب، زمینِ خیس را خشک کرد. انگار هیچ اتفاقی نیفتاده بود.از مجموعه داستان "تابستان همان سال" نوشته‌ی استاد ناصر تقوایی۱۴۰۴/۱۱/۲۱@aframanaa