ای که مرا خـوانـده ای ،راه نـشـانـم بـدهدر شـب ظـلـمــانی ام، مـاه نــشـانـم بـدهیوسـف مصری ز چـاه،…

هنگامی که به زخم های کهنه‌میچسبید،مسیر زندگی را با کوله باری سنگین طی می کنید.

ما مسافران زمینیم، نه مالکان آن ما از جایی آمده ایم که واژه نداردجایی فراتر از زمان و مکانجایی که آگاهی ، ناب و به مرز استبه زمین آمده ایم ، نه برای تملکبلکه برای تجربه ی آگاهی در كالبد ماده برای چشیدن طعم خاک، باد ، اشک و لبخند برای آموختن عشقو در آغوش گرفتن رنج تا از دل آن روییدن را بیاموزیمما مالک هیچ چیز نیستیمنه خانه، نه همسر، نه فرزند نه زمینو نه آسمانهمه ی آنها صدفهایی اندکه آگاهی ما، تنها برای لحظه ای در آن لانه می گریند .تملک ، فریب ذهن است- اما تعلق، پیوند آگاهی هاستتعلقی از جنس مهر، وفاداری و حضورما در این سفرلباسی از بدن به تن داردم، ذهنی برای درککالبدی به نام روحوانرژی به نام جان، که ما را به خالق هستی متصل می کندبا این همه، نه تن هستیم، نه ذهن ، نه روح و نه جان بلکه آگاهی ایم که همه ی اینها را تجربه می کند نه آغازی در این جهان است، نه پایانیآمده ایم تا نور را، از دل تاریکی بازشنانیم و عشق رابیاموزیم- زمین خانه ما نیست - زمین، مهمان سرای آگاهست- وما مسافرانیم که از نور بی کران آمده ایمو روزی، دوباره به سوی همان نور باز خواهیم گشت

آنها از زن بيدار می‌ترسنداز زنى كه مى‌خنددمى‌رقصدانتخاب می‌كند و اجازه نمی‌گیرد چون زن آگاه فقط زندكى نمی‌كندمرزهاى كهنه را مى‌شكند وجهان را از نو معنا مى‌كند. به نام زن🦢‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🌿Mobina

#اوشو

اگه همیشه افراد اشتباه سر راهتون قرار می‌گیرن، این متن برای شماست: اگه بیشتر وقت‌ها افرادی نامناسب وارد زندگی‌تون میشن به این دلیله که بخشی از وجود شما به اونا نیاز داره. اون بخش رو درمان کنید تا جذب اینگونه افراد متوقف شهاگه نمی‌تونید اعصابتون رو کنترل کنید، جهان هستی افرادی را سر راه شما قرار می‌ده که بیشتر شما رو عصبانی کنند تا بالاخره کنترل اون رو یاد بگیرید. اگه نمی‌تونید خودتون رو دوست داشته باشید، جهان هستی افرادی رو سر راهتون قرار میده که دوستتون ندارن تا متوجه شید که شما اول از همه به عشق خودتون نیاز دارید نه دیگراناگه برای خودتون ارزش قائل نباشید، جهان هستی کسانی را توی مسیر شما قرار می‌ده تا شما رو تحقیر کنند تا زمانی که ارزش خودتون رو ببینید اگه گذشت و بخشیدن بقیه براتون شما کار دشواری باشه، جهان افرادی رو به زندگی‌تون میاره تا این رو متوجه شید که کینه تنها بار شما رودسنگین‌تر می‌کنههیچ چیز اتفاقی نیستو هر وضعیتی درسی برای ما داره قبل از هر واکنشی به هر وضعیتی از خودت بپرس درس این وضعیت برای من چیه ؟ لحظه ای چشمانت رو ببند چند نفس عمیق بکش و آماده دریافت پاسخ از درون خودت شو پاسخ برات میاد ...سفیران عشق۱۴۴

بدترین نوع خشم ....