#روایت_نقدزال، پهلوان سپیدموی سیستان، آوازهی زیبایی رودابه، دختر مهراب شاه کابل، را شنید و دل به ا…
انتشار: 2026/08/02 06:59 UTCدریافت: 2026/08/05 07:37 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 07:37 UTC
#روایت_نقدزال، پهلوان سپیدموی سیستان، آوازهی زیبایی رودابه، دختر مهراب شاه کابل، را شنید و دل به او باخت. رودابه نیز وصف زال را شنیده بود و عاشق او شد. اما میان آن دو، تبار و گذشتهی خانوادگی ایستاده بود؛ مهراب از خاندان ضحاک بود و این پیوند برای خاندان سام پذیرفتنی نبود.با این همه، عشق راه خود را پیدا کرد.شبی زال به پای کاخ رودابه آمد. رودابه از فراز بام او را دید و گیسوان بلند خود را پایین فرستاد و گفت از آن بالا بیا. زال نپذیرفت که موی رودابه را نردبان خود کند؛ کمندش را به کنگرهی کاخ انداخت و بالا رفت و به دیدار رودابه رسید.از عشق آن دو، پسری به دنیا آمد که نامش رستم شد؛ بزرگترین پهلوان شاهنامه.این تصویر از رودابه، ایستاده بر فراز کاخ، و گیسوانی که به سوی زال فرومیریزد، ما را به یاد یکی از قصههای مشهور جهان میاندازد: راپونزل.شاید یکی از لذتهای خواندن شاهنامه همین باشد؛ اینکه در میان قصههای فردوسی، تصویری را میبینیم که قرنها بعد، در قصهای دیگر، با چهرهای تازه دوباره زنده شده است.#شاهنامه#زال_و_رودابه📝 #آنوش_رزازان@adabi_revayat
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — انجمن ادبی روایت
#روایت_خبر رمانهای نسل هزاره در دام ملالبه گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) از آتلانتیک، روزگاری میگفتند رمان، آینه زمانه است؛ اما امروز این پرسش جدیتر از همیشه مطرح است که اگر خود زمانه گرفتار ملال باشد، آیا رمان هم باید ملالآور شود؟ نسل هزاره با انبوهی از بحرانها بزرگ شد؛ از سایه جنگ و تروریسم تا رکود اقتصادی، همهگیری کرونا، تورم، بحران اقلیم و حالا اضطراب هوش مصنوعی. نسلی که بیش از هر چیز، بیثباتی را تجربه کرده است. طبیعی است که ادبیات این نسل نیز سرشار از شخصیتهایی باشد که امیدشان را گم کردهاند، آینده را مهآلود میبینند و در جهانی زندگی میکنند که هر روز بیشتر به صفحه تلفن همراه خلاصه میشود.اما میان «نوشتن درباره ملال» و «نوشتنی ملالآور» فاصلهای عمیق وجود دارد؛ فاصلهای که همه نویسندگان از آن عبور نمیکنند. رمان، حتی اگر روایت شکست باشد، باید نیروی زندگی را در خود حفظ کند.ibna.ir/x6JbTما را دنبال کنید در:@adabi_revayathttp://revayatedastan.irinstagram.com/anjoman_revayat?igshid=r5pq…
#روایت_دلبدجور یقهات را میگیرد. دلتنگی را میگویم.اول توی قلبت نبض میزند. بعد با هر پمپاژ خون، میسوزاند و راه میکشد توی رگهای تنت. توی سِلولسِلولت جاگیر میشود. وقتی تمام بدنت را درگیر کرد، رسوب میکند و سنگین میشود.بعد از همانجا که توی قلبت نبض زده، شروع میکند به سوراخ کردن. وقتی حُفرهای توی قلبت حفاری کرد، آنوقت میکشد توی گلویت، همراه با آهی عمیق، راه باز میکند توی کائنات. میرود توی کهکشان.. آنوقت تو میمانی و آن حفرهی توی قلبت که با هیچچیز پُر نمیشود...برای مادر، پدر، و هر عزیز از دست رفته..✏#فهیمهثاقب@adabi_revayat
#روایت_قلم پیش از این، سانسور جریان اطلاعات را مسدود میکرد. در قرن بیستویکم سانسور با ارائه اطلاعات غیرضروری به مردم انجام میشود. ما به سختی میفهمیم روی چهچیزی باید تمرکز کنیم و اغلب وقت خود را برای بحث درمورد چیزهای غیرضروری تلف میکنیم. از زمانهای بسیار قدیم، قدرت به معنای دسترسی بهاطلاعات بوده است؛ اما امروز، قدرت به این معناست که بدانیم با چه چیزهایی نباید حواسمان پرت شود.#انسان_خداگونه #یووال_نوحهراری@adabi_revayat
#روایت_اندیشه هیچوقت اولین اشتباه، شما را نابود نمیکند. مسئلهی نابودکننده، آن اشتباهات مکرری است که به دنبال آن میآیند.#خرده_عادتها #جیمز_کلیر@adabi_revayat
#روایت_صبح«بهشت را همیشه چیزی شبیه کتابخانه تصور کردهام.»شاید جهنم همجایی شبیه ذهنِ آدم باشدوقتی یک اتفاق را هزار بار بازسازی میکندتا در نسخهی هزار و یکم،بالاخره خودش را برنده ببیند.اما گذشته، بازیِ قابلِ ویرایش نیست.هرچه بیشتر در آن دست ببری،کمتر در اکنون حضور داری...#بورخس@adabi_revayat
#روایت_شب کم انجام دادن، بهتر از هرگز انجام ندادن است. پس حتی شده، کم انجام بدهید. همین کمها میتوانند نقشهی راه شوند و شما را به عجیبترین مقصدها برسانند.✍ #جیمز_کلییر📚 #خرده_عادتها@adabi_revayat